ตอนที่450

ตอนที่450

ธามนิธิกลัวเธออยู่คนเดียวแล้วเบื่อเลยเอางานทุกอย่างไปทำในห้องแทน

เพื่อที่จะสะดวกในการเดินทางนภันต์ก็ย้ายออกมาจากโรงเรียนแล้วไปเช่าห้องที่ข้างนอก

วันนี้ฝนสิริมาหาเธอแล้วเอาของมาฝากเธอแถมยังทำอาหารให้เขาอีก

เธอเห็นนภันต์ที่พึ่งกลับมาจากข้างนอก “วันนี้เธอไปหาพี่สาวแกหรือไง?”

“อือ” นภันต์ยกถ้วยขึ้น “ใช่สิพี่เขยผมหายดีแล้ว”

นภันต์รู้ว่าคุณแม่ไม่พอใจเรื่องที่ธามนิธินั่งเก้าอี้เข็น

มักจะเอาเรื่องนี้ออกมาพูดบ่อยๆและรู้สึกว่าปาณีแต่งงานกับธามนิธิทำให้ตัวเองโดนคนอื่นนินทาไม่น้อย

ตอนนี้รู้เรื่องที่ธามนิธิยืนได้แล้วอย่างแรกก็คือต้องมาบอกแม่ก่อน

หวังว่าคุณแม่ไม่ต้องเอาเรื่องนี่ไปว่าปาณีอีก

ฝนสิริมองนภัสต์อย่างไม่เข้าใจ “หายดีแล้ว?”

ในความทรงจำธามนิธิก็แค่คนที่นั่งบนเก้าอี้เข็นไม่เคยคิดว่าเขาจะลุกขึ้นยืนได้

“ใช่ตอนนี้เขาลุกขึ้นยืนได้แล้วไม่ต้องเก้าอี้เข็นอีกแล้ว” นภันต์พูดไปด้วยแล้วตากกับข้าวให้ตัวเองด้วย

ตั้งแต่ปาณีแต่งงานจนถึงตอนนี้ก็ไม่ค่อยได้เจอกันฝนสิริเท่าไหร่

ถึงแม้เธอจะให้เงินฝนสิริประจำแต่ขนาดวันตรุษจีนเธอก็ไม่ได้กลับเมืองชลธีดูแม่เธอเองเลย

เพราะบาดแผลที่ฝนสิริทำไว้กับเธอและอดติที่มีต่อธามนิธิมันก็ไม่เคยน้อยลงเช่นกัน

แต่ตอนนี้พอได้ยินว่าธามนิธิลุกขึ้นยืนได้แล้วในใจของฝนสิริตื่นเต้นยิ่งกว่าใคร

เธอรีบ “เอาโทรศัพท์แกมาฉันจะโทรหาพี่สาวแก”

นภันต์ “พี่ผมไม่อยากรับโทรศัพท์แม่หรอก”

“ยังไงเธอก็เป็นลูกสาวฉันเร็วหน่อย” ตอนนี้ฝนสิริดูเหมือนรีบร้อนมาก