ตอนที่ 2
บทนำ||วิปโยคโศกศัลย์ (จบบทนำ)
November 4, 2026
แถมออกไปแล้วนางก็หัวเราะทั้งน้ำตา เสียงหัวเราะแผ่วต่ำปนเศร้าและแค้นเคือง
“หุบปากของเจ้าเสียเจียงหลัว อย่ามาใส่ร้ายฮองเฮาของเจิ้น!”
“ใส่ร้าย?! ไป๋อี้เฉิน แต่ต้นจนจบล้วนเป็นท่านที่ใส่ร้ายป้ายสีคนไปทั่วกลับผิดเป็นถูกกลับขาวเป็นดำ ไอ้ตัวบัดซบ!” สวีเจียงหลัวกรีดร้องด่าทอออกมาด้วยความคับแค้นใจยิ่ง
“เพราะข้ารักท่านจึงยอมทำสิ่ง และเพราะวางใจเจ้าข้าจึงมีวันนี้ พวกเจ้ามันหญิงร้ายชายชั่ว!”
เผียะ!
เพียงประโยคด่าทอจบลงใบหน้างามก็สะบัดตามแรงตบของบุรุษที่สวีเจียงหลัวรักเขาสุดจิตสุดใจ นางหันกลับมาปรายตามองไป๋อี้เฉินที่ยังคงเยียบเย็นดั่งภูผาน้ำแข็งทั้งที่เขาเพิ่งจะตบหน้าสตรีเช่นนางจนลำคอแทบหัก!
“เจ้ามันต่ำช้า ไม่ใช่คน เด็กในครรภ์ของข้านี้ คือเลือดเนื้อตนเองเจ้าย่อมซาบซึ้งเกินกว่าผู้ใดไป๋อี้เฉิน!”
กล่าวแล้วนางก็ยกมือกุมที่หน้าท้องตนเองตามสัญชาตญาณของมารดาปกป้องบุตร ถึงนางจะตั้งครรภ์ได้เพียงสองเดือนเศษก็ตามแต่กลับผูกพันกับสายเลือดในอุทรตนเองอย่างยิ่งซึ่งผิดกับบิดาของเขาโดยชิ้นเชิง เพราะนอกจากไป๋อี้เฉินจะไม่รักลูกเขายังคิดสังหารไปพร้อมกับนางอีกด้วย
เขามันไม่ใช่คน!
“เป็นเพราะนางหรือ เจ้าจึงวางแผนป้ายสีข้าให้ต้องโทษประหารทั้งที่ข้าตั้งครรภ์บุตรของเจ้าอยู่เช่นนี้ ถึงไม่รักข้าแต่ในครรภ์นี้คือสายเลือดของเจ้านะอี้เฉินเหตุใดต้องทำเช่นนี้ด้วย ตำแหน่งฮองเฮา ข้าก็สละให้กับนาง หากลูกข้าเกิดมา เขาย่อมมิอาจสู้ลูกของนางได้เหตุใดกัน?!”
“เหตุใดเจ้าจึงต้องสังหารข้าให้จงได้?!”
ไป๋อี้เฉินเหลือบมองลงมา แววตาของเขาไม่กระเพื่อมสักน้อย ราวกับความรักที่เคยมีมาตลอดสามปีล้วนหลอกลวงนางจนสิ้นไม่มีความจริงใจให้กันแม้แต่เสี้ยวเดียว
“ความผิดเจ้าย่อมต้องรับโทษอย่าบิดเบือนอีกเลยเจียงหลัว ไม่ว่าจะคบชู้หรือคิดสังหารฮองเฮาโทษใดเจ้าก็สมควรตาย”
กล่าวแค่นั้นไป๋อี้เฉินก็ยกมือเป็นสัญญาณ พลันทหารสองนายก้าวเข้ามาฉุดรั้งแขนสตรีผู้ถูกกล่าวหาว่ามีตราบาปติดกายไม่พอนางยังมีข้อหาคิดลอบสังหารสวีฮองเฮา จะโทษใดสวีเจียงหลัวก็ต้องตายทั้งนั้น นางดิ้นรน สะบัดตัวจนเส้นผมกระจาย แต่แรงมิเพียงพอจะต่อต้าน
“พี่หญิง ข้าจะทำบุญให้ท่าน...อย่าได้อาฆาตเลย ชาติหน้าข้าจะยอมเป็นข้ารับใช้ตอบแทนนะ ทว่าชาตินี้ข้าขอเห็นแก่ตัว!”
เจียงหลีพึมพำถ้อยคำปลอบโยน ในขณะที่มุมปากของนางแย้มรอยยิ้มราวดอกบัวผลิบานกลางหิมะ เจียงหลัวเงยหน้าขึ้นอีกครา ดวงตาคมดุจนางพญาหงส์ฉายเพลิงอาฆาตสุดขีด