บทที่ 1[ตอนปลาย]:พระเอกไม่เคยรักนางร้าย

จ้าวเหมยฟังประโยค ‘ห้ามรักข้า เพราะข้าไม่เคยรักเจ้า’ หัวใจของนางพลันเจ็บปวดขึ้นมา ระยะเวลาห้าปีกว่าที่แต่งงานกัน ไม่เคยทำให้เขาคิดอยากหันมามองกันสักเสี้ยวเลยหรือ

หญิงสาวปล่อยให้สามีส่งตัวตนเข้ามาเช่นนั้น น้ำตาไหลรินออกจากหางตาคู่สวย กระทั่งเสร็จสมอารมณ์หมายพร้อมกัน เขาก็ยังทำเช่นเดิมเหมือนเมื่อก่อน นั่นก็คือถอดแก่นกายออกไปอย่างเงียบเชียบ

สามีไม่เคยกอดนางหลังทำเรื่องบนเตียง จุมพิตบนหน้าผากด้วยความทะนุถนอมสักครั้งก็ไม่มี

ยามนี้เขาผละออกไปนอนข้างกายแล้ว จ้าวเหมยน้ำตาคลอ นางค่อย ๆ ยกมือขึ้นแล้วปาดน้ำตาทิ้งเชื่องช้า

“หมินเซินเป็นเช่นไรบ้าง” ชายหนุ่มหันไปถามไถ่ชีวิตเด็กชายคนหนึ่งที่เขารับมาเลี้ยงเมื่อสี่ปีก่อน

“หมินเซินสบายดีเจ้าค่ะ วันนี้ข้าสอนเขาคัดอักษรด้วย ทำได้ดีทีเดียว” ยามกล่าวถึงหมินเซิน ใบหน้าจ้าวเหมยก็เต็มไปด้วยรอยยิ้ม เพราะนางรักและเอ็นดูเด็กคนนี้มาก

หมินเซินคือเด็กกำพร้าที่โจวอ๋องพบระหว่างทางตอนไปปราบกบฏที่ดินแดนใต้เมื่อสี่ปีก่อนหลังแต่งงานกับจ้าวเหมยได้เก้าเดือน เพราะเห็นว่าน่าสงสาร เขาจึงพากลับมาด้วย ยามนั้นหมินเซินเพิ่งอายุสามเดือน ยังแบเบาะมาก ใบหน้ากลมอวบ แก้มเหมือนซาลาเปา ดวงตาใสแป๋ว จ้าวเหมยเห็นแล้วใจสั่น เมื่อโจวอ๋องบอกให้นางเลี้ยงเด็กคนนี้และรับเขาเป็นลูกบุญธรรม หญิงสาวก็ยินยอม

สี่ปีแล้วที่นางเริ่มเลี้ยงเด็กชาย ยามนี้เขาอายุสี่ปีเก้าเดือน ความผูกพันระหว่างมารดาและบุตรชายย่อมหยั่งรากลึก นางรู้สึกรักหมินเซินเหมือนมารดาแท้ ๆ หากใครพรากไปจากอ้อมอก หัวใจคงแตกสลายไม่เหลือเศษซาก

“ท่านอ๋อง ข้ายินดีกับชัยชนะของท่านอ๋องด้วยนะเจ้าคะ ข้าภูมิใจในตัวท่านอ๋องมากจริง ๆ” ดวงตาหญิงสาวเป็นประกายยามเอ่ยชมสามี

นางฝังใจรักเขาก็เพราะตอนยังเป็นเด็กสาว ยามนั้นตระกูลจ้าวมีอำนาจในราชสำนัก ศัตรูในมุมมืดเลือกจะสังหารนางในตอนเดินทางไปยังอารามบนเขา ทว่าโจวเหล่ยมาช่วยได้ทัน

จ้าวเหมยยังจำความรู้สึกที่ถูกโจรล้อมได้ขึ้นใจ คิดว่ายามนั้นคงไม่รอดแล้ว ทว่ากลับมีบุรุษผู้หนึ่งเป็นเหมือนแสงสว่าง เขาเข้ามาช่วยโดยไม่ลังเล ทั้งยังสวมกอดนางเพื่อปลอบให้หายจากอาการสั่น

หญิงสาวแอบรักเขา เมื่อเห็นโจวเหล่ยในงานเลี้ยงของวงขุนนางก็แอบมองเสมอ หากสักวันนางใจกล้าพอ อาจสารภาพรัก

ทว่าความฝันดันพังทลายลงเพราะเขาคือคู่หมั้นของน้องสาว เนื่องด้วยตระกูลจ้าวกับตระกูลโจวทำสัญญากันไว้ บุตรสาวคนที่สองของตระกูลจ้าวต้องแต่งงานกับบุตรชายของตระกูลโจว

สาเหตุที่ตระกูลจ้าวเลือกบุตรสาวคนรอง เพราะอยากให้บุตรสาวคนแรกแต่งงานกับขุนนางฝ่ายบุ๋น ฉะนั้นจ้าวโม่จึงเป็นคู่หมั้นของโจวอ๋องที่เป็นขุนนางฝ่ายบู๊

พอจ้าวเหมยทราบ หญิงสาวจึงพยายามตัดใจ ทว่าทำอย่างไร ในหัวนางก็มีเพียงภาพโจวอ๋องเสมอมา

กระทั่งงานแต่งใกล้มาถึงเพียงไม่กี่วัน จู่ ๆ จ้าวโม่ก็หายตัวไป ตระกูลจ้าวรวมถึงโจวอ๋องพยายามตามหาแต่ก็ไร้วี่แวว

สุดท้ายท่านพ่อจึงให้นางแต่งงานแทนน้องสาว เพราะทุกอย่างตระเตรียมไว้หมด มิอาจยกเลิกงานแต่ง