บทที่ 18 ปล่อยข้าจัดการเอง

เลี้ยงต้อนรับการกลับมาเยี่ยมบ้านในครั้งนี้ เหล่าไท่ไท่ก็ทุ่มเท ตั้งทั้งหมดสามโต๊ะ ตุ๋นไก่กับกระต่ายป่าที่สวีฉางหลินเอามา ยังต้มเนื้อแพะสามชั่ง เด็กผู้ใหญ่พวกนั้นทานกันอย่างอิ่มหนำสำราญ

โจวกุ้ยหลานทำได้เพียงถอนหายใจเสียดาย ตุ๋นพร้อมกับใส่เกลือเล็กน้อยเท่านั้น รสชาติเทียบกับเมื่อภพก่อนไม่ได้เลย

รอพวกเขาล้วนทานเสร็จกันแล้ว ทั้งสามคนก็กลับไปบนเขา สวีฉางหลินเอาเจ้าก้อนน้อยใส่ตะกร้าแบกไว้ข้างหลัง โจวกุ้ยหลานถือผักกาดดองที่เหล่าไท่ไท่ให้มา

เมื่อกลับมาถึงบ้าน สวีฉางหลินก็ไสไม้ทำคอกแพะต่อ โจวกุ้ยหลานเอาไขมันที่แช่น้ำไว้ขึ้นมา ล้างหม้อให้สะอาด แล้วก็จุดไฟ เจ้าก้อนน้อยขุดไส้เดือนอยู่ใกล้ๆ

กวาดหาในบ้านอยู่หนึ่งรอบ โจวกุ้ยหลานก็หามีดหั่นผักไม่เจอ ด้วยความจนใจ จึงวิ่งไปถามสวีฉางหลินที่กำลังไสไม้อยู่

สวีฉางหลินมองดูโจวกุ้ยหลาน พร้อมถามขึ้นอย่างแปลกใจว่า “จะเอามีดหั่นผักไปทำอะไร?”

“หั่นผัก หั่นไขมัน”โจวกุ้ยหลานพูดตอบ

สวีฉางหลินลุกขึ้นเข้าไปในบ้าน สักพักก็ถือมีดหั่นผักเล่มหนึ่งออกมา ดูคิ้วโจวกุ้ยหลานตรงเหยียด

มีดเล่มนี้ยาวครึ่งเมตรไม่นับด้าม ลับจนเงาแวววาว เมื่อวานเขาก็ใช้มีดเล่มนี้จัดการกวาง

ตอนที่สวีฉางหลินยื่นมีดให้กับนาง โจวกุ้ยหลานพูดขึ้นมาอย่างอดไม่ได้ว่า “นี่ใช้หั่นผักยังไง?”

สวีฉางหลินมองดูมีดในมือของตน สะบัดมือไปมา อืม เหมาะมือดี

“ข้าช่วยเจ้า”

โจวกุ้ยหลานไม่พูดอะไร พาเขาไปที่โต๊ะ ไขมันวางอยู่บนเขียงบนโต๊ะนั่น

สวีฉางหลินถือมีดโดยไม่ต้องจับไขมัน แล้วก็สับๆ โจวกุ้ยหลานมองดูอย่างตะลึงตาค้าง

มีดเล่มนี้ก่อนหน้านี้เคยใช้จัดการกวางซิก้า ไม่เคยคิดว่ายังสามารถใช้เป็นมีดหั่นผักได้ด้วย

สักพัก ไขมันสี่ชั่งนั้นก็ถูกเขาหั่นเป็นลูกเต๋าชิ้นเล็กๆ ขนาดพอๆกัน

โจวกุ้ยหลานชูนิ้วโป้งให้กับสวีฉางหลิน ฝีมือการใช้มีดนี้ เก่งมากจริงๆ

สวีฉางหลินยื่นมีดให้กับโจวกุ้ยหลาน พร้อมพูดขึ้นว่า “ต้องการหั่นผักให้เรียกข้า”

เมื่อโจวกุ้ยหลานรับมีดมา เขาก็ไปสร้างคอกแพะต่อไป

ทำความสะอาดมีดเล่มนั้นเสร็จแล้วก็เอากลับไปเก็บไว้ในบ้าน กลับมาแล้วก็จุดไฟ หลังจากหม้อร้อนแล้ว นางเอาน้ำมันใส่ลงไปครึ่งหนึ่ง ใช้ทัพพีผัดไปมา เพื่อไม่ให้มันติดหม้อ

สักพัก น้ำมันก็เริ่มละลาย กลิ่นหอมโชยออกมา เจ้าก้อนน้อยที่กำลังขุดไส้เดือนอยู่ หันมาจ้องมองทางด้านเตาไฟ แล้วกลืนน้ำลาย