ตอนที่859

ตอนที่859

ในวันถัดมา จำรัสถึงเพิ่งจะได้เห็นรูปที่ถูกแอบถ่ายในฟอรั่มของมหาวิทยาลัย พอมองดูภาพที่ถูกถ่ายอย่างหยาบๆไม่ชัดเจน คิ้วของเขาก็ขมวดขึ้นมาแน่น

คิดไปถึงปาณีที่ไม่เคยไว้หน้าตนเลยสักนิดตั้งแต่ต้นจนจบ ดูท่า เขาคงจะไม่เป็นที่ต้อนรับของเธอยิ่งขึ้นแน่

คิดถึงตรงนี้ จำรัสก็รีบลุกขึ้นมาทันที เขารีบคว้ากุญแจรถและเดินออกไป

เดินมาถึงประตู จำรัสก็บังเอิญชนเข้ากับชญช์ที่เพิ่งจะกลับมาเข้าพอดี ทั้งสองชนกันล้มลงไปแทบจะเป็นก้อน ไม่ง่ายนักกว่าที่จำรัสจะจับขอบประตูเพื่อทรงตัวเอาไว้ได้ เขาตะโกนใส่ชญช์เสียงดัง “ชญช์ นายทำบ้าอะไรกัน?”

ชญช์รีบร้อนลุกขึ้นมา และเอ่ยกับจำรัส “แย่แล้ว เมื่อเช้านี้หุ้นของซี.ซี.เอส.ตกลงอย่างมาก!”

สีหน้าของจำรัสแปรเปลี่ยนไปทันใด ก่อนจะเอ่ยถามเสียงต่ำ “นี่มันเรื่องอะไรกัน? ตรวจสอบได้เรื่องอะไรบ้างหรือยัง?”

ชญช์พยักหน้า ก่อนจะเอ่ยถามขึ้นมาอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย “คุณบอกผมได้ไหใครรับ ว่าไม่กี่วันมานี้คุณใช่มีไปหาปาณี ภรรยาของธามมนิธิมารึเปล่า?”

พูดจบก็ดึงจำรัสไปนั่งลงที่โซฟา และมองภาพที่วางอยู่บนโต๊ะ ถึงแม้ภาพจะเบลอแต่ก็ยังมองเห็นบุคคลสองคนที่อยู่ในรูปได้ คนหนึ่งคือบุคคลที่เขานับถือตรงหน้าคนนี้ ส่วนอีกคน คือคนที่กำลังโด่งดังที่สุดในเมืองชยุต-ภรรยาของธามนิธิ!

ชญช์รีบเงยหน้าขึ้นมามองจำรัส “นี่มันเรื่องอะไรกันครับ? มีผู้หญิงตั้งมากมายมาชอบคุณ เดินไปทางไหนก็หาเจอ แต่คุณกลับยังไปชอบคนที่มีสามีแล้ว? สมองคุณไม่ได้มีปัญหาอะไรใช่ไหมครับ?”

พอจำรัสได้ยินดังนั้นก็รีบแย้งขึ้นมาทันที “ฉันจะไปชอบเธอได้ยังไงกัน! นายล้อเล่นอยู่รึเปล่า?”

ชญช์หยิบหนังสือพิมพ์ฉบับหนึ่งออกมาจากกระเป๋าและเหวี่ยงมันต่อหน้าจำรัส เขาพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “ยังปากแข็งอยู่อีกหรือครับ! คุณดู ว่าบนหนังสือพิมพ์เขียนว่าอะไร?”

จำรัสยืดตัวขึ้นและเก็บท่าทีไม่ใส่ใจเอาไว้ หลังจากอ่านหัวข้อบนหนังสือพิมพ์ ร่างทั้งร่างก็กระโดดขึ้นด้วยความตกใจ “นี่มันหนังสือพิมพ์เจ้าไหนกัน! ฉันจะฟ้องมัน! ฉันไปบอกตั้งแต่เมื่อไหร่ว่าชอบปาณี? แถมยังบอกว่าฉันเป็นชู้เธออีก บ้าเอ้ย!”

ชญช์เห็นท่าทีตอบสนองอันใหญ่โตของเขา จึงเอ่ยถามอย่างลังเล “คุณไม่ได้ชอบเธอเข้าจริงๆใช่ไหมครับ?”

จำรัสหันไปมองเขาราวกับกำลังมองดูคนบ้า แต่ชญช์กลับยังคงเอ่ยพูดเคร่งเครียด “จำรัส! คุณพอแค่นี้เถอะ ด้วยสถานะของคุณตอนนี้ ผู้หญิงแบบไหนบ้างที่คุณจะหาไม่ได้? ทำไมจะต้องไปแย่งผู้หญิงของธามนิธิด้วย? คุณไม่รู้หรอก ว่าตำแหน่งของธามนิธิในเมืองชยุต เรียกไว้ว่าเอามือปิดแผ่นฟ้าเอาไว้ ทุกอย่างล้วนง่ายดายสำหรับเขา! พวกเราซี.ซี.เอส.เพิ่งจะก้าวเข้ามายืนได้ยังไม่ทันมั่นคง อย่าเพิ่งไปมีเรื่องกับเขาจะดีกว่า”

จำรัสมองคนที่เป็นทั้งผู้จัดการและเพื่อนของตนด้วยความตะลึง “ชญช์ นี่นายตกใจเกินไปหรือว่าเป็นอะไรกันแน่? ธามนิธิน่ากลัวขนาดนั้นเลยหรือไง? เขาก็แค่เป็นประธานของบริษัทเบนนิซิสกรุ๊ปไม่ใช่หรือไง? นายไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน มีคนแบบไหนบ้างที่พวกเราไม่เคยเจอ? นายกลัวขนาดนี้ได้ยังไงกัน! ยิ่งไปกว่านั้น ฉันไม่เคยชอบปาณีเลยสักนิด!”

ชญช์มองเขาด้วยสายตาประหนึ่งว่าเขาไม่มีวันหลอกตนได้ “จำรัส พวกเราเป็นเพื่อนกันมากี่ปี นายอย่ามาโกหกฉันเลย ถ้าหากนายไม่ได้ชอบปาณีจริง ถ้างั้นนายไปรอเธอที่ประตูมหาลัยทุกวันทำไมกัน แถมยังมีครั้งนั้นที่ไปหาเธอที่โรงพยาบาลอีก นายทำตัวราวกับว่าแอบรักผู้หญิงยังไงยังงั้น แม้กระทั่งสัญญามูลค่าห้าสิบล้านนายยังไม่สนใจเลยด้วยซ้ำ”

จำรัสไม่ได้เอ่ยอะไรต่อ เขากำลังตรึกตรองกับตนเอง

ชญช์ยังคงเอ่ยพูดต่อไป “อย่าโทษที่พี่น้องอย่างพวกฉันต้องสาดน้ำเย็นใส่นายแบบนี้! ถ้าหากนายชอบผู้หญิงคนอื่นไม่ว่าจะเป็นคนไหนก็ได้ทั้งนั้น พวกพี่ๆจะช่วยนายแน่นอน แต่ว่าผู้หญิงที่มีสามีแล้ว แถมยังเป็นผู้หญิงของธามนิธิ พวกเราไม่กล้าเข้าไปหาเหาใส่หัว! นายอยากได้ผู้หญิงแบบไหนทำไมจะหาไม่ได้ ใช่ไหม?

จำรัสยังคงนั่งนิ่งอยู่บนโซฟา

ชญช์นิ่งคิด ก่อนเอ่ยขึ้น “นายคิดดูให้ดีๆเถอะ! อ้อ พวกเราพรุ่งนี้เช้ามีไฟลท์บิน พอกลับไปถึง ในซี.ซี.เอส.ยังมีอีกหลายเรื่องที่ต้องการนายมาจัดการอยู่นะ!”

พูดจบ ชญช์ก็ลุกขึ้นและเดินออกนอกประตูไป

รอจนกระทั่งห้องพักรับรองพิเศษอันใหญ่โตเหลือเพียงแค่จำรัสอยู่เพียงลำพัง จู่ๆเขาก็ทึ้งหัวตัวเองขึ้นมา ก่อนจะเดินไปมาภายในห้องอย่างไม่ยอมหยุด “เป็นไปได้ยังไง? ฉันจะไปชอบปาณีได้ยังไงกัน? ผู้หญิงที่สวยกว่าเธอมีตั้งมากมายยิ่งกว่าปลาในมหาสมุทร ฉันจะไปชอบผู้หญิงที่มีสามีแล้วได้ยังไง? เป็นไปไม่ได้ เป็นชญช์ที่พูดจาไร้สาระ!”

ไม่ว่าจำรัสจะคิดยังไง แต่ชญช์นั้นได้ตัดวินใจไปเรียบร้อยแล้วว่าจะต้องพาจำรัสกลับไปให้ได้ ต่อให้ต้องลากตัวหรือมัดเขาไว้ก็ตาม!