ตอนที่611

ตอนที่611

ตอนนี้เธอเริ่มสงสัยเล็กน้อย ว่าเมื่อสักครู่คุณอาพูดอะไรกับจอมพลนรเทพ

ธามนิธิมองดูภรรยาของเขาที่กำลังพยายามควบคุมสติอารมณ์ของตัวเอง ก่อนจะพูดกับท่านจอมพล ：" เธอยังกล้าๆกลัวๆ แล้วยังอายด้วย อย่าถือสาเธอเลยนะครับ "

" ไม่เป็นไร " ท่านจอมพลพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ：" เมื่อกี้ฉันเพิ่งจะทำให้เธอตกใจเองน่ะแหละ "

" ปาณี รีบทักทายท่านสิ " ธามนิธิสอนเธอ

ปาณีพูดด้วยความประหม่า ：" สวัสดีค่ะท่านจอมพล "

เสียงของเธอช่างเหมือนกับตัวเธอตอนนี้เลย เเข็งทื่อไปหมด

ความรู้สึกนี้มันประหม่ายิ่งกว่าตอนเจอครูใหญ่ที่โรงเรียนเสียอีก

จอมพลนรเทพส่งยิ้มให้เธอ ：" ธามนิธิมันเรียกฉันว่าลุงทินพล เธอก็เรียกตามเขาก็เเล้วกัน "

ฟังเธอเรียกว่าท่านจอมพล มันฟังดูแปลกๆ

อีกอย่างตอนนี้ธามนิธิก็ไม่ได้อยู่ในกองทัพแล้ว ก็ยิ่งไม่จำเป็นที่จะเรียกเขาว่าท่านจอมพล

ปาณีเปลี่ยนคำพูดใหม่ ：" ลุงทินพล "

ชายชรายิ้มให้พร้อมกับทำเสียงตอบรับ " เอ้อ " เขาชงชาให้เธอถ้วยหนึ่ง ก่อนจะยื่นถ้วยชานั้นมาตรงหน้าเธอ

ถ้วยชาสีขาวที่มีใบชาสองใบลอยอยู่ในน้ำ

จอมพลนรเทพพูดกับปาณีว่า ：" เมื่อครู่นี้ฉันเข้าใจผิดไปเอง เธอก็อย่าถือสาเลยนะ ฉันคงไม่ได้ทำให้เธอตกใจใช่มั๊ย ？"

ปาณีมองเขาอย่างไม่ค่อยเชื่อหูตัวเองเท่าไหร่ เเละไม่เข้าใจที่เขาพูดว่าเข้าใจผิด มันหมายถึงอะไรกัน

เเต่ถึงกระนั้น เธอก็รีบส่ายหน้าทันที " ไม่เลยค่ะ "

" ชาถ้วยนี้ถือเป็นการขอโทษก็เเล้วกัน เธอลองดื่มดูสิว่าอร่อยหรือเปล่า " จอมพลนรเทพมองดูปาณีด้วยความเมตตาเอ็นดู สายตาช่างดูเหมือนปู่มองดูหลานยังไงยังงั้น

ปาณีใช้มือทั้งสองประคองถือถ้วยชา ดมกลิ่นของชาถ้วยนั้น ก่อนจะค่อยๆจิบน้ำชา " อร่อยมากค่ะ "

จอมพลนรเทพรีบคุยโม้ว่า ：" เมื่อวันก่อนมีคนให้ชานี้กับฉันมา เป็นใบชาใหม่ของปีนี้เลยนะ มีเเต่คนอยากจะได้ลิ้มลอง เเต่ก็ไม่มีใครได้ดื่ม มีเพียงแค่เธอกับธามนิธิเท่านั้น ที่ฉันอยากให้ได้ลองดื่มดู "

！