ตอนที่553

ตอนที่553

เธอพูดกับธามนิธิ “คุณอาตั้งใจทำใช่ไหมคะ?”

“อะไร?” เสียงบริสุทธิ์ของเขา

ปาณีบอก “บอกว่าอะไรฉันกลัวฟ้าผ่าที่จริงคุณอาก็แค่อยากมาอยู่ที่ฉันนี่”

เขานี่ไม่กลัวความวุ่นวายจริงๆ!

ต้องเสียงกำลังเยอะขนาดนี้

ธามนิธิพูดอย่างบริสุทธิ์ “โดนเธอมองออกแล้วหรอ?”

นี่เขายังมายอมรับอีก?

ปาณรพูดอย่างปวดหัว “คุณอาจะเอายังไงกันแน่?”

“ฉันก็ไม่รู้ว่าฉันอยากทำอะไร” ธามนิธิพูดต่อ “เป็นเธอที่ขอหย่าแต่ฉันก็ไม่เคยบิกว่าตกลงฉันอยากมาเขอเธอก็ยังมาไม่ได้อีกงั้นหรอ?”

“......” นี่เขายอมรับดื้อๆแบบนี้เลย

ราวกับว่าเขาไม่ได้ทำอะไรไม่ถูก

ปาณีก็ไม่รู้ว่าจะว่าอะไรเขาต่อ

ธามนิธิเข้ามาใกล้หน้าผากมาติดกับเธอเตียงนี้ไม่ได้ใหญ่มากแต่ตอนนี้ข้างนอกฝนตกฟ้าร้องแต่เตียงกลับอบอุ่นมาก

เขามองตาเธอ “เธอรู้ไหม? ตอนที่เธอไม่อยู่ข้างตัวฉันทุกนาทีทุกวินาทีฉันก็คิดถึงเธอตลอด”

“......” ปาณีบอก “แต่คุณอามีทางเลือกที่ดีกว่านี้”

“ก็เลยฉันจะรอ” ธามนิธิบอกต่อ “รอเธอรู้สึกวันหนึ่งเธอยอมกลับมาหาฉัน”

ปาณียืนมือไปวางไว้บนหูของเขาแล้วลูบเลาๆเธอไม่รู้ตัวเองไปชินกับการทำแบบนี้ตอนไหนชอบจับตรงนั้นของเขา

ได้ยินที่เขาพูดเธอไม่ได้ตอบอะไร

ธามนิธิจับมือที่ไม่นิ่งของเธอ “นี่เธอกำลังจะบ่งบอกอะไรงั้นหรอ?”

“......” ปาณีรีบเอามือกลับมา “เปล่าสักหน่อย”

ธามนิธิหันตัวแล้วคว่ำตัวเธอไว้ “ปาณีเธอรู้ไหมว่าตอนนี้ฉันคิดอะไรอยู่?”