ตอนที่ 4 อารมณ์เสีย

"อะไรนะ!" หลังจากหยุดไปครู่หนึ่ง เขาก็พูดต่อ: "คู่หมั้นพี่ฮ่อที่ลือกันว่ามาจากบ้านนอกก็คือ พี่ งั้นเหรอ!"

ซูฉิงพยักหน้าส่งๆไป

เมื่อก่อนเขาได้ยินข่าวลือมากมายมา และตอนนี้หลินหนานก็อดไม่ได้ที่จะต้องบอกว่า ซูฉิงมาจากบ้านนอกจริงๆ แต่บ้านนอกที่นั่น มีคฤหาสน์มูลค่าหลายร้อยล้าน บ้านพักตากอากาศหลายสิบหลัง...

"พี่สองคน…" หลินหนานมองทั้งสองอย่างไม่อยากเชื่อ

"ไม่ได้รู้สึกอะไร การหมั้นจะสิ้นสุดลงภายในสามเดือน" ซูฉิงกล่าวอย่างใจเย็น

หลินหนานพยักหน้าอย่างสบายใจ ต้องบอกว่าเขามีบุคลิกที่ตรงไปตรงมา ดังนั้น เขาจึงพูดตรงๆ ว่า "งั้นก็ดี พี่ฮ่อไม่คู่ควรกับพี่หรอก! เย็นชาและน่าเบื่อ ไม่ดีเท่าผมหรอก"

ฮ่อหยุนเฉิงที่กินอยู่เงียบๆ "?" เขาไม่คู่ควรกับซูฉิงงั้นเหรอ?

"หลินหนาน พี่ชายของเธอขอให้ฉันช่วยซื้อรถที่คุณชอบคันนั้นให้ แต่ฉันว่า..."

"อย่า อย่า อย่า พี่ฮ่อ ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้น" หลินหนานยิ้มอย่างเชื่องช้า

หลังจากทานอาหารเรียบร้อยแล้ว ซูฉิงและฮ่อหยุนเฉิงก็แยกจากหลินหนานที่ทางเข้าร้านอาหาร

"บ๊ายบาย พี่ฉิง! ฉันว่างแล้วจะมาเที่ยวหาพี่นะ"

ซูฉิงลูบหัวของเขาด้วยความรักอีกครั้ง: "บ๊ายบายจ๋ายจาย กลับบ้านดีๆนะ!"

อื้ม รู้สึกเหมือนกำลังลูบหัวอลาสก้าที่บ้านอย่างไงอย่างงั้น

แต่การเคลื่อนไหวนี้แตกต่างออกไปในสายตาของฮ่อหยุนเฉิง ชายคนนั้นหรี่ตาเล็กน้อยและพูดหลังจากขึ้นรถได้ไม่นานว่า "ที่แท้ที่เธอบอกว่าจะไม่ชอบฉันอย่างแน่นอน ก็เพราะว่าเธอมีคนที่ชอบอยู่แล้ว"

ซูฉิงมองไปที่ฮั่วหยุนเฉิงด้วยใบหน้าที่งงงวย

"แต่ฉันจะบอกเธอให้นะ เธอกับฉันยังมีสัญญาการแต่งงานกันอยู่ และหลินหนานก็เป็นดารา เธอไม่ควรทำให้เรื่องนี้อื้อฉาว มิฉะนั้นตระกูลฮ่อจะเสียชื่อเสียงได้"

ทันทีที่คำพูดเหล่านี้ออกมา ซูฉิงก็ตระหนักได้ว่าฮ่อหยุนเฉิงคิดว่าเธอชอบหลินหนาน? ผู้ชายคนนี้ใช้ตาหมาอะไรมองกันนะ?

"และฉันต้องเตือนเธออีกเรื่องว่าประตูของตระกูลหลินนั้นเข้ายากมาก ยังไงซะเธอก็แก่กว่าหลินหนานถึงสองปี"

"นายพอได้แล้ว" ชายหนุ่มคนนี้พูดแรงขึ้นเรื่อยๆ แล้วหรือเปล่า!

"ฉันชอบใครมันก็ไม่ใช่ธุระอะไรของนาย ดังนั้นไม่ต้องแนะนำอะไร"

ใบหน้าของฮ่อหยุนเฉิงมืดลงอย่างกะทันหันและพวกเขาก็ไม่ได้พูดอะไรกันเลยจนกระทั่งลงจากรถ

ในใจของฮ่อหยุนเฉิง ซูฉิงไม่ได้ปฏิเสธก็แปลว่ายอมรับแล้ว และตรงกันข้าม คำพูดนั้นทำให้เขารู้สึกโกรธมากด้วย

ในตอนกลางคืน ฮ่อหยุนเฉิงก็นอนไม่หลับอีกตามเคย

นับตั้งแต่เขาถูกลักพาตัวไปโดยบังเอิญตอนที่เขาอายุได้สิบสามปี และถูกขังอยู่ในห้องที่ไม่มีแสงไฟ ฮ่อหยุนเฉิงก็มีอาการนอนไม่หลับเป็นนิสัยตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา

แต่ที่ต่างก็คือ คืนนี้สมองเขาเต็มไปด้วยเรื่องของซูฉิง

ไม่รู้ว่าเพราะอะไร ในหัวของฮ่อหยุนเฉิงถึงจำฉากเมื่อคืนนี้ได้ และเขาก็คิดถึงซูฉิงในอ้อมแขนของเขา

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ ฮ่อหยุนเฉิงก็อารมณ์เสียมากขึ้น

ชอบเด็กน้อยที่ยังไร้เดียงสา เธอตาบอดหรือเปล่านะ?

เขาจุดบุหรี่และสูบมันอย่างหงุดหงิด

จากวันนั้นมาสองสามวัน ซูฉิงก็อยู่อย่างปลอดภัยในบ้านของตระกูลฮ่อมาตลอด แต่ชีวิตการทำงานในแต่ละวันของเธอ ทำให้เธอรู้สึกคิดถึงอดีตเล็กน้อย ไม่ว่าจะเป็นการเดินทางรอบโลกหรือนอนสบายๆในคฤหาสน์

ในไม่ช้าก็มาถึงวันครบรอบของตระกูลฮ่อ ในตอนเย็นซูฉิงก็ถูกตระกูลฮ่อดึงไปแต่งหน้าและสวมชุดสวยงามเพื่อเข้าร่วมงานเลี้ยงกับฮ่อหยุนเฉิง

งานเลี้ยงของตระกูลฮ่อจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ และบุคคลที่มีชื่อเสียงมากมายจากแวดวงธุรกิจก็มาร่วมงานกัน