ตอนที่816

ตอนที่816

บาร์นี่คล้ายจู่ๆก็เปลี่ยนเป็นคนละคน เธอยิ้มอย่างเอียงอายและเอ่ยเสียงเบา “ฉันมาหานาย นภันต์!”

นภันต์ไม่ได้คิดอะไรมาก เขาพยักหน้าเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยปากถาม “หาฉันมีธุระอะไร?”

บาร์นี่ชะงักไปชั่วครู่

ปาณีหัวเราะขึ้นมาอย่างไม่ไว้หน้า ในสายตาเธอ ท่าทางของบาร์นี่ในตอนนี้ช่างแตกต่างจากปกติลิบลับ

บาร์นี่หันกลับมามองเธอทันที สายตาของเธอเต็มไปด้วยความดูถูก แต่เป็นเพราะกำลังอยู่ต่อหน้านภันต์เธอจึงไม่กล้าพูดอะไรแบบเมื่อกี้ออกมา

แต่เธอก็ไม่ได้ปล่อยปาณีไปแต่อย่างใด เธอเอ่ยด้วยน้ำเสียงกระแทกแดกดัน “พี่สาวคนนี้ หัวเราะอะไรมิทราบ? กำลังอวดฟันขาวของตัวเองอยู่หรือไง?”

เป็นปาณีที่ชะงักไปบ้าง เธอคิดไม่ถึงจริงๆว่า ยัยบาร์นี่คนนี้จะกล้าท้าทายตนเองต่อหน้านภันต์

เธอไม่กลัวจะทำลายภาพลักษณ์ของตนเองต่อหน้านภันต์ลงหรือไง?

บาร์นี่ถลึงตามองเธออย่างดุร้าย ก่อนจะหันกลับไปทางนภันต์“ฉันมาปรึกษานายเรื่องการถ่ายทอดสด ตอนนี้นายมีชื่อสเยงในวงการแข่งขันมากขึ้นเรื่อยๆ ฉันว่านายไม่ควรจะทิ้งโอกาสมีชื่อเสียงนี้ไป พอมีชื่อเสียงแล้ว เงินก็หาได้มากขึ้นด้วย นายว่าไหม?”

นภันต์คิดหนักอยู่ชั่วครู่ก่อนจะพยักหน้า “อืม ฉันจะลองคิดดู เธอกลับไปก่อนเถอะ”

บาร์นี่ไม่พลาดสีหน้าพึงพอใจของปาณีไป เธอมีท่าทีลังเลไปยอมจากไป

นภันต์อดขมวดคิ้วไม่ได้ “บาร์นี่ เธอยังมีเรื่องอะไรอีกรึเปล่า? ถ้าไม่มีแล้วก็ไปเถะ ในบ้านฉันยังมีแขกอยู่!”

ต่อให้บาร์นี่จะไม่เต็มใจแค่ไหน แต่เธอก็ทำได้แค่สะบัดเท้าและหันหลังเดินออกไปเท่านั้น

แต่ก่อนจะไป เธอก็ยังไม่ลืมที่จะหันมาถลึงตามองปาณีอย่างดุร้ายก่อนรอบหนึ่ง ใช้สายตาขมขู่เธอเอาไว้

ปาณีปิดประตูอย่างแรงใส่หน้าบาร์นี่อย่างไม่เกรงใจ หลังจากนั้นเอ่ยกับนภันต์“ผู้ฆญิงคนนี้ไม่ดี นภันต์หลังจากนี้นายอย่าไปคบค้ากับเธอ!”

นภันต์มองไปที่เธออยางสงสัย “พี่ หรือว่าพี่เคยถูกเธอรังแกมาก่อน?”

ปาณีนิ่งคิด แต่ไม่ได้ยอมรับ

แต่นภันต์มองสีหน้าลังเลของเธออกว่าอะไรคือเรื่องจริง เขาพยักหน้าก่อนจะพูดอย่างหนักแน่น “พี่ ผมรู้แล้ว! จากนี้ผมจะอยู่ให้ห่างจากเธอหน่อย”

มองดูน้องชายพูดแบบนี้ ปาณีก็รู้สึกไม่ดีที่จะพูดอะไรต่ออีก ในเมื่อเป็นเรื่องความรู้สึกส่วนตัวของเขา เธอเข้าไปยุ่งมากนักจะไม่ดี

เข้ามาในห้อง ธามนิธิมองดูสีหน้าของเธอ เขายื่นมือไปหาเธอ ในขณะที่ปาณีนั้นเดินเข้าไปหาเขาอย่างเคยชินก่อนทั้งคู่จะสอดประสานนิ้วมือทั้งสิบเข้าด้วยกัน ทุกการเคลื่อนไหวดูราบลื่นราวกับสายน้ำ คล้ายกับว่าต้องทำแบบนี้มานานมากแล้วถึงจะสามารถเกิดเป็นความสนิทสนมขนาดนี้ขึ้นมาได้

นภันต์มองดูพี่สาวและพี่เขยที่แสดงความรักกันอย่างเปิดเผย อดไม่ได้ที่จะหันหน้ากลับไป ก่อนจะเอ่ยขึ้นมาด้วยเสียงเบาๆอย่างไม่เป็นธรรมชาติ “พี่ พวกพี่ระวังหน่อย ผมยังยืนหัวโด่อยู่นี่ทั้งคนนะ!”

ปาณีได้ยินคำพูดของเขาจึงกวาดตาไปรอบเขารอบหนึ่ง ก่อนจะใช้มือข้างหนึ่งที่ยังว่างอยู่ลูบลงบนหัวเขาเบาๆ “ก็มีแค่นาย ยังมาบอกให้พวกเราระวังอีก ตอนนี้นายกับส้มโอเป็นยังไงบ้างแล้ว? ส้มโอเป็นเด็กดีมาก นายต้องรู้จักถนุถนอม เข้าใจไหม?”

นภันต์มองไปที่ปาณีอย่างสงสัย “พี่ นี่พี่พูดเรื่องอะไร? ผมกับส้มโอไม่ได้มีความสัมพันธ์อย่างที่พี่คิดนะ!”

ปาณีที่อยู่ข้างๆธามนิธิลุกยืนขึ้นมา ก่อนจะเดินเข้าไปหานภันต์อย่างไม่อยากเชื่อ สีหน้าของเธอดูเคร่งขึมขึ้นมาก “นายคิดแบบนี้จริงๆหรือ? ฉันยังคิดอยู่ว่า…..”

นภันต์กลับมีท่าทีอึกอักขึ้นมาเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยเสียงเบา “พี่ ผมยังเด็ก ตอนนี้ยังไม่คิดถึงเรื่องพวกนี้!”

ปาณีคิดอยากจะพูดอะไรอีกอยู่บ้าง ในเมื่อส้มโอเป็นเด็กดีขนาดนี้ ยิ่งไปกว่านั้นยังมีใจให้น้องชายของเธอ นับเป็นเรื่องที่หาได้ยาก

ดังนั้นเธอจึงอยากให้นภันต์ลองคิดๆดู

ยังไม่รอให้เธอได้เอ่ยปาก ธามนิธิรีบชิงลุกขึ้นมาก่อนจะจับมือเธอและจูงไปยังที่ประตู “นภันต์ฉันกับพี่สาวนายกลับก่อนนะ เรื่องบ้านพอฉันหาได้แล้วจะติดต่อนายไป”