ตอนที่716

ตอนที่716

ดูเหมือนครั้งต่อไปต้องควบคุมหน่อยละ

ธามนิธิยื่นมือไปวางบนหน้าผากเธอ “ก็บอกแล้วไงว่าให้กินน้อยๆหน่อย”

ตอนนี้รู้ผลแล้วหรือยัง!

ดูเธอที่เหมือนโดนดูดพลังงานไปหมดธามนิธิก็รู้สึกปวดใจ

ปาณีมองเขาอย่างน่าสงสาร “คุณอาอย่าพึ่งมาสั่งสอนตอนที่ฉันพึ่งตื่นได้ไหมเนี่ย!”

เธอยังเป็นผู้ปวดอยู่

ธามนิธิหัวเราะ “ได้ๆไม่ว่าเธอแล้ว”

ถ้าเป็นคนอื่นก็คงโดนด่าไปแล้วมีแต่เธอคนเดียวนั่นแหละที่ว่าสองสามคำก็น้อยใจ

ธามนิธิเห็นเธอทำตัวน่าสงสารแบบนี้ก็ไม่กล้าไปว่าเธออีก

ปาณีนอนอยู่บนเตียงธามนิธิก็ลุกขึ้นไปล้างหน้า

เพราะเป็นห้องคนป่วยอุปกรณ์ข้างในเลยครบหมด

ห่างกันหนึ่งบานประตูปาณีเห็นเขายืนอยู่ตรงนั้นตัวสูงมากหัวแทบจะชนกับขอบประตูอยู่แล้ว

ธามนิธิล้างหน้าเสร็จก็เอาโทรศัพท์ไปโทร

เมื่อคืนส่งเธอมาความสนใจทั้งหมดก็อยู่ที่เธอหมดตอนนี้เขาพึ่งนึกได้ว่าลืมติดต่อบอกคนอื่น

พึ่งคุยโทรศัพท์เสร็จเขาเดินลงมานั่งข้างปาณีแล้วบอก “พี่บอกเดียวจะมาดูเธอ”

หลังจันวิภาไปเจอนพรุจเสร็จก็กลับมาแล้ว

จันวิภาโตจากที่นี่ตั้งแต่เด็กเลยชอบเมืองชยุตมากก็เลยเสลาอยู่ที่อื่นก็อยู่ไม่ค่อยชินเท่าไหร่

ปาณีตอบเสียงเบาๆเป็นไข้มาทั้งคืนตอนนี้ก็รู้สึกหมดแรงเสียงก็เล็กมาก

ธามนิธิมองเด็กโง่คนนี้ก็บอก “เดียวพี่ก็มาฉันกลับก่อนนะ”

วันนี้เป็นวันทำงานเขางานยุ่งมาก

ปาณีขมวดคิ้ว