ตอนที่602

ตอนที่602

ปาณีล้างมือเสร็จ เดินออกมาจากห้องน้ำ ก็ได้เห็นธามนิธิยืนรอเธออยู่หน้าประตู

เธอค่อยๆเดินไปยืนอยู่ตรงหน้าเขาอย่างนุ่มนวล " คุยกับคุณน้าเสร็จเเล้วเหรอคะ ？"

ธามนิธิพยักหน้าตอบเธอเบาๆ ก่อนจะดึงมือเธอมากุมไว้เเล้วจูงเธอเดินขึ้นไปข้างบนบ้าน

ขึ้นไปถึงก็เห็นแม่บ้านที่เมธชนันสั่งการไว้ กำลังทำความสะอาดห้องพักรับรองให้พวกเขาอยู่พอดี

ห้องนี้เป็นห้องที่ธามนิธิเคยพักอาศัยอยู่ ปาณีนั่งลงมองไปรอบๆจึงได้พบว่า ห้องนี้มีของอยู่เต็มไปหมด นอกเหนือจากพวกหนังสือเเล้ว ก็ยังมีของเก่าๆอยู่หลายอย่าง

ด้วยความอยากรู้อยากเห็น เธอเลยอดใจไม่ไหวที่จะพลิกเปิดหนังสือพวกนั้นดู เเละในใจก็รู้สึกว่า ตัวเธอเองไม่เคยมีส่วนร่วมกับช่วงชีวิตที่ผ่านมาของเขาเลย

เมธชนันยืนอยู่ตรงระเบียง เขาพูดกับธามนิธิว่า " ตอนนี้ขานายก็หายดีเเล้ว อยากจะกลับเข้ากองทัพอีกหรือเปล่า ？"

ก่อนหน้านี้เขาคิดว่า ธามนิธิคงไม่สามารถกลับมาดีเหมือนเดิมได้อีกแล้ว เเละคงกลับเข้าไปไม่ได้อีก

เเต่ตอนนี้เขากลับมาปกติดีเเล้ว เมธชนันเลยหวังว่าเขาจะกลับเข้ามาอีกครั้ง

เพราะความโดดเด่นของเขายังคงเป็นที่ยอมรับของทุกคนเสมอมา

ธามนิธิมองหน้าเพื่อนรักของเขาด้วยเเววตาสุขุมนุ่มลึก จนทำให้เมธชนันรู้สึกกระอักกระอ่วนใจ " ทำไมล่ะ ？"

ธามนิธิพูดพลางหัวเราะเบาๆ ：" ไม่ดีกว่า หลังจากผ่านเรื่องนี้ไปได้ ฉันคิดว่าฉันหลงรักการมีชีวิตที่เรียบง่ายแบบนี้ซะเเล้ว มีความสุขที่ได้อยู่กับปาณีทุกวัน ถ้าเกิดฉันกลับไป ก็ต้องได้ไปๆมาๆอยู่ข้างนอกตลอด คงไม่มีเวลาอยู่กับเธอแน่ๆ "

เมธชนันได้ฟังที่ธามนิธิอธิบาย ก็ยิ้มๆที่มุมปาก ก่อนจะถอนหายใจเเล้วพูดกับเขาว่า ：" นี่ตกลงว่านายหนีตามผู้หญิงไปจริงๆใช่มั๊ยเนี่ย ！"

ปาณีมองดูพวกเขาสองคนที่ยืนคุยกันอยู่ตรงระเบียง จนแอบคิดว่าสองคนนั้นดูเหมือนคู่เกย์เลย ！

เเต่ไรเเต่ไร เธอก็ไม่เคยเห็นธามนิธิจะสนิทใกล้ชิดกับใครได้ขนาดนี้มาก่อน จนมาได้เห็นวันนี้ว่าพวกเขาทั้งสองคนดูสนิทสนมกันมาก

-

สองหนุ่มคุยกันอยู่ไม่นานนัก เมธชนันก็เริ่มมองดูนาฬิกา ：" นี่ก็ดึกแล้ว ฉันไม่รบกวนพวกนายละ พักผ่อนเถอะ "

เมธชนันเดินกลับเข้ามาในห้อง เขาพูดกับปาณีว่า ：" ฝันดีนะปาณี "

ปาณีพยักหน้าให้เขา

เมธชนันสาวเท้ายาวๆเดินออกจากห้องไป พร้อมกับปิดประตูให้พวกเขาด้วย