ตอนที่446

ตอนที่446

ทีแรกเธอคิดว่าชาตินี้ธามนิธิก็คงลุกขึ้นยืนไม่ได้หรอกและตัวเองก็ไม่ได้หวังอะไรจากเขาเลยอยากพูดอะไรก็พูดออกไป

และโดนใครคนหนึ่งจดจำไว้แบบนั้นเธอก็รู้สึกเกลียดด้วย

แต่เขากลับยืนได้แล้ว

เขาเคยเป็นผู้ชายที่เธอชอบและเคารพในสายตาเธอเขาเป็นผู้ชายที่ดีเด่นมาก......

นลินจับกุมหน้าตัวเองไว้ทันใดนั้นก็มีความรู้สึกปวดหัวขึ้นมา

เธอนั่งไว้ไม่ไปสักทีพนักงานเห็นเธอนั่งไว้แบบนั้นเลยเดินเข้าไปหาด้วยความเป็นห่วง “คุณครับไม่ทราบว่าจะสั่งอะไรเพิ่มหรือเปล่าครับ?”

ทุกคนรู้สึกว่าเธอดูแปลกๆเลยไม่รู้ว่าจะไปเก็บอาหารที่วางบนโต๊ะดีไหม

นลินฟังจบก็ลุกขึ้นยืนและเดินออกจากร้านอาหาร

ผ่านไปไม่นานเณศราก็มาเห็นเธอนั่งอยู่บนโซฟาคนเดียวก็ถามด้วยความไม่เข้าใจ “เป็นอะไร?”

ปกตินลินดูนิ่งสุดและวันนี้เธอดูเหมือนไม่ค่อยปกติเท่าไหร่

เณศราเอามือไปวางบนหน้าผากเธอ “ไม่สบาย?”

เธอเอามือเณศราออกแล้วพูดด้วยความหงุดหงิด “ฉันโง่จะตายอยู่แล้ว”

ตอนนี้เธออยากหยิกตัวเองให้ตายไปเลย

ไม่เคยรู้สึกว่าตัวเองโง่ขนาดนี้มาก่อน!

ถ้าตอนนั้นเธอไม่ได้ไปแล้วทนอยู่ข้างธามนิธิไปอีกสักพักแล้วตอนนี้เขาหายดีคงรักเธอตายแน่

ไม่ใช่เหมือนตอนนี้ ขนาดฐานะภรรยายังโดนปาณีเอาไปแบบนี้

เณศรา “เกิดเรื่องอะไรขึ้น?”

ได้ยินนลินว่าตัวเองโง่แบบนี้ครั้งแรกเธอก็รู้สึกตกใจเล็กน้อย

เพราะปกตินลินเป็นคนที่มีความคิดตัวเองมากที่สุด