ตอนที่8 ผู้ชายเจ้าเล่ห์

หลังจากวันที่แสนวุ่นวายจบลง ตอนนี้นินิวก็ขึ้นมาบนห้องของตัวเองแล้ว เธอยืนรอเลขาฯ ของออสตินมารับเขาเกือบครึ่งชั่วโมงกว่าอีกฝ่ายจะมาถึง พอขึ้นห้องมาได้ เธอก็ทิ้งตัวลงนอนบนโซฟาห้องนั่งเล่นทันที

รู้สึกว่าวันนี้เธอหมดพลังไปกับออสตินมากกว่าการไปเวิร์คช็อปวันสุดท้ายเสียอีก เขาเป็นผู้ชายที่ต่อปากต่อคำกับผู้หญิงเก่งและรู้จุดอ่อนของผู้หญิง วิธีการพูดจาของเขาก็น่ากลัว ปกติเขาไม่ต้องทำอะไร แค่หน้าหล่อ ๆ ของเขาก็ทำผู้หญิงติดกันตรึมแล้ว แต่ทว่ายิ่งเขาพูดเขาจะกลายเป็นคนมีเสน่ห์ขึ้นมาอีกเท่าตัว

ติ้ง!

เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ที่ยังคงอยู่ในกระเป๋าสะพายของเธอดังขึ้น พอล้วงหยิบมาดูว่าใครเป็นคนส่งข้อความมาหาเธอ ก็ต้องถอนหายใจออกมาทันที เพิ่งห่างกันไม่ถึงหนึ่งชั่วโมงเขาก็ส่งข้อความมาหาเธอเสียแล้ว

ออสติน: ส่งรูป

พลันนิ้วเรียวก็ชะงักไปทันทีเมื่อเห็นว่าเขาส่งรูปมาหาเธอ ในหัวมันอดคิดไม่ได้ว่าเขาจะเป็นพวกโรคจิตส่งรูปของลับมาให้เธอดูเหมือนนิสัยทะลึ่งตึงตังของเขาหรือเปล่า เลยตัดสินใจไม่เปิดเข้าไปดู เพราะไม่ไว้ใจเขา

ติ้ง!

ออสติน: ไม่เปิดอ่าน?

ผู้ชายคนนี้จิตไม่ปกติไปแล้วแน่ ๆ เธอตัดสินใจวางโทรศัพท์ไว้และลุกขึ้นเดินเข้าไปอาบน้ำในห้องน้ำแทนที่จะเปิดอ่านข้อความของเขา แต่ทว่าเหมือนเธอจะคิดผิดที่ทำแบบนั้น เพราะทันทีที่เธอออกมาจากห้องน้ำ ก็ได้ยินเสียงเรียกเข้าโทรศัพท์ดังขึ้นไม่หยุด

เมื่อหยิบขึ้นมาดู ก็เป็นเบอร์แปลกที่เธอไม่ได้เมมชื่อไว้ พอเธอไม่รับก็โทรเข้ามีรัว ๆ จนเธอตัดสินใจรับทันทีเพราะกลัวว่าจะเป็นที่บ้านมีเรื่องด่วนอะไรโทรมา

"ฮัลโหล"

(ทำไมเธอไม่อ่านข้อความฉัน)

พอได้ยินเสียงปลายสายเท่านั้นแหละ เธอแทบอยากจะเขวี้ยงโทรศัพท์ออกไปให้ไกล อุตส่าห์คิดว่าเป็นใครโทรมาเพราะเรื่องเดือดร้อนอะไรหรือเปล่า ที่ไหนได้ออสตินโทรมาแค่เพราะว่าเธอไม่อ่านข้อความเขา

"นายบ้าไปแล้วหรือไง โทรมาแค่เพราะว่าฉันไม่อ่านข้อความเนี่ยนะ ปัญญาอ่อนมาก"

(แล้วทำไมเธอไม่อ่าน บอกแล้วใช่ไหมว่าถ้าเธอไม่อ่านฉันจะโทรมากวนเธอทั้งคืน)

"นายบอกตอนไหน ฉันจำได้ว่าที่นายบอกจะโทรมากวนทั้งคืนคือฉันไม่ให้ไลน์นาย แต่ฉันก็ให้ไปแล้วไง"

(เหมือนกันนั่นแหละ ฉันอุตส่าห์ส่งรูปไปให้เธอ แค่เปิดอ่านสักนิดจะเป็นอะไร)

น้ำเสียงน้อยใจเหมือนตอนอยู่ในรถ ทำให้นินิวถอนหายใจออกมา ไม่รู้ว่าเขาจะขยันน้อยใจอะไรนักหนา ทั้งที่เราสองคนเป็นแค่เพื่อนกัน

"ถามจริงเถอะ นายมีเวลาว่างมาล้อเล่นเรื่องพวกนี้ด้วยเหรอ ไม่ใช่ว่าต้องทำงานทำการอะไรหรือไง วันนี้ฉันก็เห็นนายไปนั่งเฝ้าผู้หญิงทั้งวัน"

(ตอนนี้มันกี่โมงแล้วนิว ที่เธอยังไล่ให้ฉันไปทำงานอยู่อีก)

"งั้นปกติเวลานี้ นายทำอะไร"

(ถ้าตอนอยู่อเมริกาก็ไปทำงานไง)

"แล้วหลังจากกลับมาล่ะ"

(ฉันไปอยู่อเมริกามาแปดปีแล้วนะ เพื่อนฝูงที่นี่นอกจากเธอกับโมนา ฉันก็ไม่เจอใครอีก ยังไม่ได้บอกใครด้วยว่ากลับมาแล้ว)

เหตุผลที่เขาเอ่ยขึ้นมา มันฟังดูน่าเชื่อถือก็จริง แต่คาสโนว่าตัวพ่อแบบเขา เธอก็ยังเชื่อไม่ได้อย่างสนิทใจ

"ถามตรง ๆ นะ ตอนนายอยู่เมืองนอกนายไม่มีแฟนเหรอ นายไปอยู่ที่โน่นตั้งหลายปีนะ"

(ไม่มี)

"โกหก คนแบบนายนะเหรอจะไม่มีผู้หญิง ขนาดตอนเรียนมอปลาย นายยังควงผู้หญิงไม่ซ้ำหน้าเลย ไม่ว่าจะเป็นรุ่นพี่ รุ่นน้อง นายก็รวบหมดทุกคน"

(เธอถามถึงแฟนไม่ใช่เหรอนิว ถ้าแฟนฉันไม่มีจริง ๆ)

"แล้วพวกผู้หญิงที่นายควง นายให้คำนิยามกับพวกเธอว่าอะไรติน"

จากตอนแรกที่เธอกำลังยืนอยู่ข้างเตียง แต่ทว่าพอบทสนทนาเริ่มยาวขึ้น ก็ทิ้งตัวลงนอนและหยิบผ้าห่มมาคลุมกายทันที

(คู่นอน)

"เหอะ"