บทที่ 1 ถูกใจ

“เฮ้ย ร้านนี้แม่งไม่มีเหยื่อเลยหรอวะ กูยังไม่เห็นมีผู้หญิงคนไหนที่ถูกใจกูสักคน” วายุพูดกับพี่น้องอีกสามคนของตัวเอง ซึ่งนั่นก็คือ เทวา ธัญ และเมธา ที่เขาชวนมาดื่มเป็นเพื่อนแก้เบื่อ และเมื่อดื่มได้ที่แล้วก็เริ่มมองหาเหยื่อเพื่อจะระบายอารมณ์ความต้องการของตัวเอง

โดยวายุนั้นมีพี่น้องสามคน แต่ละคนก็มีนิสัยแตกต่างกันออกไป โดยเทวา และเมธาจะเป็นฝาแฝดที่เป็นพี่คนโต ทั้งสองคนนั้นนอกจากจะมีหน้าตาที่คล้ายกันแล้ว ยังมีนิสัยที่เหมือนกันอีก คือความเย็นชา พูดน้อย และคาดเดายาก วายุเป็นคนกลางที่ค่อนข้างใจร้อนกว่าทุกคน ส่วนธัญเป็นน้องคนเล็กที่ภายนอกดูสุภาพ ใจดีและอบอุ่น แต่นิสัยจริง ๆ นั้น...

“นั่นดิ มีแต่คนเดิมๆ โคตรน่าเบื่อเลย” ธัญตอบกลับพี่ชายของตัวเอง พลางกระดกเหล้าเข้าปากอึกใหญ่

“ถ้าพวกมึงสนใจเรื่องสนามแข่งรถแบบสนใจผู้หญิงบ้างก็คงดี” เมธาเอ่ยกับธัญและวายุด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบ

“แหมเฮีย มันก็ต้องมีบ้างปะวะ นี่กูชวนมาดื่มแก้เครียดนะ จะพูดให้เสียบรรยากาศทำไม” วายุพูดขึ้นอย่างอารมณ์เสียเล็กน้อย

“หึ” เสียงหัวเราะที่ดังเล็ดลอดออกมาจากลำคอหนาของน้องชายคนเล็กดังขึ้นทำให้ทุกคนต่างหันมามองที่เขาเป็นตาเดียวด้วยความสงสัย

“ใครมันจะไปกินเงียบแบบพวกเฮียสองคนล่ะ คิดว่ากูไม่เห็นเหรอผู้หญิงที่เฮียเพิ่งจัดที่สนามแข่งเมื่อวาน...สภาพใช่ย่อย” ธัญพูดกับพี่ชายตัวเองออกไปเพราะในตอนที่เขาเข้าไปเคลียร์งานที่สนามแข่งรถซึ่งเป็นธุรกิจที่พวกเขาทั้งสี่คนลงทุนร่วมหุ้นกันภายในครอบครัว เขาเห็นมีผู้หญิงแปลกหน้าที่ค่อนข้างเซ็กซี่พอสมควรเดินเข้าไปยังห้องของเมธา ซึ่งห้องทำงานของพวกเขาทั้งสี่คนนั้นติดกัน นั่นจึงทำให้เวลาใครเดินเข้าออกทุกคนต่างสามารถมองเห็นกันได้

และในเวลาสองชั่วโมงต่อมาเขาก็ได้เห็นผู้หญิงคนเดิมเดินออกมา ซึ่งสภาพนั้นก็..เละใช่ย่อย จากผิวที่ขาวเนียนตอนแรกเปลี่ยนเป็นเนื้อตัวที่เต็มไปด้วยรอยแดงช้ำ การเดินก็ต่างจากเดิม หรือที่เรียกว่าขาถ่างนั่นแหละ สภาพของเธอนั้นราวกับไม่ได้ถูกกระทำด้วยคนเพียงคนเดียว

“เฮ้ย นี่เฮียแอบลากผู้หญิงไปกินไม่บอกเหรอวะ แล้วเป็นไงเฮียเด็ดมั้ย” วายุเอ่ยถามด้วยความอยากรู้เมื่อรู้ว่าพี่ชายของตนเองเพิ่งได้เหยื่อใหม่สดๆ ร้อนๆ มา

“งั้นๆ ลีลาดี แต่ไม่เด็ด”

“ทำไมวะเฮีย”

“หลวม แล้วยังร้องน่ารำคาญอีก”

“หึ เจอเฮียไปไม่ร้องก็แปลกแล้วล่ะ ซาดิสม์ชิบหาย” ชายหนุ่มเค้นหัวเราะในลำคออย่างรู้ทันรสนิยมของพี่ชายตัวเอง

“แล้วเฮียอะ ไม่ใช่ว่าแอบลากไปกินแบบเฮียเมธานะ” ใบหน้าหล่อหันไปพูดกับเทวาที่นั่งอยู่เงียบๆ อีกฝั่ง

“กูไม่ได้โรคจิตแบบมัน”

“แต่กูชอบนะ...” ธัญเอ่ยแทรกขึ้นพลางยกยิ้มมุมปากด้วยรอยยิ้มร้ายกาจก่อนที่เสียงเคาะประตูจะดังขึ้นขัดจังหวะทำให้พวกเขาไม่ได้พูดคุยอะไรมากกว่านั้น

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้นสองสามครั้งก่อนที่เสียงหวานของผู้หญิงจะดังเล็ดลอดมาจากทางด้านนอกของห้อง

“ขออนุญาตเสิร์ฟเครื่องดื่มค่ะ”

แกร๊ก~

ประตูห้องถูกเปิดขึ้นพร้อมกับการปรากฏตัวของพนักงานเสิร์ฟสาวสวยที่ทำให้สี่หนุ่มต้องจ้องมองมาที่เธอเป็นตาเดียวกัน