ตอนที่447

ตอนที่447

“ทำไมฉันรู้สึกคุณอาว่างขนาดนั้น” เธอรู้สึกเวลาคุณอาว่างขึ้นมามันน่ากลัวกว่าคนอื่นอีก

ธามนิธิทำท่าเหมือนผู้ปกครอง “ไปทำงานเธอไป นอนเช้าหน่อยอย่านอนดึกล่ะ”

ปาณีกอดเขาไว้ “ไม่เอา คุณอาดุใส่ฉัน!”

“......” ธามนิธิพูด “นี่เรียกว่าฉันดุใส่เธอ?”

“ไม่งั้นล่ะ?”

เขามาขยี้หัวเธอ “ก็เป็นห่วงเธอเลยอยากให้เธอนอนเช้าทุกวันไง”

“......” ปาณีถามเขา “กาแฟอร่อยไหม?”

“ก็ได้อยู่”

“งั้นคราวหลังฉันทำให้คุณอาทุกวันเลย”

“.......แต่ฉันชอบดื่มชามากกว่า”

ปาณีทำงานของวันนี้เสร็จหมดแล้วพออาบน้ำเสร็จเธอก็ห่อด้วยผ้าเช็ดตัวแล้วออกมาจากห้องน้ำ

วันนี้ธามนิธิทำงานจนดึกอยู่ในห้องสมุดตลอดเมื่อกี้ตอนเธอเข้าไปลืมเอาเสื้อผ้าเข้าไปด้วย

พึ่งจะออกมาจากห้องน้ำก็เห็นธามนิธิผลักประตูเข้ามา

“รอ......รอแป๊บนึงคุณอาออกไปก่อน” ปาณีเรียกเขาด้วยความตกใจ

ธามนิธิที่ยืนอยู่หน้าประตูก็มองเธออย่างไม่เข้าใจ “ทำไม?”

ปาณี “คุณอาออกไปก่อนฉันยังไม่ได้ใส่เสื้อ”

ธามนิธิเดินเข้าไปแล้วปิดประตูทันที “ไม่ใส่ก็กำลังพอดีไม่ใช่หรือไง? ยังไงเดียวก็โดนถอดออกอยู่ดี”

“......”

เขาทำท่าจริงจังไม่เหมือนกำลังกลั่นแกล้งอยู่

คนหล่อมันก็ดีแบบนี้แหละถึงแม้จะพูดคำตกต่ำก็ยังหล่อเหมือนเดิม

ถ้าเป็นคนที่หน้าตาไม่ดีพูดทุกๆวินาทีก็คงอยากเข้าไปต่อยเขา

ปาณีมองเขา “ฉันไม่ได้ล้อเล่นนะคุณอารอฉันแป๊บนึงฉันใส่เสื้อผ้าก่อน”