ตอนที่606

ตอนที่606

ดังนั้น ต่อให้นลินจะทำเรื่องไม่ดีต่อธามนิธิ ความรู้สึกที่อาของเขามีต่อนลินก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปแลย

เมธชนันก็ขี้เกียจที่พูดเรื่องเเย่ๆของนลิน จึงได้แต่อธิบายไปว่า ：" เมื่อคืนนี้ผมมีเเขก "

" เเขกที่ไหนกัน ถึงได้สำคัญขนาดนั้น ？" คุณนายเยอซอเลิกคิ้วด้วยความไม่พอใจ " นี่แกกะไม่ไว้หน้าอาของแกเลยใช่มั๊ย ？"

เมธชนันขำออกมาเบาๆ ก่อนจะพูดว่า ：" ผมก็ไม่ทราบเลยว่าคุณหนูนลินจะเอาเรื่องนี้มาฟ้องคุณอาได้ ก็เลยทำให้เป็นเรื่องเข้าใจผิดกัน คุณอาก็อย่าโกรธไปเลยครับ "

น้ำเสียงของเขาฟังดูสบายๆ แต่อย่างไรก็ตาม เห็นได้ชัดเลยว่าคำพูดของเขามันเเฝงไปด้วยการเสียดสี ชัดเจนเลยว่าเสียดสีเรื่องที่เธอวิ่งเเจ้นมาฟ้องอาของเขา

นลินยืนอึ้งไปครู่หนึ่ง เมธชนันเหมือนพกอาวุธเเหลมคมมาด้วย เเต่ละคำนั้นแฝงไปด้วยการเสียดสีที่ซ่อนอยู่ในคำพูดของเขา จนทำให้นลินรู้สึกเริ่มจะหน้าแหกจนหมอจะไม่รับเย็บอยู่เเล้ว

นลินทำเป็นพูดเสียงอ่อนเสียงหวาน ：" ฉันไม่ได้ฟ้องนะ ก็เเค่เมื่อคืนนี้ ฉันไม่รู้จะกลับยังไงจริงๆ ถึงขอให้เเม่บุญธรรมออกไปรับฉัน "

" นี่มันน่าตลกมากเลยนะ " เมธชนันพูดด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน ：" คุณหนูนลินเป็นเด็กหรือยังไงกัน เเค่เรียกรถกลับเองก็ทำไม่เป็นรึ ？"

จงใจให้คนออกไปรับ ยังจะมีหน้ามาพูดว่าไม่ได้ฟ้องอีกเหรอ ？

" เรียกแท็กซี่ ？" คุณนายเยอซอพูดเข้าข้างอีกฝ่าย ：" นลินเป็นเเค่ผู้หญิงคนหนึ่ง ดึกดื่นขนาดนั้นให้เรียกรถกลับเองมันไม่อันตรายแย่เลยหรือไง ？เมื่อไม่กี่วันมานี้เพิ่งจะเห็นข่าวตามหน้าอินเตอร์เนตอยู่หยกๆ แกไม่คิดอะไรบ้างเลยรึไง ？"

ยังไงซะ เมธชนันก็คงจะหนีไม่รอดเสียเเล้ว ความผิดของเขามาเต็มขนาดนี้ ปล่อยนลินทิ้งเอาไว้โดยไม่สนใจใยดีเธอ ผู้หญิงหน้าตาสะสวยแบบเธอ ถ้าดึกดื่นเรียกรถกลับเอง เเล้วไปเจอพวกคนเลวเข้าจะทำอย่างไร ？

เมธชนันเป็นคนที่ไม่ชอบโต้เถียงกับใคร โดยเฉพาะอย่างยิ่งในบ้านหลังนี้ด้วยเเล้ว ถ้าอยากจะทะเลาะกับอาของเขา ก็ไม่มีทางจะชนะเธอได้อย่างแน่นอน

แม้เเต่แม่ของเขาเองเวลามาที่นี่ ยังต้องยอมแพ้ให้แก่อาของเขา

เมธชนันทำท่ายิ้มปะเหลาะให้อาของเขา " ผมไม่ดีเองครับ ผมผิดไปแล้วคร้าบ อย่าโกรธผมเลยนะครับคุณอาคนสวย "

คุณนายเยอซอเห็นว่าเขาสำนึกผิดเเล้วเลยเริ่มอารมณ์ดีขึ้น " ครั้งนี้ก็ให้เเล้วไปนะ ถ้ามีครั้งหน้าล่ะก็ คอยดูว่าฉันจะจัดการแกยังไงเหอะ "

" ผมยังมีธุระต้องไปทำ ตอนนี้ผมไปได้รึยังครับ ？" เมธชนันถามอาของเขา