ตอนที่608

ตอนที่608

เซ็ง ！นี่เธอมันเเย่ขนาดนั้นเลยรึไงวะปาณี ？

ในจังหวะนั้นเอง ผู้ชายในเครื่องแบบทหารก็เดินมาหาพวกเขา " ธามนิธิ "

ธามนิธิลุกขึ้นยืน " ลุงยุด "

ลุงยุดที่เขาเรียก คือคนสนิทที่ใกล้ชิดกับจอมพลนรเทพมากที่สุด

เขายิ้มให้ธามนิธิ ;" ในที่สุดก็มาจนได้ ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ ไว้คราวหน้าพวกเรากินข้าวกันสักมื้อนะ "

ธามนิธิพยักหน้ารับคำ ：" ครับผม "

ลุงยุดพูดกับเขาว่า ：" ไปกันเถอะ เดี๋ยวจะพาไปพบท่านจอมพล "

ธามนิธิจูงมือปาณีเดินตามลุงยุดไป

นลินมองดูปาณีที่ตอนนี้กำลังกังวลใจเป็นอย่างมาก เเม้จะยังไม่ได้พบกับท่านจอมพลก็ตาม เเต่นลินกลับยิ้มมุมปากด้วยความสะใจที่ได้เห็นเธอเป็นอย่างนั้น

เธอจะรอดูว่า บทสรุปของธามนิธิจะเป็นอย่างไร

ปาณีเดินขึ้นไปชั้นบนกับธามนิธิ เธอรู้สึกว่าตัวเองเป็นกังวลเอามากๆ เลยจับมือเขาไว้เเน่น ก่อนจะกระซิบบอกเขาว่า ：" ฉันรู้สึกประหม่ามากเลย ทำยังไงดี ？"

เธอได้ยินชื่อของจอมพลนรเทพตั้งเเต่ตอนเเต่งงาน แม้เเต่พ่อกับแม่ของธามนิธิยังให้ความสำคัญกับท่านจอมพลเป็นอย่างมาก เเล้วยิ่งวันนี้ได้มาเห็นบรรยากาศอันน่าเกรงขรามของบ้านวิสิทธิ์เวชด้วย ยิ่งทำให้เธอรู้สึกกังวลมากขึ้นไปอีก

ประกอบกับได้ยินที่นลินพูดเมื่อครู่นี้เเล้วด้วย จิตใจของเธอตอนนี้ระส่ำระสาย จนหัวใจแทบจะหลุดออกมานอกร่างอยู่เเล้ว

ถ้าเกิดจอมพลนรเทพรังเกียจเธอขึ้นมาจริงๆ จะทำยังไงดี ？

ธามนิธิหันมามองปาณีก่อนจะหัวเราะออกมา เขากระชับมือเธอไว้เเน่น " ไม่เป็นไรนะ ผมอยู่นี่ทั้งคน โดนน้านลินพูดให้ตกอกตกใจล่ะสิ ？"

เพราะได้ยินปาณีเรียกนลิน มีสุวรรณ์ว่าน้านลิน ธามนิธิก็เลยเรียกตามเธอบ้าง

ถ้านลินมาได้ยินเข้า คงจะโกรธเขาน่าดู

ปาณีได้ยินที่เขาพูดแบบนั้น ก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา

" ท่านจอมพล ธามนิธิมาเเล้วครับ " ลุงยุดเดินเข้ามาด้านใน พร้อมทั้งรายงานให้ชายสูงอายุที่อยู่ในห้องนั้นได้รับทราบ

！