ตอนที่ 263 อุบัติเหตุในงานเลี้ยงอาหารค่ำ (๒)

ซูฉิงมีดีอะไรกัน!

ทำไมฮ่อหยุนเฉิงถึงสนใจเธอขนาดนั้น!

ก่อนที่เธอจะกระตุ้นอู๋ชิงหร่านให้จัดการกับซูฉิงนั้น ใครจะไปคิดว่าซูฉิงจะไม่ได้รับบาดเจ็บอะไรเลย!

อู๋ชิงหร่านนี่มันไร้ประโยชน์สิ้นดี!

เป็นการสิ้นเปลืองความพยายามของเธอในการช่วยอู๋ชิงหร่านอย่างลับๆจริงๆ!

คืนนี้ เธอจะทำให้ซูฉิงดูน่าเกลียด เพื่อที่ฮ่อหยุนเฉิงจะไม่มีวันมองไปที่ซูฉิงอีก!

การคำนวณปรากฏขึ้นในดวงตาของสวีหว่านเอ๋อร์เธอเหลือบมองไปที่ไป๋หลานและกระซิบคำสองสามคำที่หูของเธอว่า "เธอรู้ใช่ไหมว่าต้องทำอย่างไร? ให้ใครก็ได้ใส่ยาลงไปในเครื่องดื่มของซูฉิง"

"โอเค หว่านเอ๋อร์" ไป๋หลานเห็นด้วย

สวีหว่านเอ๋อร์นึกถึงบทเรียนของแอนนี่ครั้งล่าสุด ดวงตาของเธอก็เย็นชาและเธอกล่าวเสริมว่า "เอายาที่ไม่มีสีและไม่มีรส อย่าปล่อยให้ซูฉิงรู้ตัว !"

"โอเค ไม่มีปัญหา" ไป๋หลานพยักหน้า

ริมฝีปากของสวีหว่านเอ๋อร์ขดเป็นรอยยิ้มที่พึงพอใจ คราวนี้ซูฉิงจะต้องหนีไม่พ้นเหมือนครั้งก่อนๆแน่!

ซูฉิงมาถึงที่ห้องจัดเลี้ยงและเดินตรงเข้าไปทันที

ทันทีที่เห็น ลูกเรือหลายร้อยคนนั่งอยู่หน้าโต๊ะอาหารขนาดใหญ่หลายโต๊ะ ทุกคนต่างดื่มกันอย่างมีความสุข และฉากนั้นก็ดูอบอุ่นมาก

เมื่อทุกคนเห็นซูฉิงปรากฏตัว พวกเขาก็หยุดและทักทายเธอทันที "สวัสดีคะ คุณหนูซู!"

"ตามสบายนะ" ซูฉิงยกมุมริมฝีปากของเธอและยิ้มอย่างสุภาพ

อู่กังยี่ยืนขึ้นและพูดเสียงดังกับซูฉิง "คุณหนูซู เชิญทางนี้!"

ซูฉิงเดินไปและที่โต๊ะมีเพียงที่นั่งเดียวนั่นก็คือที่นั่งถัดจากเฉินจุนเหยียน

ซูฉิงนั่งลง "ฉันขอโทษ พอดีมีบางอย่างล่าช้า"

อู่กังยี่หัวเราะทันที "เป็นไปได้ยังไง เป็นเกียรติของเรามากที่คุณหนูซูสามารถมาทานอาหารค่ำวันนี้ได้"

ซูฉิงยิ้มและสูดน้ำมูก

เฉินจุนเหยียน ถามด้วยความเป็นห่วง "ซูฉิง เธอเป็นอะไรเหรอ?"

"เป็นหวัดนิดหน่อย" ซูฉิงตอบเบาๆ

"คุณไม่เป็นไรใช่ไหม? ฉันขอโทษ ฉันไม่รู้ว่าคุณเป็นหวัด" น้ำเสียงของเฉินจุนเหยียนมีความรู้สึกผิดเล็กน้อย

ถ้ารู้ว่าซูฉิงเป็นหวัดตั้งแต่แรก เขาคงไม่โทรหาเธอให้มาที่งานเลี้ยงอาหารค่ำนี้หรอก และน่าจะให้เธอได้พักผ่อนอยู่ที่บ้าน

แต่ถ้าเธออยู่ที่บ้าน เขาก็จะไม่ได้เจอเธอ

"ไม่เป็นไร แค่หนาวนิดหน่อย" ซูฉิงวางตะเกียบลง ขนตาที่โค้งงอของเธอสั่นเทาเบาๆ เงาตกอยู่ใต้ตาของเธอ และโปรไฟล์ของใบหน้าของเธอเผยให้เห็นใบหน้าที่เล็กและละเอียดอ่อน

เธอที่เป็นหวัด ทำให้เห็นปลายจมูกของเธอที่เป็นสีชมพู เธอดูน่ารักมาก

เธอที่เป็นแบบนี้ อดไม่ได้ที่จะทำให้เฉินจุนเหยียนไม่สามารถละสายตาได้

ละครของซูฉิงถูกถ่ายเสร็จไปแล้ว และพวกเขาก็ไม่น่าจะได้เจอกันทุกวัน...

เฉินจุนเหยียนอดไม่ได้ที่จะรู้สึกหดหู่"ฉัน..."

เขากำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แต่จู่ๆ พนักงานเสิร์ฟก็เข้ามาขัดจังหวะ

"คุณหนู รับเครื่องดื่มสักแก้วไหม " พนักงานเสิร์ฟถือน้ำผลไม้และถามซูฉิงด้วยรอยยิ้ม

ซูฉิงเหลือบมองเครื่องดื่มแล้วพยักหน้าโดยไม่ต้องคิด

หลังจากเทลงไปแล้ว ซูฉิงก็หยิบขึ้นมาและจิบเล็กน้อย

พนักงานที่อยู่ด้านข้างเห็นว่าเธอดื่มแล้วก็จากไปอย่างมั่นใจ

เพราะเธอเป็นหวัด ซูฉิงจึงได้รสชาติที่จืดชืดและไม่ได้สังเกตเห็นสิ่งผิดปกติในเครื่องดื่มนี้

หลังจากนั้นไม่นาน ซูฉิงก็รู้สึกร้อนและร่างกายของเธอก็เริ่มสูญเสียการควบคุม

เกิดอะไรขึ้น? !

ความคิดของซูฉิงดังขึ้นในใจ อาจเป็นเพราะเป็นไข้แล้วหรือเปล่านะ?