ตอนที่607

ตอนที่607

ได้เห็นธามนิธิคอยประคบประหงมเอาใจปาณีเเบบนี้ ทำเอานลินถึงกับหน้าชาเลยทีเดียว

ถ้าหากตอนนี้ธามนิธิยังคงนั่งอยู่บนรถเข็น เเล้วเขาจะดีกับปาณีมากขนาดไหน นลินก็คงไม่รู้สึกติดใจอะไร

เเต่ว่าตอนนี้ ธามนิธิดีขึ้นจนเป็นปกติเเล้ว เห็นๆอยู่ว่าเขาน่ะฐานะความเป็นอยู่ดีเเค่ไหน เขาสามารถหาผู้หญิงที่ดีกว่ายัยนั่นได้ถมเถ เเต่กลับคอยเอาอกเอาใจอยู่กับยัยเด็กนั่น เห็นเเบบนี้เเล้วยิ่งทำให้นลินรู้สึกขัดหูขัดตาเป็นอย่างมาก

เพราะเธอคิดว่า มีเพียงผู้หญิงที่เพียบพร้อมเท่านั้น ที่คู่ควรกับผู้ชายที่ยอดเยี่ยมโดดเด่นที่สุดในโลกใบนี้ เเต่ยัยเด็กปาณี ……

การให้ยัยเด็กปาณีได้อยุ่กับคนอย่างธามนิธิ มันช่างเป็นอะไรที่เสียของ เสียเวลา เหมือนตำน้ำพริกละลายแม่น้ำชัดๆ

ยัยเด็กนั่นจะรู้บ้างมั๊ยว่าเเต่ก่อนมีผู้หญิงมากมายขนาดไหน ที่อยากจะเเต่งงานกับเขา ？

ยัยเด็กปาณีมันมีสิทธิ์อะไร ก็เเค่เพราะว่าดวงดีหรอก ไม่เห็นจะมีอะไรที่คู่ควรกับความรักที่เขามอบให้เลยสักนิด

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง หลังจากที่ธามนิธิเเนะนำปาณีให้กับเพื่อนๆของเขา แม้เเต่เพื่อนๆของเขายังพากันประคบประหงมยัยเด็กนั่นอย่างกับไข่ในหิน เเละจุดนี้เองที่ทำให้นลินเหลืออดเหลือทนเป็นที่สุด

ทุกสิ่งทุกอย่างที่เคยสุขสว่างสดใส มันเคยเป็นของเธอมาก่อนทั้งนั้น

นลินเดินเข้าไปหาพวกเขา " ธามนิธิ "

พอได้เห็นน้านลินเท่านั้นเเหละ ลิ้นจี่ที่อยู่ในมือของปาณี ก็กลับกลายเป็นเหมือนไม่มีรสชาติไปในบัดดล

น้านลินนั่งลงข้างๆธามนิธิ สายตาก็คอยชำเลืองมองมาทางปาณี

ธามนิธิไม่พูดไม่จา ยังคงปอกลิ้นจี่ให้ปาณีต่อไป นลินนั่งลงบนโซฟาตัวที่อยู่ข้างๆ มองหน้าธามนิธิที่ไม่ได้สนใจตัวเองเลยแม้เเต่น้อย เธอพูดกับเขา ：" นี่คุณจะพาปาณีไปพบจอมพลนรเทพจริงๆเหรอคะ ？"

ธามนิธิเงยหน้าขึ้นมามองที่เธอแวบหนึ่ง " เเล้วมันเกี่ยวอะไรกับคุณนลินไม่ทราบ ？"

นลินยิ้มออกมาด้วยท่าทีเป็นมิตร ：" ฉันก็เเค่กลัวว่าคุณจะมานั่งเสียใจทีหลัง กับสิ่งที่คุณทำลงไป ตอนนี้คุณก็กลับมาเป็นปกติเเล้ว จอมพลนรเทพท่านก็ดีใจมาก เเล้วฉันก็ยังได้ยินมาว่า ท่านจอมพลก็ตั้งใจจะให้คุณกลับเข้าประจำการในกองทัพอีกครั้ง แล้วคุณคิดดูสิ ถ้าคุณพาปาณีเข้าไปพบท่านตอนนี้ ท่านจะรู้สึกผิดหวังเเค่ไหน ？"

？

：