ตอนที่621

ตอนที่621

ปาณีเอ่ยขึ้นอย่างจริงใจ “ฉันจะไปขอโทษเขา”

นอกจากเอ่ยขอโทษแล้ว ก็ไม่มีวิธีอื่นอีก

“……..”ไวยาตย์เอ่ย “อีกสักครู่พวกเราต้องออกไปข้างนอก คุณธามนิธิอยากพบเพื่อน วันนี้เธออยู่ที่นี่พักผ่อนเถอะ”

“อย่างงั้นพวกเธอจะกลับมาเมื่อไหร่”ปาณีไม่อยากจะอยู่ที่นี่คนเดียวนัก เธอไม่คุ้นชินกับที่นี่ ถึงแม้จะมีน้าลำมุงที่คอยพูดคุยได้อยู่ที่นี่ แต่เธอก็ยังรู้สึกแปลกๆอยู่ดี

เธอชอบที่จะอยู่ข้างกายธามนิธิ ขอแค่มีเขาอยู่ข้างๆเธอถึงจะรู้สึกปลอดภัย

แต่วันนี้เขาโกรธเธอเข้าแล้ว เห็นทีคงจะไม่พาเธอไปด้วยแน่

ไวยาตย์เอ่ย “ฉันจะให้เขากลับมาเร็วที่สุด”

เขาถอนหายใจขึ้นมาครั้งหนึ่ง เรื่องราวของคนสองคน เขาเข้าไปยุ่งเกี่ยวไม่ได้

แถวตัวเขาในตอนนี้ ขนาดสาเหตุที่ทั้งคู่ทะเลาะกันเขายังคงไม่รู้อย่างชัดเจนเสียด้วยซ้ำ

ปาณีเพิ่งจะคุยกับไวยาตย์จบลงก็มองเห็นธามนิธิเดินออกมาแล้วเรียบร้อย เขาเปลี่ยนชุดแล้วและมองดูเธออย่างเย็นชารอบหนึ่ง ก่อนจะเดินลงไปชั้นล่าง

สายตาที่มองเธอคู่นั้นราวกับเข็มก็มิปาน ทำเอาปาณีรู้สึกหวาดหวั่นขึ้นมาในใจ

หลังจากธามนิธิออกไปแล้ว เธอก็นั่งรับแดดอยู่ที่ระเบียงโดยมีแมวของน้าลำมุงกำลังนั่งอยู่บนตักเธอ ปาณีที่ด้านหนึ่งกำลังลูบไล้เจ้าแมวเหมียว อีกด้านก็กำลังคิดว่าจะขอโทษคุณอายังไงดี

“ปาณี”เมธชนันยืนอยู่ในสวนและกำลังมองเธออยู่ “เธออยู่ที่นั่นคนเดียวได้ไงหน่ะ?”

“คุณอาออกไปเจอเพื่อนข้างนอก ส่วนฉัน…..ฉันมีธุระนิดหน่อย”เธอก็มีมาดของตัวเอง จึงไม่ได้เอ่ยออกไปว่าตนเองถูกทิ้งไว้ที่นี่

แบบนี้ฟังดูแล้วน่าสงสารไปหน่อย แถมไม่แน่ว่าอาจจะถูกเมธชนันหัวเราะเยาะเอาได้

เมธชนันเอ่ยถาม “ธุระอะไร? เสร็จหรือยัง? ฉันอยากพาเธอไปเดินเล่น ไปไหม?”

“ไปไหน?”มาที่นี่เป็นครั้งแรก ปาณีค่อนข้างอยากรู้อยากเห็นอยู่บ้าง

พรุ่งนี้พวกเขาต้องบินแต่เช้า อันที่จริงเธอก็อยากออกไปดูข้างนอก แต่คุณอานั้นยุ่งเป็นอย่างยิ่งเธอจึงไม่กล้าเอ่ยขอขึ้นมา

เมธชนันเอ่ย “ไปไหนก็ได้ ตามใจเธอ”