ตอนที่ 161 ไม่อนุมัติให้เธอลาออก

"คุณซู คุณไม่ต้องเกรงใจเลยครับ อะไรที่ผมพอที่จะสามารถช่วยได้ ก็สั่งมาได้เลยครับ"หลินเหยียนเฟิงยิ้ม แล้วก็พูดอย่างเกรงใจ

"คืออย่างนี้ค่ะ คุณช่วยหาวิธีให้ฉันไปพบคุณปู่ฮ่อที่โรงพยาบาลได้มั้ย"ซูฉิงเอ่ยปากพูดเบาๆ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความหวัง

"เอ่อ......"หลินเหยียนเฟิงได้ยินอย่างนั้นก็รู้สึกลำบากใจ แล้วถามอย่างสงสัย "ที่จริงแล้วคุณท่านฮ่อตอนนี้ก็นอนไม่ได้สติ ถึงคุณจะไปเยี่ยมท่าน ก็ไม่มีประโยชน์อะไรนะครับ"

เหลียนเหยียนเฟิงเห็นซูฉิงเผยแววตาผิดหวังก็รีบพูดต่อ "งั้นรอให้พวกเราหาคุณหมอฉี มารักษาคุณท่านฮ่อก่อน รอให้ท่านฟื้นแล้ว ผมจะคิดหาวิธีช่วยให้คุณได้เจอท่าน"

"อาจารย์หมอฉี ?"ซูฉิงถามอย่างสงสัย

หลินเหยียนเฟิงพยักหน้า "ตามที่คุณหมอแผนกหัวใจบอกว่าคุณหมอฉีเป็นคุณหมอแพทย์แผนจีนที่เก่งที่สุด มีเพียงเขาที่จะสามารถรักษาคุณท่านฮ่อได้ แต่น่าเสียดายที่คุณหมอฉีหายสาบสูญไปตั้งแต่ยี่สิบปีที่แล้วแล้ว ท่านประทานได้ส่งคนตามสืบหาแล้ว แต่ก็ยังไม่ได้ข่าว"

"อย่างนี้นี่อง "ซูฉิงพูดอย่างคิด

ถ้าหากเธอเดาไม่ผิดละก็ คุณหมอฉีที่หลินเหยียนเฟิงเล่ามา น่าจะเป็นลุงหมอฉีที่สอนวิชาแพทย์ให้เธอในสมัยเด็ก

ดูท่าเธอน่าจะเดาถูก คุณหมอหนีก็คือแพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านหัวใจ ในเมื่อแม้แต่คุณหมอหนียังแนะนำลุงฉี งั้นถ้าหากว่าเชิญลุงฉีมาได้ละก็ จะต้องรักษาคุณปู่ฮ่อได้แน่

เมื่อคิดมาถึงตอนนี้ ซูฉิงก็รู้สึกโล่งใจ"งั้นต้องรบกวนคุณแล้ว ฉันขอตัวก่อน"

พอพูดจบ ซูฉิงก็หันหลังเดินออกไป

"คุณซู "ทันใดนั้นเสียงเรียกของหลินเหยียนเฟิงก็ดังขึ้นตามหลังซูฉิง

ซูฉิงหยุดเดิน แล้วหันกลับไปถาม"มีอะไรหรือคะ"

"มีบางเรื่องที่ไม่รู้ว่าผมควรจะพูดดีมั้ย "หลินเหยียนเฟิงพูดแล้วก็หยุดพูด

ซูฉิงยิ้ม "ผู้ช่วยหลิน มีเรื่องอะไรก็พูดมาเธอค่ะ"

"คุณซู คุณอย่าว่าผมชอบยุ่งเรื่องชาวบ้านเลยนะครับ วันนั้นที่คุณยกเลิกงานหมั่น ท่านประธานเสียใจมาก คุณมีเรื่องลำบากใจที่พูดออกมาไม่ได้รึเปล่า"คำพูดของหลินเหยียนเฟิงถามขึ้นแฝงไปด้วยความเป็นห่วง

คำพูดที่พูดออกมาไม่ได้งั้นหรือ

ซูฉิงอึ้ง

ซูฉิงเงียบไม่พูด หลินเหยียนเฟิงก็พูดต่อว่า "ถ้าหากว่าคุณมีเรื่องอะไรในใจ คุณก็สามารถคุยดีๆกับท่านประธานได้ พวกคุณสองคนรักกันขนาดนี้ มีเรื่องอะไรที่แก้ไขไม่ได้บ้างครับ ทำไมถึงได้ปล่อยให้มาจนถึงตอนนี้"

รักกันงั้นหรอ

ซูฉิงยกยิ้มเยาะ แล้วพูด"ผู้ช่วยหลิน คุณก็รู้นี่ ถังถังของท่านประธานของคุณกลับมาแล้ว"

"ดังนั้น เพื่อถังถังงั้นหรอ ผมคิดว่าท่านประธาน........."

หลินเหยียนเฟิงพูดยังไม่ทันจบ ซูฉิงก็พูดแทรกขึ้น "เอาล่ะ ฉันไม่อยากจะพูดเรื่องนี้ต่อแล้ว ขอบคุณความหวังดีของคุณนะ"

ซูฉิงพูดหน้าเรียบ แล้วก็เดินหันหลังกลับไป

กลับมานั่งที่โต๊ะแผนกเลขา แอบหลบสายตาของคนที่เดินผ่านไปผ่านมา ซูฉิงก็รีบพิมพ์ใบลาออก

ซูฉิงถือจดหมายลาออกที่อยู่ในมือ แล้วเดินถือไปที่ห้องท่านประธานใหญ่

พอคิดว่าจะไปเจอหน้าฮ่อหยุนเฉิงแล้ว ใจเธอก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมา

ซูฉิงสูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วก็เคาะประตู

"เข้ามา! " เสียงนิ่งขรึมของฮ่อหยุนเฉิงดังเล็ดลอดออกมา

ซูฉิงผลักประตูเปิดออกแล้วเดินเข้าไป

ฮ่อหยุนเฉิงนั่งอยู่เก้าอี้โต๊ะประจำตำแหน่ง จ้องหน้านิ่งอยู่หน้าจอโน้ตบุค

เขาสวมเสื้อเชิ้ตสีดำ คิ้วขมวดเป็นปม เหมือนกำลังมีเรื่องเครียดอยู่ ดูนิ่งขรึมเย็นชา

ได้ยินเสียงเดินเข้ามาฮ่อหยุนเฉิงก็เงยหน้าขึ้น หลังจากที่รู้ว่าเป็นซูฉิงแล้ว แววตานิ่งมขรึก็เปลี่ยนเป็นสับสน