ตอนที่610

ตอนที่610

" แล้วที่ฉันได้ยินว่าพวกแกหย่ากันแล้วล่ะ มันเรื่องอะไรกัน ？"

" มันเป็นแค่ข่าวลือน่ะครับ "

เพียงแต่ว่าข่าวลือนี้ เป็นข่าวลือที่พวกเขาเป็นคนปล่อยออกมาเอง

" หมายความว่าพวกแกยังไม่ได้หย่าจากกันอย่างนั้นรึ ？" แววตาของท่านจอมพล ไม่ได้ดูเคร่งขรึมเกรี้ยวกราดอย่างเช่นเมื่อสักครู่นี้อีกแล้ว

ธามนิธิพยักหน้า " ไม่ได้หย่าครับ "

ปาณียังคงเป็นภรรยาของเขา ไม่เคยเปลี่ยนแปลง

ฟังมาถึงตรงนี้ จอมพลนรเทพก็กลับมาชื่นชมพอใจในตัวเขาอีกครั้ง ไฟในใจก็ดับมอดลงเเล้ว " ถ้าอย่างนั้นแกก็รีบไปเรียกเธอเข้ามา "

เมื่อคิดได้ว่าตัวเองเข้าใจตัวหญิงสาวผิดไปแล้ว จอมพลนรเทพก็รู้สึกละอายแก่ใจยิ่งนัก

สมัยที่พวกเขาแต่งงานใหม่ๆ ท่านจอมพลอยากพบเธอมาก แต่ผลก็คือ เพราะว่าขาของธามนิธิยังไม่หายดี เขาจึงไม่ยอมที่จะพบหน้าใคร จนยืดเยื้อมาจนถึงวันนี้ ...

แล้วเมื่อได้ข่าวว่าพวกเขาหย่ากัน ท่านจอมพลเลยรู้สึกผิดหวังเป็นอย่างมาก

แต่ก็คิดไม่ถึงเลยว่า เรื่องทั้งหมดจะกลายเป็นเรื่องเหลวเหลวใหลไร้สาระไปเสียได้

ปาณียืนโดดเดี่ยวอยู่ตรงทางเดิน กำลังคิดว่าจะออกไปจากตรงนั้น เธอรู้สึกว่าไม่คุ้นเคยกับผู้คนที่นี่ ยิ่งคิดก็ยิ่งไม่สบายใจ ทำได้เพียงรอให้ธามนิธิออกมาก็เท่านั้น

" ปาณี " เสียงของธามนิธิ ได้ทำลายความคิดที่กำลังฟุ้งซ่านของเธอ

เธอเงยหน้าขึ้นมองเขา แววตาเธอดูเศร้าหมอง มีน้ำใสๆมาเอ่อตรงเบ้าตา ขอบตาเธอเริ่มเป็นสีแดงระเรื่อๆ

ธามนิธิรู้สึกเจ็บแปลบที่หัวใจ เขาเดินเข้ามาหาเธอ ก่อนจะดึงตัวเธอเข้ามากอดไว้ในอ้อมแขนของเขา " เป็นอะไรไป ？"

ทันทีที่ได้เห็นสายตาของเธอ เขารู้สึกเหมือนกำลังโดนบีบที่หัวใจยังไงยังงั้น

เขากอดเธอไว้ เป็นการปลอบขวัญให้เธอสงบจิตสงบใจลงสักหน่อย ก่อนเขาก้มลงมองเธอ

ปาณีไม่กล้าสบตาเขา " ฉันกลัวค่ะ "

" กลัวอะไร ？" ธามนิธิมองดูเธออย่างอ่อนโยน

？

？