ตอนที่ 6
6 - จำยอม (ความจริง)
November 4, 2026
ก๊อก ๆ ก๊อก ๆ
“พริ้ง นี่แกทำอะไรอยู่เนี่ยฮะ ฉันเคาะจนเจ็บมือหมดแล้วนะ !!” เสียงของพี่มารีเรียกฉันอย่างต่อเนื่อง แถมยังเคาะห้อง รัว ๆ
ฉันเม้มปากแน่น ไม่อยากให้ทุกอย่างมันเป็นแบบนี้เลยฉันจะออกห่างเขาได้ยังไงกัน ทำไมเขาต้องทำแบบนี้ด้วย
“สงสัยเธออยากให้พี่เธอรู้...”
“ค่ะ พริ้งยอม” ฉันกลั้นใจตอบออกไป
ทันทีที่เขาได้ยินคำตอบของฉัน เขาก็กระตุกยิ้มมุมปากร้ายกาจทันที
ผู้ชายคนนี้ ทำไมถึงน่ากลัวจัง...
“ก็แค่นั้น ทำเป็นเล่นตัวไปได้”
ก๊อก ๆ ก๊อก ๆ (เสียงเคาะห้อง)
“ไปเปิดประตูสิ”
“ปะ เปิดได้ยังไงคะ พี่ยังอยู่ในห้องอยู่เลยนะ ไหนพูดแล้วไงว่าถ้าพริ้งยอมพี่จะไม่บอกใคร” ฉันทวงคำสัญญาที่เขาเคยพูดเอาไว้เมื่อไม่กี่นาทีที่ผ่านมานี้เอง
เขาไม่พูดอะไรแต่กลับเดินตรงไปที่ประตูห้อง เห็นแบบนั้นฉันก็รีบวิ่งตามพี่เขาไปดักหน้าเอาไว้เพราะกลัวว่าเขาจะเปิดประตูห้อง
“ทำบ้าอะไรของเธอ”
“ห้ามเปิดนะคะ !!” ฉันบอกคนตรงหน้าเสียงแข็ง
ประตูห้องก็ถูกพี่มารีเคาะรัวมากเลยตอนนี้
“ฉันไม่ได้จะเปิด” พี่เขาตอบแบบหงุดหงิดนิดหน่อย จากนั้นก็เดินไปตรงบ้านประตูพร้อมกับส่งซิกให้ฉันเปิดประตู
ฉันถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก คิดว่าเขาจะไม่รักษาคำพูดซะแล้ว
แกร่ก!!
เมื่อประตูถูกเปิดออก ร่างพี่มารีเดินเข้ามาในห้องพร้อมกับใบหน้าที่บูดบึ้ง พอพี่มารีเข้ามาในห้องแล้วพี่ผู้ชายคนนั้นที่กำลังแอบอยู่ตรงประตูก็รีบออกจากห้อง ทำเอาฉันแทบกลั้นหายใจไปเลยเมื่อกี๊ ถ้าพี่มารีหันหน้าไปแล้วเห็นว่าคู่หมั้นตัวเองอยู่ในห้องของฉันแล้วละก็ ไม่อยากจะคิดเลยว่าอะไรจะเกิดขึ้น
“ทำไมนานเปิดขนาดนี้ !!”
“พะ พริ้งอาบน้ำอยู่นี่คะ”
“เฮ้อ!! ช่างเถอะรีบ ๆ รูดซิบให้ฉันเดี๋ยวนี้เลย ป่านนี้คุณสิงห์เขาคงจะรอแย่”
“เขาชื่อสิงห์เหรอคะ คู่หมั้นของพี่”
“ก็ใช่สิยะ !!”