แต่งงาน (3)

“ก่อนหน้านี้เจ้าสี่ปะทะกับพวกซากศพที่กลางป่า แม้จะเอาชนะได้แต่โชคไม่ดีเจอเข้ากับสัตว์ประหลาดตัวใหญ่ รูปร่างมันคล้ายกระทิงมีเรี่ยวแรงมหาศาล หมอทุกคนรวมทั้งผู้รักษา ต่างก็พูดเป็นเสียงเดียวกันว่ารักษาไม่ได้แล้วเขาไม่มีทางรอด มีเพียงคนเดียวที่กล่าวว่าลูกชายข้าจะรอดก็คือท่านโหรหลวง”

เขาทำนายดวงชะตาขององค์ชายสี่ กล่าวว่าต้องให้พระองค์แต่งงานกับสตรีผู้หนึ่งที่มาจากตะวันออก เป็นคุณหนูตระกูลซู มีเพียงนางที่จะขจัดกลิ่นอายอัปมงคลไปได้

ด้วยชะตาที่ต้องกัน

เมื่อหมดหนทางรักษา องค์ชายสี่แห่งเฟิงหยวนมีเพียงนอนรอความตาย องค์กษัตริย์เลยยอมทำตามที่ท่านโหรหลวงแนะนำ

พวกเขาเสาะหาคุณหนูตระกูลซูจากคำทำนาย จนกระทั่งได้เจอกับตระกูลซูเมืองถงหรง ไม่ใช่ว่าจะไปจับคว้าสิ่งใดมาก็ได้ แต่พิจารณาดูแล้วว่าเหมาะสมถึงได้เลือกมา ให้อภิเษกเป็นพระชายา

อาณาจักรเฟิงหยวนยอมแลกเปลี่ยนศัสตราวุธชั้นดีกับตัวเจ้าสาว

นั่นเพราะงานแต่งครั้งนี้ซูเนี่ยนเหมือนได้แต่งกับคนที่ใกล้ตาย หากเขาเป็นอะไรไปนางก็จะกลายเป็นหม้ายทันที ชีวิตของหญิงหม้ายแม้ในยุคล่มสลายก็ยังมีคนดูแคลน อาจจะแต่งงานใหม่ได้แต่คงไม่ได้เชิดหน้าชูตาเป็นฮูหยิน

ไม่ต้องพูดถึงเมื่อนางแต่งเข้าราชวงศ์ ชีวิตนี้ไม่อาจจะแต่งกับผู้ใดได้อีก นี่อาจเป็นเหตุผลที่ฮองเฮาเติมสินเดิมให้กับนาง ต่อไปหากเกิดอะไรขึ้นจะได้ไม่ถูกรังแก

“ต่อจากนี้เจ้าเป็นชายาของลูกชายข้า”

“แล้วถ้าหม่อมฉันไม่ใช่คนในคำทำนาย”

“ไม่หรอก การได้เจอดอกเสาะเวหาพิสูจน์แล้วว่าเป็นเจ้า”

“ดอกเสาะเวหา?”

“เป็นหนึ่งในตัวยาสำคัญที่หมอหลวงต้องการ เพื่อนำมารักษาร่างกายของเจ้าสี่”

ไม่น่าเฉินกวงถึงได้ดีใจมากตอนเห็นมันและปฏิบัติกับนางดีขึ้นเป็นเท่าตัว

“และหากแม้นว่าคำทำนายของท่านโหรหลวงไม่ถูกต้องและเจ้าสี่เป็นอะไรไป ข้าก็จะไม่โทษเจ้า”

พูดจบผู้เป็นมารดาแผ่นดินก็ออกจากเรือนไป เหลือทิ้งไว้เพียงแค่นางกับเจ้าบ่าวที่หลับใหล