ตอนที่461

ตอนที่461

น้ำเสียงขอร้องของเธอ ฟังดูราวกับว่าเธอเองก็จนปัญญาจริงๆ

ธามนิธิตอบกลับด้วยน้ำเสียงแสดงความเสียใจ “นั่นเป็นของที่พ่อของคุณมอบให้ปาณี ตอนนี้ปาณีของเราชอบมันมาก ของที่ส่งออกไปแล้ว คุณหนูนลินกลับคิดอยากเอากลับไป แบบนี้ออกจะเสียมารยาทอยู่บ้าง ว่าไหม?”

นลินใช่คนที่จะสนใจหยกเพียงชิ้นเดียวที่ไหนกัน?

หยกชิ้นนั้นถูกส่งมาตั้งนานแล้ว ถ้าหากเธออยากได้จริง คงไม่รอมาจนกระทั่งป่านนี้

เห็นชัดเจนว่า นี่เป็นแค่ข้ออ้างหนึ่งของเธอก็เท่านั้น

นลินมองปาณีที่ยืนอยู่ด้านข้าง ยิ้มและเอ่ย “ปาณี ถ้าหากเธอชอบ ฉันสามารถมอบสิ่งอื่นให้แทนได้ หยกชิ้นนี้คุณแม่ฉันชอบมากจริงๆ ดังนั้น เธอคืนมันให้กับฉันได้ไหม ฉันจะขอบคุณเธอเป็นอย่างมาก”

“ไม่” ปาณีตอบอย่างไม่ลังเล “ในเมื่อมันถูกส่งมาแล้ว ก็ถือว่าเป็นของฉัน ตอนนี้ฉันชอบมันมาก ไม่อยากคืนให้กับคุณ”

ที่จริง เธอไม่ได้ชอบหยกชิ้นนั้น หลังจากที่ได้มาวันนั้น ปาณีก็วางไปไว้ตลอด

แต่ในเมื่อธามนิธิพูดเช่นนั้น ปาณีจึงทำตัวตามน้ำ

คุณอาบอกว่าเธอชอบ ถ้างั้นก็ถือว่าเธอชอบมัน

ถ้าหากนลินอยากได้กลับไป ก็ต้องให้คุณอายินยอมเสียก่อน

นลินรู้ดีว่าปาณีมีธามนิธิคอยช่วยเหลืออยู่ ต่อให้ตนเองหว่านล้อมแค่ไหน หากธามนิธิไม่เห็นด้วย ก็ไร้ประโยชน์

ดังนั้นเธอจึงเลื่อนสายตาไปยังธามนิธิ “ธามนิธิ พวกเราคุยกันสักครู่ได้ไหม?”

ปาณีไม่เคยเห็นนลินที่ดูอ่อนโยนขนาดนี้ยามอยู่ต่อหน้าธามนิธิมาก่อน

ก่อนหน้า ยามนลินอยู่ต่อหน้าธามนิธิแต่ละครั้ง ดูคล้ายธามนิธิติดหนี้ยืมสินเธออย่างไรอย่างนั้น ท่าทางดูเย็นชา

เมื่อเทียบกับคนที่ผ่านไปมาแล้วเธอยังปฎิบัติด้วยดีเสียยิ่งกว่า

แต่ว่าในตอนนี้ ท่าทีของเธอที่มีต่อธามนิธิกลับดูอ่อนโยนเสียยิ่งว่าปฏิบัติกับใครๆ