ตอนที่ 240 หญิงงามออกจากห้องอาบน้ำ

"ไม่ มันอันตรายเกินไป" ฮ่อหยุนเฉิงปฏิเสธ น้ำเสียงของเขาเย็นชา "จนกว่าเธอจะรู้ว่าใครอยู่เบื้องหลัง เธอต้องอยู่บ้าน ไม่ได้รับอนุญาตให้ไปไหน! "

"ได้ยังไง?" ซูฉิงเม้มปาก "โห้วกงเฟิงเยว่" กำลังจะเริ่มถ่ายทำ และละครเรื่องใหม่จะมาล่าช้าเพราะฉันได้ไม่ได้"

เธอมีลางสังหรณ์ว่าคนที่อยู่เบื้องหลังที่ต้องการทำร้ายเธอจะดำเนินการในไม่ช้านี้ และเป็นไปได้มากว่าจะเป็นในระหว่างการถ่ายทำ

คนนั้นสามารถเลือกที่จะโจมตีเธอในวันเปิดกอง จะเห็นได้ว่าบุคคลนั้นคุ้นเคยกับเธอมาก

ซูฉิงไม่ต้องการซ่อนตัว ตราบใดที่บุคคลนั้นเคลื่อนไหว เธอก็จะสามารถจับบุคคลนั้นได้โดยเร็วที่สุด

"ให้คนอื่นถ่ายแทนไม่ได้เหรอ?" ฮ่อหยุนเฉิงขมวดคิ้ว ด้านหนึ่ง เขากังวลเกี่ยวกับความปลอดภัยของซูฉิง และในอีกด้านหนึ่ง เขาไม่ต้องการให้ซูฉิงและเฉินจุนเหยียน มีโอกาสอยู่ด้วยกันสองต่อสอง

ซูฉิงส่ายหัว "ฉันจะต้องรักษาคำพูดของฉัน"

เมื่อเห็นซูฉิงยืนกราน ใบหน้าของฮ่อหยุนเฉิงก็ไม่สบอารมณ์เล็กน้อย

เป็นเพราะซูฉิงยืนกรานที่จะถ่ายทำโดยที่เธอไม่ต้องการให้ภาพยนตร์เรื่องใหม่ล่าช้าใช่ไหม?

หรือ...อยากถ่ายกับเฉินจุนเหยียน?

แม้ว่าบทบาทของซูฉิงจะเป็นเพียงบทสมทบ แต่เธอมีฉากที่คมากมายที่ต้องถ่ายกับเฉินจุนเหยียน

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ฮ่อหยุนเฉิงรู้สึกอึดอัดในใจเล็กน้อย

ความคิดของเฉินจุนเหยียนที่มีต่อซูฉิงนั้นชัดเจนเกินไป แม้ว่าซูฉิงจะพูดด้วยความมั่นใจว่าเธอไม่สนใจ เฉินจุนเหยียน แต่ฮ่อหยุนเฉิงก็ยังหึงอยู่ดี

"เอาล่ะ สายมากแล้ว นายไปทำงานได้แล้วล่ะ" เมื่อเห็นท่าทางไม่พอใจของฮ่อหยุนเฉิง ซูฉิงก็ลุกขึ้นยืนและกระตุ้นให้ฮ่อหยุนเฉิงไปที่บริษัท

"ฉันจะอยู่บ้านกับเธอ" ฮ่อหยุนเฉิงนั่งนิ่ง ซูฉิงเป็นแบบนี้ทำให้เขากังวล

เขาแค่อยากอยู่กับเธอ อยู่กับเธอตลอดเวลา

"ฉันไม่เป็นไร พอทายาก็ดีขึ้นมากแล้ว" ซูฉิงแสร้งทำเป็นโกรธ "ถ้านายไม่ไป ฉันคงจะต้องไล่นายแล้วนะ"

"งั้นฉันไปล่ะ" ฮ่อหยุนเฉิงพยักหน้าและกำชับ "งั้นเธอก็อยู่พักผ่อนที่บ้านนะ"

"เข้าใจแล้ว" ชูชิงผลักฮ่อหยุนเฉิงออกจากประตู

ไม่นานหลังจากที่ฮ่อหยุนเฉิงจากไป ก็มีเสียงเคาะประตูห้องของซูฉิง

ซูฉิงมองไปที่ประตู เป็นไปได้ไหมว่าฮ่อหยุนเฉิงลืมอะไรบางอย่างและกลับมา?

ขณะที่เธอกำลังจะเปิดประตู เธอได้ยินเสียงของแม่หวาง"คุณซูคะ"

ที่แท้ก็เป็นแม่หวาง ซูฉิงลุกขึ้นยืนและเปิดประตูห้อง

พบว่าแม่หวางถือจานอาหารเช้ามากมายหลายอย่าง

"นี่คือ?" เมื่อมองไปที่อาหารเช้ามากมายที่อยู่ตรงหน้าเธอ ซูฉิงรู้สึกงงงวยเล็กน้อย

แม่หวางยิ้มแล้ววางจานลง "นี่คืออาหารเช้าที่คุณฮ่อขอให้ดิฉันเตรียมให้ ท่านบอกว่าคุณเป็นโรคภูมิแพ้จำเป็นต้องกินเบา ๆ จึงขอให้ดิฉันทำให้เป็นพิเศษ คุณซูลองดูนะคะ ว่าชอบหรือไม่"

ฮ่อหยุนเฉิงขอให้แม่หวางทำเพื่อเธอเป็นพิเศษ?

ซูฉิงรู้สึกอบอุ่นหัวใจ "ขอบคุณนะคะ ฉันชอบมาก"

"คุณฮ่อยังบอกด้วยว่าคุณควรพักผ่อนให้มากๆ คุณสุขภาพไม่ดี ฉันจะไม่รบกวนคุณแล้วนะคะ ถ้าคุณมีอะไร โทรหาฉันได้เลย" แม่หวางพูดพร้อมด้วยยิ้ม

แต่ไหนแต่ไร เธอไม่เคยเห็นฮ่อหยุนเฉิงห่วงขนาดนี้

คุณซูเป็นคนแรกและคนเดียว

ก่อนหน้านี้เมื่อซูฉิงย้ายออกไป ฮ่อหยุนเฉิงมีใบหน้าบูดบึ้งทุกวันและบรรยากาศที่บ้านก็หดหู่เช่นกัน

ตอนนี้คุณซูกลับมาแล้ว และใบหน้าของฮ่อหยุนเฉิงก็ยิ้มอีกครั้ง

แม่หวางเลี้ยงฮ่อหยุนเฉิงตั้งแต่เล็กจนโต และหวังเป็นอย่างยิ่งว่าเขาจะสามารถใช้ชีวิตอย่างมีความสุขกับผู้หญิงที่เขารักได้

"ขอบคุณมากๆนะคะ แม่หวาง" ซูฉิงกล่าวขอบคุณ

แม่หวางหันหลังกลับออกไป ซูฉิงก็รับประทานอาหารเช้าไปด้วย พร้อมกับเล่นโทรศัพท์ไปด้วยตามความเคยชิน

งานเปิดกอง "โห้วกงเฟิงเยว่"เมื่อวานนี้ติดฮ๊อตเสิร์ทแล้ว

ภาพถ่ายอาการแพ้ของซูฉิงได้ถูกเผยแพร่ออกมา