ตอนที่ 377 บังกระสุน

หลังจากที่ออกมาจากบ้านแล้ว ไป๋หลานก็ยิ้มกว้างออกมาทันที เธอหยิบเอาโทรศัพท์ออกมา เลื่อนดูข่าวที่พูดเธอกดบันทึกไว้ ช่วงนี้ซูฉิงน่าจะดูการถ่ายทำที่กองถ่ายใช่มั้ย

งั้นเธอจะให้ซูฉิงรู้ว่าอะไรที่เรียกว่าเสียใจไปตลอดชีวิต!

"ไปตามที่อยู่นี้ แฟนของฉันถ่ายละครอยู่ที่นั่น ฉันจะไปดูสักหน่อย"

หลังจากขึ้นรถแท็กซี่แล้ว ไป๋หลานก็เปิดที่อยู่กองถ่ายให้กับคนขับรถแท็กซี่ จากนั้นครึ่งชั่วโมงต่อมา เธอก็มาถึงกองถ่าย

"คัท! ซุปตาร์เฉินแสดงได้ดีมาก สื่ออารมณ์ของพระเอกที่รู้สึกสับสนและเศร้าใจออกมาได้ แววตาก็สื่อออกมาได้ดี สมแล้วที่ได้รับรางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยม!"

ผู้กำกับมองดูการแสดงของฉากเมื่อกี้ที่หน้าจอมอนิเตอร์ก็พูดชมไม่ขาดปาก

เฉินจุนเหยียนยิ้ม"ก็ต้องยกความดีความชอบให้กับผู้กำกับที่กำกับได้ดี ผู้กำกับกับนักแสดง พวกเราล้วนต้องให้ความร่วมมือกัน"

"จนถึงตอนนี้แล้วยังจะถ่อมตนอีก ฉันได้ดูกับผู้กำกับแล้ว ฉากเมื่อกี้นายเล่นได้ดีมาก แต่ว่าฉากต่อไปถือว่าหนักเพราะเป็นฉากที่พระเอกจะต้องถูกทหารจับตัวไป มีรายละเอียดมากที่ต้องระวัง......."

ซูฉิงยิ้มพูด เฉินจุนเหยียนเวลาถ่ายละครจะตั้งใจมาก ได้ยินซูฉิงพูดมาอย่างนี้ ก็ได้รับความสนใจ ทั้งสองเดินมานั่งข้างๆ กันแล้วคุยกันเรื่องฉากละคร

ที่กองถ่ายมักมีคนเข้าออกมากมาย ดังนั้นพนักงานก็ไม่ได้สังเกตเห็นว่าไป๋หลานได้มาที่นี่ในตอนนี้แล้ว

เธอก้าวเดินไปข้างหน้า สายตาที่มองเห็นซูฉิงนั่งอยู่กับเฉินจุนเหยียนตามลำพัง เหมือนพูดอะไรกันอยู่ แต่เธอได้ยินไม่ชัดเจน

--แต่ว่าเพียงแค่เห็นซูฉิงยิ้มอย่างมีความสุขกับเฉินจุนเหยียน เธอก็เดินโกรธโมโหเข้ามา

ไป๋หลานรีบเดินเข้ามาใกล้ทั้งสองคนพร้อมกับจ้องซูฉิงด้วยความแค้น "ซูฉิง!"

ซูฉิงได้ยินเสียงก็หันไปมองไป๋หลาน ก็ตกใจอึ้งตะลึง

เฉินจุนเหยียนก็ตกใจ แล้วถามอย่างสงสัย:"ไป๋หลานหรอ เธอมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง"

"ซูฉิง แกมันนังแพศยา!"

ไป๋หลานที่ตาแดงก่ำ กัดฟันกรอดพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความแค้น

อยากจะฆ่าอีกฝ่ายเร็วๆ

"เธอกำลังพูดอะไร!"ซูฉิงยังไม่ทันพูดอะไร เฉินจุนเหยียนก็พูดต่อว่าไป๋หลานก่อน คิ้วขมวดมองเธอด้วยแววตาทั้งโมโหและไม่เข้าใจ

ไป๋หลานมองเฉินจุนเหยียนด้วยแววตาแดงก่ำที่แสดงออกถึงความรู้สึกที่เต็มไปด้วยรักและเสียใจ เธอก็เป็นผู้หญิงนะ ดูออกว่าตอนที่เฉินจุนเหยียนคุยกับซูฉิงเมื่อกี้แววตาเผยออกมาว่าชอบเธอมากแค่ไหน

และเพราะเฉินจุนเหยียนชอบ เธอถึงต้องทำลายทิ้ง!

เฉินจุนเหยียนจ้องไป๋หลานเขม็ง พูดสั่งอย่างไม่เกรงใจ"ที่นี่เป็นกองถ่ายละคร ขอให้เธอออกไปจากที่นี่ซะ!"

ไป๋หลานที่น้ำตาไหลออกมา พร้อมกับรอยยิ้มประชด เพียงแค่เหล่มองหน้าเฉินจุนเหยียนแล้วก็หันกลับไปจ้องหน้าซูฉิง

"เธอคงได้ใจใช่มั้ยที่ตอนแรกไปอ่อยฮ่อหยุนเฉิงแต่ก็ถูกเขาสลัดทิ้งแล้วก็มาอ่อยเฉินจุนเหยียน ให้เขายอมทำอะไรเพื่อเธอใช่มั้ย"

"ซูฉิง เธอที่ดูท่าทางอ่อนโยน คิดไม่ถึงว่าเธอจะเป็นผู้หญิงหลายใจ ฉันเสียใจจริงๆ ที่ไม่ได้ให้นักข่าวฉีกหน้ากากของเธอออกมาตั้งแต่แรก ให้พวกเขาได้รู้ว่า ท่านประธานใหญ่แห่งสตาร์เอ็นเตอร์เทนเมนท์นั้นเป็นผู้หญิงที่สำส่อน!"

ไป๋หลานที่ตอนนี้บ้าไปแล้ว กำลังจ้องหน้าซูฉิงด้วยแววตาเกลียดแค้นอย่างเปิดเผย พูดออกมาด้วยความเกลียดชัง อยากจะกัดและดื่มเลือดของเธอเลย

เฉินจุนเหยียนที่ตอนนี้โกรธโมโหแล้ว เขามองไปที่ไป๋หลาน พร้อมกับมือที่กำหมัดแน่น จนเส้นสีเลือดสีเขียวเข้มบนหน้าผากของเขานูนออกมา แต่เพื่อซูฉิงเขาเลยยังคงระงับความโกรธไว้