บทที่22 ข้าทำเอง!

รู้ว่าโจวเหล่าไท่ไท่พูดออกมาก็ไม่เปลี่ยนแล้ว โจวกุ้ยหลานก็ไม่พูดอะไรมาก ยังไงถึงเวลาค่อยส่งมาให้โจวเหล่าไท่ไท่ก็ได้แล้ว

พูดเรื่องนี้เสร็จ นางก็ยืมจอบแล้วนำกะละมังไม้ไปซักผ้าที่บ่อน้ำในหมู่บ้าน

ข้างๆมีผู้หญิงกำลังซุบซิบนินทาอะไรกันอยู่ พอเห็นนางมาก็เงียบทันที

โจวกุ้ยหลานก็ไม่สนใจ หาที่ว่างแล้วซักผ้าของทั้งครอบครัว จากนั้นก็กลับขึ้นไปบนเขา ตากเสร็จหมดแล้ว ก็ถึงปล่อยไก่กับนกกระทาออกมา ผิวปากแล้วโยนข้าวโพดให้พวกมันกิน

ทำทุกอย่างเสร็จ ฟ้าก็ถึงสว่างขึ้นมา นางจูงแพะออกมา ผูกเชือกไว้บนต้นไม้แล้วให้พวกมันกินหญ้าตรงนั้น

เอาถังในบ้านออกมารีดนมแพะ ทำเสร็จแล้วก็เอาไปต้มในหม้อ

ต้มจนเดือนสักพักก็เอาฟืนออกมาจากเตา ให้นมแพะอุณหภูมิต่ำลงมาก่อน ก็ถึงจุดไฟเผาอีกที ให้นมเดือนอีกครั้ง ก็ถึงตักนมออกมา

เพิ่งทำทุกอย่างเสร็จ เจ้าก้อนน้อยก็เดินตัวเปลือยพร้อมกับเช็ดขี้ตามาหน้าประตู

โจวกุ้ยหลานรีบเดินเข้าไป เอาเสื้อก่อนหน้านั้นของสวีฉางหลินมาคลุมตัวของเขาไว้ ล้างหน้าล้างตาแต่งตัวให้เขาและกินข้าวต้มเสร็จ ก็ถึงเอานมแพะมาวางหน้าเขา

“เด็กดี ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ลูกต้องดื่มนมแพะวันละถ้วยนะ?”

โจวกุ้ยหลานพูดเตือน

เจ้าก้อนน้อยพยักหน้า ไม่รู้ว่านมแพะคืออะไร ดื่มไม่กี่คำก็แทบสำลัก เพราะมันดื่มยากมาก เขาอดไม่ได้ขมวดคิ้วแล้วพูดว่า: “ท่านแม่……”

“สิ่งนี้ดีต่อร่างกาย เด็กดีดื่มให้หมดนะ รอแม่เข้าตำบลไปซื้อลูกอมและเครื่องปรุง มาทำพุดดิ้งนมสดให้ลูกกินนะ!” โจวกุ้ยหลานพูดปลอบ

บ้านนี้ร่างกายทุกคนขาดสารอาหาร นมแพะเป็นอาหารเสริมที่อ่อนโยน ดีต่อร่างกายของพวกเขา

เจ้าก้อนน้อยกลัวว่าแม่จะไม่ดีใจ เลยบีบจมูกตัวเองดื่มให้หมดคำเดียว รอเขาดื่มหมดแล้ว ท้องก็พองโตจนกลมดิกทันที

เขาลูบท้องน้อยๆของตัวเอง โจวกุ้ยหลานก็บอกให้เขาไปเดินเล่นหน้าบ้าน

โจวกุ้ยหลานก็ดื่มน้ำแพะของตัวเอง รสชาตินี้ ดื่มยากจริงๆด้วย……

แต่เพื่อสุขภาพ ก็อดทนหน่อยแล้วกัน

หลังจากดื่มหมดแล้ว ก็เอาจอบไปที่หลังบ้าน เริ่มทำการพรวนดิน เดินไปถึงก็เห็นหลังบ้านมีต้นไม้อยู่เยอะมาก ตากจนแห้งหมดแล้ว ด้านหลังยังมีพื้นที่ว่างอีก น่าจะเป็นที่ที่สวีฉางหลินทำความสะอาดออกมา

นางถือจอบแล้วเริ่มพรวนดิน แต่ขุดลงไปไม่กี่ครั้งก็เหนื่อยจนยืนตัวตรงไม่ได้

นางดูถูกตัวเองในใจ นี่มันชักจะอ่อนแอเกินไปแล้วนะ……

พักผ่อนสักพัก นางก็เริ่มขุดต่อ

อีกด้าน ตอนที่สวีฉางหลินกลับมา ก็เห็นเจ้าก้อนน้อยยืนเล่นอยู่ในลานบ้าน เอากระต่ายที่ล่ามาได้วางบนเตาไฟในครัว กลับเข้าไปในห้องก็ไม่เห็นภรรยาของตัวเองเลย

นึกถึงเรื่องที่นางฆ่าตัวตายก่อนหน้านี้ สีหน้าของเขาก็มืดมนลงมาทันที

หรือว่านางจะไม่อยากอยู่?

เจ้าก้อนน้อยตกใจกับสีหน้าของเขา รีบวิ่งไปหาโจวกุ้ยหลานหลังบ้าน โจวกุ้ยหลานไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงกลัวขึ้นมากะทันหัน จึงกอดโอ๋เขา เห็นกระต่ายป่าในครัว ก็รู้สึกดีใจ

โอ๊ะ! ดูสวีฉางหลินวันนี้จะได้ของกลับมาด้วยนะ ผู้ชายคนนี้เก่งมากจริงๆ ออกไปล่าสัตว์ทุกครั้งไม่เคยมือเปล่ากลับมาเลย!

กำลังคิดอยู่นั้น ก็เห็นสวีฉางหลินออกมาจากในบ้าน นางรีบปล่อยตัวเจ้าก้อนน้อยลง แล้วทักสวีฉางหลิน: “สวีฉางหลิน ข้าต้มนมแพะไว้ให้ รีบมาดื่มสิ!!”