ตอนที่ 378 ฉันพูดแทงใจดำใช่มั้ย

หมอและพยาบาลกำลังทำการปฐมพยาบาลให้เฉินจุนเหยียนบนรถพยาบาล ซูฉิงมองเลือดเต็มชุดที่เฉินจุนเหยียนใส่เข้าฉากก็รู้สึกตกใจมาก

เธอไม่เคยเห็นภาพแบบนี้มาก่อน และยิ่งไปกว่านั้นเห็นเพื่อนเข้ามาบังกระสุนให้ตนด้วยตาตัวเอง

ส่วนสถานการณ์ที่อยู่ที่กองถ่ายเป็นยังไงเธอก็ไม่ได้สนใจ พอหลังจากที่ถึงโรงพยาบาลแล้ว พวกหมอก็รีบผลักรถเข็นเฉินจุนเหยียนเข้าไปในห้องผ่าตัด ซูฉิงนั่งกำมือรออยู่ข้างนอก

แม้แต่นิ้วมือก็ยังสั่นเทา

คุณหมอเข้าไปนานแล้วก็ออกมาเห็นซูฉิงที่รออยู่หน้าประตู "คุณเป็นญาติคนไข้รึเปล่าครับ"

ซูฉิงรีบเงยหน้าขึ้นมาพร้อมกับเดินเข้าไปหาคนหมอด้วยสีหน้าร้อนรน"ฉันเป็นเพื่อนของเขา....คุณหมอคะ ตอนนี้เฉินจุนเหยียนอาการเป็นยังไงบ้างคะ'

คุณหมอคิ้วขมวด พูดหน้าเครียด"กระสุนเข้าลึกมาก จะต้องทำการผ่าตัดฝ่ากระสุนออก ไม่งั้นเกรงว่าอาการน่าเป็นห่วง คุณช่วยติดต่อญาติคนไข้ได้มั้ย จะต้องเซ็นยินยอม"

ซูฉิงหยิบปากกาขึ้นมา ควบคุมมือตัวเองไม่ให้สั่นแล้วก็เซ็นยินยอมให้ทันที

สำหรับเธอแล้ว ตอนนี้ไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าชีวิตคน

"คุณหมอ ค่าใช้จ่ายฉันจัดการจ่ายเรียบร้อยแล้ว ตอนนี้ฉัน..ฉันสามารถเข้าไปเยี่ยมเขาได้มั้ย "ซูฉิงมองคุณหมอพร้อมพูดอย่างจริงใจ

หลังจากที่เห็นคุณหมอพยักหน้าอนุญาต เธอก็ผลักประตูเข้าไปในห้องผ่าตัดอย่างรวดเร็ว พยาบาลก็อยู่ข้างๆ กำลังเตรียมอุปกรณ์ผ่าตัดอยู่ เฉินจุนเหยียนนอนอยู่บนเตียงโดยมีเครื่องช่วยหายใจ

ซูฉิงขอบตาร้อนผ่าว

เธอเดินไปข้างๆ เตียง จับมือของเฉินจุนเหยียน แล้วพูดกับเขา:"จุนเหยียน เฉินจุนเหยียน นายเป็นไงบ้าง ไม่เป็นอะไรใช่มั้ย....."

เฉินจุนเหยียนที่เหมือนได้ยินเสียงของซูฉิง ก็พยายามลืมตาขึ้นมา ก็เห็นว่าเธออยู่ข้างๆ เขา เลยยิ้มอ่อนให้

"ซูฉิง......เธอ.......เธอไม่เป็นอะไรใช่มั้ย......"

"ซูฉิงจับมือที่พยายามยกขึ้นมา ส่ายหน้าไม่หยุด "ไม่เป็นไร ฉันไม่เป็นไร หมอบอกว่าอีกประเดี๋ยวจะทำการผ่าตัดให้นายแล้ว นายจะต้องไม่เป็นอะไรนะ......"

"ไม่เป็นไร ซูฉิง.........."เฉินจุนเหยียนที่เสียงเบามากแต่ก็มองเธอตลอด "ฉันเพียงอยากจะบอกเธอว่า ฉันรักเธอจริงๆ นะ ......" ขอเพียงแค่เธอมีความสุข ฉันยอมทำได้ทุกอย่าง แม้จะต้องแลกเพื่อเธอจะหันกลับมามองฉันบ้าง และยอมรับฉันก็ดี....."

"ตอนนี้แล้ว ยังจะมาพูดเรื่องนี้อีก"

ซูฉิงที่ตอนนี้ที่สะอื้น เธอรู้ว่าเฉินจุนเหยียนชอบเธอ และเธอก็ปฏิเสธเฉินจุนเหยียนไปอย่างชัดเจนแล้ว ตอนนี้ไม่ควรที่จะมาพูดเรื่องความรัก

"นาย.......ตอนนี้นายต้องเข้ารับผ่าตัดอย่างสบายใจ เข้าใจมั้ย เรื่องที่เหลือรอให้นายหายดีก่อน เราค่อยมาว่ากัน"

ขณะเดียวกัน โทรศัพท์ที่อยู่ในกระเป๋าก็ดังขึ้นมาสามครั้งแล้ว แต่ซูฉิงก็ไม่ได้สนใจที่จะรับสาย

เกิดเรื่องใหญ่ขนานนี้ เธอจะไปตามนัดได้ยังไง

ฮ่อหยุนเฉิงที่ยืนรออยู่หน้าโรงแรม ฟังเสียงคอลเซนเตอร์แจ้งว่าไม่มีคนรับสาย

เขาก็กดวางสายอย่างโมโห

ฮ่อหยุนเฉิงยืนอยู่กับที่ มองไปรอบๆ นี่เป็นครั้งแรกที่เขาอารมณ์หงุดหงิด

เขาโทรหาซูฉิงสี่สายแล้ว แต่ถ้าไม่ใช่สายไม่ว่าง ก็ไม่มีคนรับสาย และก็ไม่ได้โทรกลับเลย วันนี้พวกเขาไม่ใช่นัดกันไว้แล้วหรอว่าจะออกมากินข้าวด้วยกัน ตามที่ซูฉิงบอกเขา เวลานี้น่าจะเลิกกองแล้ว ทำไมไม่รับสายเขานะ

หรือว่าจะเกิดเรื่องที่กองถ่าย

จากนั้นก็เขาก็เลื่อนดูข่าวในโทรศัพท์ ข่าวด่วนก็ปรากฏขึ้นที่หน้าจอ

[เกิดเหตุวุ่นวายที่กองถ่ายพ่าหวังเปี๋ยจี! ซุปเปอร์สตาร์เฉินถูกยิงเป็นตายเท่ากัน!]

ฮ่อหยุนเฉิงเลิกคิ้วเป็นปมทันที

เฉินจุนเหยียนถูกยิง?