ตอนที่ 1 เกิดใหม่2

ตอนที่ 1 เกิดใหม่2

ในความว่างเปล่าขาวโพลน ณ ที่แห่งหนึ่ง ร่างบางหมุนคว้างไปมาหาทางออกไม่เจอ นางมองที่โล่งกว้างไร้ซึ่งสิ่งอื่นใด แม้พยายามเดินวนเวียนหลายครั้งแต่กลับไม่สามารถหาเส้นทางที่จะเดินได้ ความหวาดหวั่นปนหงุดหงิดทำให้ยิ่งก่อเกิดความกระวนกระวาย

“ท่านแม่...ท่านแม่...”

เสียงเรียกดังขึ้นทำให้ร่างบางหันไปหาต้นเสียง แต่กลับพบเพียงความว่างเปล่าเช่นเดิม

“ท่านแม่...ท่านแม่...” เสียงเดิมกลับมาอีกครั้ง เธอทำได้เพียงขมวดคิ้วสงสัยจึงก้าวเท้าเดินไปยังต้นเสียงที่ดังมา เธอเดินไปเรื่อยๆตามเสียงเรียกปนเสียงสะอื้นของเด็กคนหนึ่ง

“ใช้ชีวิตมาเกือบสามสิบปียังไม่เคยมีลูก ตอนนี้กลับตามเสียงเรียก...ท่านแม่ๆ นี่ฉันกำลังทำอะไรอยู่กันแน่” เจียงหว่านหนิงส่ายศีรษะและรู้สึกขำตัวเองไม่ได้ แต่ทำไงได้มีเสียงนี้เท่านั้นที่อาจจะช่วยเธอให้ออกจากที่แห่งนี้

“ชีวิตหลังความตายยังต้องมาหาทางออกเอง วิญญาณต้องทำแบบนี้ทุกดวงรึเปล่า เฮ้อ...” เธอเดินไปเรื่อยๆ แต่ก็ยังไม่วายบ่นงึมงำกับสิ่งแปลกใหม่ที่กำลังประสบพบเจอ

“ท่านแม่...ท่านแม่...” เสียงเล็กๆของเด็กดังมากขึ้น อีกไม่นานเธอคงพบกับต้นเสียงนี้แล้ว ซึ่งไม่รู้ว่าแท้จริงเป็นเด็กผู้ชายหรือเด็กผู้หญิงกัน

เจียงหว่านหนิงก้าวเดินไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย แต่แล้วเบื้องหน้าก็พบกับประตูไม้สีน้ำตาลเข้ม ดวงตากลมโตมองประตูบานนั้นนิ่ง และค่อยๆขยับเข้าใกล้ หลังประตูบานนั้นคล้ายจะเป็นเสียงเรียกที่นางได้ยินตลอดทาง มือบางยื่นออกไปแตะสลัก แต่ก็ยังมีความลังเลอยู่ในใจ

“ไม่ใช่ว่าเปิดออกไปแล้วเป็นนรกหรอกนะ แต่มันก็มีเพียงบานเดียวนี่หน่า” เจียงหว่านหนิงสูดลมหายใจเข้าลึกๆ อย่างตัดสินใจ

“เป็นไงเป็นกัน!”

สลักถูกดึงออก ตามด้วยแรงผลักจากมือบาง ประตูไม้บานใหญ่ค่อยๆเปิดออก ตามด้วยแรงดูดมหาศาลที่เจียงหว่านหนิงไม่ได้ทันตั้งตัว เธอคว้าไม่ได้แม้แต่ขอบประตูจึงต้องปล่อยให้ร่างบางหมุนคว้างไปตามแรงดูด พายุหมุนสีดำสนิทหมุนม้วนตัวเธอเข้าไปภายใน ในความมืดมนมีเพียงเสียงหวีดหวิวน่ากลัว ร่างเล็กหมุนซ้ายทีขวาทีจนเริ่มรู้สึกอึดอัดหายใจไม่ออก

‘ไม่ใช่ฉันตายไปแล้วหรอกเหรอ จะมาหายใจไม่ออกอะไรอีก’

“กรี๊ด!!!!!! ฉันจะตายอีกรอบแล้วเหรอ!”

“เฮือก!”