ตอนที่ 160 จะเปิดเผยตัวตนของคุณหรือไม่?

"ตกลง" สวีหว่านเอ๋อร์ตกลงทันที

เธอพยักหน้าและสั่งคนขับอย่างเย็นชา "ตามรถคันข้างหน้าไป"

"ครับ คุณผู้หญิง" คนขับพูดด้วยความเคารพและขับตามรถของเฉินจุนเหยียนไป

สวีหว่านเอ๋อร์และไป๋หลานตามรถของเฉินจุนเหยียนไปที่เฉิงตงฮวาหยวน

พวกเขาเห็นว่าเฉินจุนเหยียนหยิบสัมภาระออกจากท้ายรถและพาซูฉิงไปที่อพาร์ตเมนต์ของเขาในเฉิงตงฮวาหยวน

เมื่อเห็นว่าเฉินจุนเหยียนและซูฉิงเดินเคียงข้างกันที่ประตูอพาร์ตเมนต์ ไป๋หลานก็ไม่สามารถซ่อนความโกรธและความหึงหวงในสายตาของเธอได้และด่าอย่างโกรธจัด "ซูฉิง นังไร้ยางอาย กล้าเขามาอยู่ในบ้านของเฉินจุนเหยียน!"

ดวงตาของสวีหว่านเอ๋อร์เป็นประกายเบา ๆ และเธอก็เหลือบมองไปที่ไป๋หลาน"เฉินจุนเหยียนสร้างบ้านสีทองให้ผู้หญิงของเขาและผู้หญิงคนนี้ก็คือซูฉิง เธอคิดว่ามันน่าตื่นเต้นมากไหมถ้าเราบอกกับสื่อเรื่องนี้?"

"แต่สิ่งนี้จะส่งผลกระทบต่อเฉินจุนเหยียนหรือเปล่า?" ไป๋หลานกล่าวอย่างกังวล

"เธอจะกลัวอะไร?" สวีหว่านเอ๋อร์จ้องไปที่ไป๋หลาน"เธอต้องการเห็นซูฉิงมาพัวพันกับเฉินจุยเหยียนงั้นหรือ?"

"แน่นอนว่าไม่" ไป๋หลานกล่าวอย่างโกรธเคือง

สวีหว่านเอ๋อร์เกี่ยวริมฝีปากของเธอและยิ้ม "แค่นั้น ซูฉิงผู้หญิงที่เลวไร้ยางอายที่เพิ่งถูกทิ้งโดยฮ่อหยุนเฉิง เพราะอย่างนั้นเธอจึงไปหาเฉินจุนเหยียนทันที สื่อจะเพิ่มเชื้อเพลิงมากขึ้นอย่างแน่นอน บางทีเธออาจจะสามารถขุดเรื่องของเขากับผู้ชายคนอื่น ๆออกมาได้อีกก็ได้ "

ในเวลานั้น ทุกคนจะกล่าวหาและโจมตีซูฉิง

ถ้าเธอกลายเป็นหนูข้างถนนไปแล้ว คุณคิดว่าเฉินจุนเหยียนจะต้องการเธออีกไหม?

ตราบใดที่คุณขับไล่เธอออกจากชีวิตของเฉินจุนเหยียนได้ คุณก็มีโอกาสไม่ใช่หรือ? "

คำพูดของสวีหว่านเอ๋อร์ทำให้หัวใจของไป๋หลานหวั่นไหว

เธอพยักหน้าครุ่นคิดครู่หนึ่ว "หว่านเอ๋อร์ เธอพูดถูก"

ซูฉิงเดินตามเฉินจุนเหยียนและเข้าไปในอพาร์ตเมนต์ของเขา

"ซูฉิง คุณลองดูที่นี่เป็นยังไงบ้าง?" เฉินจุนเหยียนช่วยซูฉิงขนสัมภาระไปที่ห้องนอนและถามอย่างอ่อนโยน

"อืม โอเคเลย" ซูฉิงมองไปรอบๆ อพาร์ทเมนท์ มันเป็นอพาร์ตเมนต์แบบ 1 ห้องนอน แม้ว่าพื้นที่จะค่อนข้างเล็ก แต่ก็มีทุกอย่างครบ

"คุณลองดูนะว่ามีอะไรขาดตกบกพร่อกไปบอกฉันได้ ฉันจะรีบให้คนเอามาให้" เฉินจุนเหยียนพูดด้วยความใส่ใจ

"ไม่มีขาดอะไรหรอก ฉันเหนื่อยนิดหน่อยและต้องการพักผ่อน" ซูฉิงยิ้มเบา ๆ

เมื่อได้ยินคำพูดที่ไม่ชัดเจนของซูฉิงที่ดูเหมือนมีเจตนาไล่เขากลับ ดวงตาของเฉินจุนเหยียนก็มืดลง "ถ้าอย่างนั้นฉันไม่รบกวนคุณแล้วนะ คุณพักผ่อนให้สบายใจเถอะ และถ้ามีอะไรก็อย่าลืมโทรหาฉันนะ"

"ขอบคุณมากนะ" เมื่อเผชิญกับความเป็นห่วงของเฉินจุนเหยียนใบหน้าของซูฉิงก็ไม่ได้หวั่นไหวใดๆ

เฉินจุนเหยียนหันหลังและจากไป เมื่อเขาไปถึงประตูห้อง ทันใดนั้นเขาก็หยุดและหันกลับมา "ซูฉิง คุณจะเอาอย่างไรต่อไป คุณอยากกลับมาที่ สตาร์เอ็นเตอร์เทนเมนท์และประกาศตัวตนของคุณไหม?"

ขณะนี้มีการโจมตีทุกประเภทบนอินเทอร์เน็ต และเป็นสิ่งที่ไม่น่าพึงใจสักเท่าไหร่

หากซูฉิงเปิดเผยตัวตนของเธอ ข่าวลือก็จะถูกทำลายไปโดยปริยาย

ซูฉิงขมวดคิ้วเล็กน้อยและส่ายหัว "ไม่ต้องหรอก"

"ทำไม คุณไม่สนใจเรื่องซุบซิบบนอินเทอร์เน็ตเลยหรือ?" เฉินจุนเหยียนถามด้วยความสงสัย

ซูฉิงยกมุมริมฝีปากของเธอขึ้นและยิ้มอย่างสงบ "คุณก็บอกไปแล้วนิว่ามันเป็นแค่เรื่องซุบซิบ แล้วทำไมฉันต้องไปสนใจด้วยล่ะ?"

หลังจากหยุดชั่วคราว ซูฉิงก็พูดอีกครั้ง "ยิ่งไปกว่านั้น สิ่งเดียวที่ฉันคิดตอนนี้คือหาวิธีการรักษาอาการป่วยของท่านผู้เฒ่าฮ่อ ส่วนเรื่องอื่นๆ ฉันไม่สนเลย"

เฉินจุนเหยียน พยักหน้าครุ่นคิด และพูดด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นว่า "ไม่เป็นไร ถ้าอย่างนั้นคุณก็พักผ่อนให้สบายก่อนเถอะ"

เขามองซูฉิงลึก ๆ แล้วหันหลังกลับ

หลังจากที่เฉินจุนเหยียนจากไป ซูฉิงก็หยิบแล็ปท็อปออกจากกระเป๋าเดินทางและเปิดมันอย่างรวดเร็ว

เธอพิมพ์โค้ดสองสามบรรทัดอย่างชำนาญและเจาะระบบรักษาความปลอดภัยของโรงพยาบาลได้สำเร็จ