ตอนที่458

ตอนที่458

“ก็ยังดีอยู่” ปาณีจับมือเขาไว้แล้วมองเขาด้วยความอ่อนโยนตั้งแต่ที่เขาหายดีทั้งสองคนก็ออกมาบ่อยขึ้น

ถ้าเป็นเมื่อก่อนมันเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้หรอก

ตอนนั้นเขานั่งเก้าอี้เข็นมีหลายที่ที่ไม่สามารถไปได้อย่ามาเทียบกับตอนนี้เลยที่พาเธอออกมากินข้าวข้างนอก

ธามนิธิรู้สึกได้ว่าเธออิงเข้ามาใกล้พึ่งตัวเขาไว้ก็อดที่จะยิ้มไม่ได้เลยเอามือที่โดนเธอจับไว้ออกแล้วมาโอบไหล่เธอแทน

บนถนนมีคนเดินไปมาน้อยทั้งสองคนเดินไปเรื่อยๆใต้แสงไฟเงาของทั้งสองคนช่างดูสนิทสนมกันเหลือเกิน

ในตัวเมืองก็ยังคึกคักกันอยู่แต่เศรษฐกิจที่เมืองชลธีไม่ค่อยเจริญรายได้หลักๆก็คือมาจากร้านอาหารต่างๆ

เวลานี้บนถนนยังมีร้านอาหารเปิดอยู่กลิ่นของปิ้งย่างหม่าล่าเต็ไปทั่วท้องถนน

ปาณีไม่ได้ออกมานานแล้วจับมือของธานิธิไว้แล้วเดินเข้าไปนั่งในร้านอาหารร้านหนึ่ง

ถึงแม้ร้านแถวนี้จะเทียบกับเมืองชยุตไม่ได้อาจจะไม่ได้หรูหราแต่ก็เป็นที่ที่ปาณีโตมาตั้งแต่เด็กในความทรงจำของเธอที่นี่เป็นที่มี่เธอชอบมากที่สุด

มีของกินอร่อยเยอแยะขนาดนี้แค่ดูก็รู้สึกมีความสุขแล้ว

ปาณีนั่งบนเก้าอี้แล้วพูดกับธามนิธิ “ฉันจำได้ว่าเมื่อก่อนฉันและนภันต์มาที่นี่รู้สึกของที่นี่แพงหมดเลยซื้อไม่ได้สักอย่าง”

ตอนนั้นเธอก็คิดแล้วว่ารอให้เธอหาตังได้ก่อนสักวันเธอจะมาที่นี่แล้วกินให้ทั่วเลย

ธามนิธิมองที่รักของตัวเองบนใบหน้าก็มีความอ่อนโยน

ปาณีพูดเรื่อยๆแต่เห็นเขาไม่ตอบแถมเอาแต่มองตัวเองเลยดื่มน้ำด้วยความอึดอัด

เธอรู้สึกบางครั้งธามนิธิก็เย็นชามากพออยู่กับเขาก็ดูเหมือนเธอเป็นคนพูดมากทันที

ก็เลยพูดน้อยลงมันก็ยังจะดีกว่า

ธามนิธิเหมือนรู้ความคิดของเธอเลยไปขยี้หัวเธอแล้วบอก “พูดต่อสิฉันฟังอยู่”

ปาณีถามด้วยความกังวล “คุณอารู้สึกว่าฉันยุ่งไหม? พูดมากไหม?”

ไวยาตย์เคยบอกว่าคุณอาไม่ชอบความวุ่นวาย