ตอนที่674

ตอนที่674

หลังจากพาเธอมา ธามนิธิให้ปาณีพักผ่อน และนำคอมพิวเตอร์มาที่นี่ด้วย

แต่เดิมปาณีก็ง่วง แต่หลังจากที่นอนลงบนเตียงแล้วกลับไม่หลับ

ต่อหน้าสายตาที่ห่วงใยของธามนิธิ ปาณีเขินอายเล็กน้อย “เหมือนว่าฉันไม่ง่วงแล้วเลยค่ะ”

เป็นเพราะประจำเดือนมา มันจึงทำให้เหนื่อยง่ายกว่าปกติ

ตอนนี้ร่างกายเธอผ่อนคลายแล้ว จิตใจก็ว่างลง จึงไม่รู้สึกอยากหลับ

หลังจากได้ยินคำพูดของปาณีก็ไม่ได้ส่งเสียงออกมา ก้มลงไปมองหน้าจอคอมพิวเตอร์ของตัวเองต่อ

ปาณีกอดหมอน จ้องมองชายหนุ่มทำงานเงียบ ๆ นึกถึงที่เขาออกหน้าเพื่อเธอ ไม่คิดเลยว่าเขาจะลงมือกับนลิน มีสุวรรณ์ ปาณีพบว่าหัวใจของตัวเองค่อนข้างหวาน

ถึงแม้ว่าตัวเองจะไม่สามารถเทียบเคียงกับนลิน มีสุวรรณ์ได้ แต่อย่างน้อยในสายตาของเขา เธอมีความสำคัญกว่านลิน มีสุวรรณ์มาก

เมื่อเทียบกับความเงียบสงบที่นี่ มีฉากที่แตกต่างกันในโรงพยาบาล

นลิน มีสุวรรณ์นั่งอยู่บนเตียงคนไข้ มีผ้าพันแผลรอบคอ

เธอเป็นลูกสาวคนเดียวของบ้านมีสุวรรณ์ พ่อและแม่ตามใจเธอ ตั้งแต่เด็กไม่มีใครกล้าแตะต้องแม้แต่ปลายนิ้ว

ใครจะรู้ว่าวันนี้ธามนิธิเกือบจะบีบคอเธอจนตายเหมือนคนบ้า

แค่คิดเกี่ยวกับการแสดงออกของเขาในเวลานั้น เธอก็เจ็บปวดทุกข์ทรมานแสนสาหัสเป็นที่สุด

เธอร้องไห้อย่างขมขื่น โอดครวญหาทัดพรที่อยู่ด้านหน้าเตียง “คุณแม่”

“ที่รัก” เมื่อทัดพรมองเห็นเธอ ก็รู้สึกเจ็บปวดมาก วันนี้เธอไม่อยู่ ไม่คิดว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น “ยังเจ็บอยู่ไหม”

นลิน มีสุวรรณ์พูด “ฉันไม่อยากแต่งงาน”

ธามนิธิต้องการให้เธอแต่งงานกับใครก็ได้ เธอไม่ต้องการมัน!