บทที่21 นมแพะ

ทั้งสามคนกินเส้นทั้งหม้อจนหมด อิ่มมากไม่ไหว ท้องของเจ้าก้อนน้อยกลมดิกอย่างกับบอลยางเล็ก

สวีฉางหลินพาเขาเดินเล่นอยู่หน้าบ้าน โจวกุ้ยหลานล้างหม้อจนสะอาดแล้วก็ถึงตักน้ำลงไปต้มในหม้อ

รอนางต้มน้ำเสร็จแล้ว ตอนที่เรียกคนก็จึงเห็นว่าสวีฉางหลินลากต้นไม้ที่ตากไว้หน้าประตูไปไว้ที่หลังบ้านแล้ว

หลังจากที่สั่งให้สวีฉางหลินอาบน้ำให้เจ้าก้อนน้อยแล้ว นางก็ไล่ไก่เข้าไปในเล้า และเอานกกระทาเข้าไปในลังของนก แพะอีกสองตัวก็ไม่ต้องนอนกลางดงกินกลางทรายแล้ว

รอเจ้าก้อนน้อยอาบน้ำเสร็จ โจวกุ้ยหลานก็ตัดน้ำเข้าไปอาบในห้องตัวเอง

วันนี้ไม่ได้พักเลย ถึงแม้สิ่งที่นางทำจะน้อยกว่าสวีฉางหลิน แต่นางก็เหนื่อยมากไม่ไหว

แช่น้ำอุ่นๆในถังไม้ ยืดแขนยืดขาออก ความรู้สึกนี้สบายมากจริงๆ

รอนางอาบน้ำเสร็จแล้วออกมา ก็เห็นสวีฉางหลินตักน้ำราดตัวเอง ขัดเนื้อตัวอย่างตั้งอกตั้งใจ

ภายใต้แสงอาทิตย์ตกที่สาดส่องมา ผิวสีแทนของผู้ชายและเรือนร่างนั้น ทำเอาคนที่เห็นต้องกลืนน้ำลายไปตามๆกัน

ดูซิ แพคและหุ่นทรงสามเหลี่ยมนั่นสิ

โจวกุ้ยหลานรู้สึกหน้าแดงและร้อนฉ่าไปหมด นางรีบกลับหลังหันและนั่งลงข้างๆเจ้าก้อนน้อย

ตอนที่สวีฉางหลินมองมา ก็เห็นว่าภรรยาตัวเองอุ้มลูกชายเข้าห้องไปแล้ว

สวีฉางหลินที่เมื่อก่อนอาบน้ำอย่างรวดเร็ว ตอนนี้เขาอาบน้ำช้าลงและละเอียดขึ้น

รอเขาอาบน้ำเสร็จแล้วกลับห้อง เจ้าก้อนน้อยก็นอนอยู่ตรงกลางและภรรยาของเขาก็นอนอยู่ข้างในเตียง

เขารีบเดินไปปิดประตูแล้วนั่งลงบนเตียง อุ้มเจ้าก้อนน้อยที่นอนอยู่ตรงกลางขึ้นมา วางไว้ที่ปลายเตียง

เพิ่งปล่อยมือลง เจ้าก้อนน้อยก็รีบคลานกลับมานอนตรงกลางอย่างรวดเร็ว สองมือกอดแม่ที่ตัวหอมไว้แน่น

สวีฉางหลินขมวดคิ้ว รู้สึกลูกชายตัวเองเกะกะครั้งแรก

โจวกุ้ยหลานก็เหนื่อยมาก หัวถึงหมอนก็หลับแล้ว

พวกเสื้อผ้าค่อยซักพรุ่งนี้ก็แล้วกัน นางไม่ไหวแล้วจริงๆ……

นางยื่นมือไปกอดเจ้าก้อนน้อยที่นุ่มนิ่มเข้ามาในอ้อมกอดแล้วหลับลงไป

เจ้าก้อนน้อยซบอกของแม่แล้วหลับลงไป

สวีฉางหลินมองดูสองแม่ลูก ไฟอันเร่าร้อนในตัวก็ต้องอดกลั้นเอาไว้ ทำอะไรไม่ได้ ก็เลยต้องนอนไปก่อน

ตอนที่โจวกุ้ยหลานตื่นขึ้นมาอีกครั้ง ก็มีข้าวต้มวางไว้บนโต๊ะ ครั้งนี้เป็นข้าวต้ม น้ำในโอ่งก็เต็มแล้ว

ดูเหมือนสวีฉางหลินคงจะไปล่าสัตว์อีกแล้ว

นางมองดูท้องฟ้า ตอนนี้เพิ่งจะสว่าง ทำไมเขาขยันจัง?

นางลุกขึ้นแต่งตัว กินข้าวต้ม แล้วเอาเสื้อผ้าใส่ไว้ในกะละมังไม้ และยังสะพายตะกร้าไปด้วย ใส่ผ้าลงไปสองผืนและไข่หลายฟอง ก็ลงเขาและเดินไปที่บ้านแม่

ตอนเดินผ่านหน้าบ้านป้า นางก็ออกจากบ้านพอดี เห็นโจวกุ้ยหลานสะพายตะกร้า นึกถึงเนื้อกวางที่แบ่งได้เมื่อวาน ก็ยิ้มตาหรี่แล้วพูดว่า: “กุ้ยหลาน เอาของดีอะไรให้แม่เจ้าอีกเหรอ?”

“ไม่มีอะไรเจ้าค่ะ แค่อยากถามท่านแม่ว่ามีเสื้อผ้าที่จะซักไหม ข้าจะได้ซักให้ท่านแม่ด้วยเลย” โจวกุ้ยหลานตอบด้วยรอยยิ้ม