ตอนที่715

ตอนที่715

“......” นี่ยังบอกว่าไม่โกรธอีก?

ปาณีไม่เพียงแต่รู้สึกว่าเขาโกรธแถมยังโกรธมากๆด้วย

เธอไปอิงไหล่เขาแล้วอ้อนสุดๆ “ไม่ใช่คุณอาสำคัญที่สุดในใจฉันแล้วอะไรคือคุณอาไม่สำคัญ”

“โกหก” เขาบ่นเธอ

ฉันไม่ได้คนขี้โกหกสักหน่อย!

“ขอโทษ” ปาณีบอก “วันนี้ฉันไม่ถูกเองอย่างงี้แล้วกันคุณอาพูดตรงๆเลยว่าอยากให้ฉันทำอะไร?”

เป็นเธอเสียเปรียบเองเพื่อที่จะง้อเขาเธอยอมลงทุน

ธามนิธิ “ไม่มีอะไร! รีบปล่อยมือสิตอนนี้ฉันเห็นเธอแล้วรำคาญ”

ตอนคิดถึงเธอเธอก็ไม่อยู่ข้างๆแล้วปล่อยเขาทิ้งไว้คนเดียวไปกินข้าวกับคนอื่นเขายิ่งคิดก็ยิ่งโกรธ

ตอนนี้เลยไม่สนใจเธอเลย

พูดจบเขาก็เอามือปาณีออกแล้วเดินไปอีกฝั่ง

ปาณีมองแผ่นหลังของเขาก็รู้สึกน้อยใจ

ธามนิธิไม่สนใจเธอแล้วเปิดประตูไปห้องสมุดเลย

ปาณีก็ไม่ได้รีบเดินตามไปวันนี้เธอมีเรียนแถมกลางคืนก็ไปกินข้าวกับคนอื่นอีกเหนื่อยจะตายอยู่แล้วเลยรีบไปอาบน้ำจะได้สบายหน่อย

อาบน้ำเสร็จออกมาทีแรกเธอว่าจะไปหาธามนิธิแต่ยังไม่ได้ออกไปเธอก็รู้สึกปวดท้องมากเลยไปนอนอยู่บนเตียง

กลางคืนสิบเอ็ดโมงธามนิธิยังอยู่ในห้องสมุดเขาดูหนังสือเล่มก่อนที่อ่านอยู่จนจบก็พบว่าปาณีไม่มาหาเขาสักที

บางครั้งที่เขาโกรธเธอก็จะมาง้อ!

แต่วันนี้ไม่มา?

ความรู้สึกผิดหวังแบบนี้ทำให้เขารู้สึกไม่ค่อยสบายใจ

แต่สุดท้ายก็ลุกขึ้น

แต่สุดท้ายก็ลุกขึ้นแล้วกลับไปในห้องนอนจะดูว่าเธอกำลังทำอะไรอยู่