บทที่ 4 วิธีหาเงินในตำนาน (ตอนปลาย)

บทที่ 4 วิธีหาเงินในตำนาน (ตอนปลาย)

“ทางนี้มีมันป่าเจ้าค่ะท่านแม่!”

เมื่อขุดขึ้นมาใส่ตะกร้าเรียบร้อย ก็เดินเก็บเห็ดกินได้อีกสองสามชนิด รวมถึงสมุนไพรและผักป่าที่พบระหว่างทาง

หนึ่งชั่วยามต่อมา…

“ชิงเอ๋อร์ พวกเราเดินเข้ามาลึกพอสมควรแล้ว แม่ว่าพวกเรากลับกันเถิด น้องน่าจะเหนื่อยแล้วเหมือนกัน”

“ขอข้าเดินลึกเข้าไปอีกหน่อยเถิดเจ้าค่ะ มีลางสังหรณ์ว่าวันนี้จะได้พบของดี หากท่านแม่เหนื่อย นั่งพักรอลูกแถวนี้ก็ได้นะเจ้าคะ อันเอ๋อร์น้องอยู่ตรงนี้กับท่านแม่นะ อีกไม่เกินชั่วยามพี่ใหญ่จะกลับมา”

มู่หนิงชิงเอ่ยกับมารดาและน้องสาว น้ำเสียงเปี่ยมล้นด้วยความมั่นใจ นางมองเห็นบางสิ่งในระยะเกือบสองลี้ ค่อนไปทางทิศตะวันออก รูปร่างดูคล้ายเห็ดหลินจือขึ้นอยู่บนโคนต้นไม้ใหญ่มีหญ้าสูงบดบัง

“พี่ใหญ่ไปคนเดียวได้จริงๆ หรือเจ้าคะ” มู่หนิงอันเอ่ยขึ้นอย่างเป็นห่วง นางกลัวพี่สาวเป็นลมลื่นล้มอีก

สายตาของมู่หนิงชิงอ่อนโยนขึ้นหลายส่วน นางย่อตัวลงลูบหัวทุยของเจ้าตัวน้อยด้วยความเอ็นดู

“ได้สิอันเอ๋อร์ อย่าลืมว่าช่วงนี้พวกเรามีเนื้อกินทุกวันแล้วนะ พี่ใหญ่แข็งแรงขึ้นเยอะ ไม่เป็นลมแน่นอนพี่สัญญา รอพี่อยู่ตรงนี้กับท่านแม่อย่าไปไหนไกล ตกลงนะ”

“อื้มม อันเอ๋อร์จะรอเจ้าค่ะ ไม่ไปไหนไกลแน่นอน”

คราแรกซูซื่อต้องการจะเอ่ยห้าม ทว่ายามได้เห็นแววตามุ่งมั่นของบุตรสาวคนโต นางจึงเปลี่ยนใจ

“ระวังตัวด้วยนะลูก หนึ่งชั่วยามพอนะ หากออกมาช้าแม่จะเข้าไปตาม” ที่นางกล้าปล่อยให้บุตรสาวไปคนเดียว เพราะเขตป่าแถวนี้ไม่มีสัตว์ใหญ่ มีเพียงไก่ป่าหรือกระต่ายหลงมาบ้างในบางครั้ง

“เจ้าค่ะท่านแม่”

ครั้นมารดาแลน้องสาวหายไปจากครรลองสายตา มู่หนิงชิงจึงเริ่มออกวิ่งเพื่อทดสอบสมรรถนะของร่างนี้ ปรากฏว่าเพียงวิ่งขึ้นทางชันนิดหน่อยก็หอบจนตัวโยน ขาแข้งสั่นพั่บๆร่างกายโงนเงนไปมา สภาพไม่ต่างจากลูกกวางที่เพิ่งคลอด

“แฮ่กๆๆ จะอ่อนแอเกินไปแล้ว วิ่งขึ้นทางชันยังไม่ถึงห้านาทีด้วยซ้ำลมเกือบจับ! น่าอนาถจริง!”

นางสบถให้กับความอ่อนแอของร่างนี้ ก่อนแวบหายเข้าไปในมิติ

"สวัสดีมู่หนิงชิง" เสียงทักทายของเอไอในมิติแห่งความอิ่มหนำดังขึ้นเมื่อมู่หนิงชิงปรากฏตัว

สภาพของมู่หนิงชิงเข้าขั้นย่ำแย่ ขาสั่นจนเข่าอ่อนทรุดฮวบลงกับพื้น ใจสั่นหน้าซีดเผือดคล้ายจะเป็นลม นางตัดสินใจคลานไปหาช็อคโกแลตนม ตั้งใจจะเพิ่มน้ำตาลให้กับร่างกาย ทว่าหมดแรงเสียก่อนจะไปถึง…

“ช็อคโกแลตตต ซินดี้จ๋าช่วยส่งมาให้กล่องหนึ่งด่วนไม่มีแรงจะคลานต่อแล้ว” สิ้นคำวิงวอนต่อระบบเอไอ กล่องช็อคโกแลตยี่ห้อโปรดปรากฏขึ้นตรงหน้า

ติ้ง!!! กล่องสีน้ำตาลลายทองของช็อคโกแลตนมจากซีกโลกตะวันตกปรากฏขึ้น

มู่หนิงชิงรีบคว้ากล่องช็อคโกแลตขึ้นมาแกะห่อด้วยมือสั่นเทา หยิบเข้าปากไปหลายชิ้น ตามด้วยดื่มน้ำจากขวดที่มีฉลากเขียนว่า ไวตามินวอเตอร์ จนหมด รอจนกระทั่งขาหายสั่นดีจึงค่อยกลับออกมา

นางไม่อยากลมจับหัวฟาดพื้น จนเป็นเหตุให้ร่างนี้ตกตายอีกรอบ!