ตอนที่449

ตอนที่449

กินข้าวในร้านอาหารเสร็จธามนิธิก็ส่งปาณีกลับไปที่ห้องแล้วได้ยินที่ปาณีพูด “ที่จริงให้ฉันไปโรงเรียนแล้วก็ได้”

ถึงแม้ไม่ไปทำงานที่บริษัทของธีระอย่างน้อยเธอก็ควรไปเรียน

ธามนิธินั่งอยู่ขอบเตียงพูดด้วยเสียงขรึม “ฉันไม่ชอบตอนที่เธอไม่เชื่อฟังแบบนี้”

ปาณีมองใบหน้าเย็นชาของเขา “อือ”

ราวกับการที่ไม่ให้เธอไปเรียนมันเป็นเรื่องที่ไม่ยุติธรรมมากๆ

ที่จริงเขาก็เป็นห่วงเธอแต่พอเห็นสายตาของเธอแล้วราวกับว่าเขากำลังรังแกเธออยู่

ธามนิธิพูดด้วยน่ำเสียงที่อ่อนโยนขึ้น “พักแค่สองวันเสร็จแล้วก็กลับไปเรียนต่อเลย ฟังกันหน่อย”

“รู้แล้ว” โดนเขาเกลี้ยกล่อมแบบนี้ที่จริงมันก็ดีใจนะ

ถึงแม้อาจจะเป็นแผลเล็กๆแต่โดนธามนิธิเป็นห่วงไม่ไว้ใจให้เธอไปโรงเรียนสภาพนี้เลยบังคับให้เธอพักผ่อนในบ้านก่อน

ปาณีไม่ใช่คนโง่จะไม่รู้ว่าเขาดีได้ไง?

เธอมองธามนิธิแล้วถาม “งั้นวันนี้คุณอาไปบริษัทหรือเปล่า?”

เขางานยุ่งทุกวัน

ธามนิธิ “วันนี้นอยู่เป็นเพื่อนกับเธอที่บ้านนี่แหละ”

“แบบนี้มันไม่ค่อยดีมั้งคะ?” เธอไม่ชอบสร้างความเดือดร้อนให้เขา

ธามนิธิมองปาณี “เธอแน่ใจหรอว่าไม่ใช่เพราะอยากให้ฉันออกไปก่อนแล้วตัวเองค่อยแอบออกไปต่อ?”

“......”

ระหว่างที่ทั้งสองคนกำลังคุยกันอยู่ก็มีเสียงเคาะประตูเป็นเสียงของน้าลำมุง “ธามนิธิ”

ธามนิธิเดินไปเปิดประตูก็เห็นน้าลำมุงและนภันต์ยืนอยู่หน้าประตู

นภันต์ได้ข่าวว่าปาณีบาดเจ็บเลยมาดูเธอหน่อย

ตอนที่เห็นธามนิธิมาเปิดประตูเธอก็ชะงักไปสักแป๊บนี่......มันพี่เขยไม่ใช่หรอ?

น้าลำมุงเห็นประตูถูกเปิดก็เดินออกไปแล้ว