ตอนที่597

ตอนที่597

เรื่องที่เกิดขึ้นที่เมืองชยุตเมื่อไม่นานมานี้ เมธชนันก็ได้ยินมาหมดเเล้ว ทำไมบ้านมีสุวรรณ์ถึงได้เกิดเรื่องใหญ่โตได้ขนาดนั้น เมธชนันก็ไม่ได้โง่ เขาเข้าใจทุกอย่างเเจ่มเเจ้ง

ครั้งก่อนที่นลินมาหาเขา ความหมายมันก็บ่งบอกชัดเจนอยู่เเล้ว

แต่สุดท้าย เมื่อธามนิธิหายดี เธอก็รีบวิ่งเเจ้นกลับไปหาเขาทันที

เขารู้ดีว่า นลินเห็นเขาเป็นเพียงตัวสำรองก็เท่านั้น พอนึกถึงเรื่องนี้เขาก็รู้สึกเจ็บแปลบขึ้นมาทันที

เห็นคุณชายแห่งบ้านวิสิทธิ์เวชเป็นเเค่ตัวสำรองอย่างนั้นเหรอ ผู้หญิงคนนี้ช่างกล้าหาญเกินไปแล้ว

นลินหน้าเจื่อนจนยืนนิ่งไปครู่หนึ่ง วินาทีถัดมาเธอก็ทำเป็นหัวเราะออกมา เสเเสร้งทำตีหน้าเศร้าบอกกับเขาว่า ：" จู่ๆฉันก็บังเอิญไปเปิดเจอรูปเก่าๆ ก็เลยนึกถึงเรื่องราวสมัยตอนที่อยู่กับธามนิธิ ตอนนี้เขาเองก็เพิ่งหย่า ฉันเลยคิดว่าฉันกับเขาจะพอมีโอกาสที่จะได้กลับมาอยู่ด้วยกันรึเปล่า "

ดูราวกับว่าเธอจะอยากกลับไปอยู่กับธามนิธิ เเต่ก็ยังลืมความสัมพันธ์ตลอดหลายปีระหว่างพวกเขาไม่ได้

ถ้าหากเป็นเมื่อก่อน เมธชนันคงจะหลงเชื่อคำโกหกหลอกลวงของเธอเป็นเเน่

เเต่ทว่าตอนนี้ ……

เมธชนันพูดพลางหัวเราะ ：" เธอแน่ใจเหรอว่านึกถึงเรื่องเก่าๆ ไม่ใช่เป็นเพราะตอนนี้เขาปกติดีขึ้นเเล้วงั้นเหรอ ？"

เรื่องที่เธอทิ้งธามนิธิในตอนนั้น ทุกคนต่างก็รู้เรื่องนี้ดี พี่น้องผองเพื่อนก็โมโหโกรธากันสุดขีด ลับหลังต่างพากันพูดถึงเธอว่าเป็นคนเนรคุณ

เเต่เรื่องมันก็ผ่านมานานเเล้ว เเละต่างก็ล้วนเป็นผู้ชายกันทั้งนั้น วันนี้นลินยังจะหน้าด้านมา ซึ่งก็คงจะไม่มีใครกล้าไล่เธอกลับไปได้ แต่กลับกลายเป็นว่า นลินคิดว่าทุกคนยังคงสนใจในตัวเธออยู่เหมือนเดิม

ความรู้สึกผิดฉายแววอยู่ในดวงตาของนลิน " ชนัน ในสายตาของเธอ เธอเห็นฉันเป็นอย่างนั้นเหรอ ？"

ท่าทางเสเเสร้งของเธอ ทำให้เมธชนันถึงกับกระตุกยิ้มที่มุมปาก

เมื่อมองดูเธอในตอนนี้ ทำให้เขารู้สึกว่าได้มอบความรักวัยแรกรุ่นของเขาให้กับหมาตัวหนึ่งเท่านั้น เขาหลงชอบเธอมานานหลายปี