ตอนที่ 434 สายโทรศัพท์ลึกลับ

"...เป็นนายเหรอ?"

อีกด้านหนึ่งของปลายสายไม่พูดอะไรเป็นเวลานาน มีเพียงเสียงหายใจเท่านั้นที่ได้ยิน ยวี๋น่าที่เมื่อกี้ยังคิดจะถามต่อ แต่ตอนนี้ใจเธอมีคำตอบแล้ว

เธอหลุบตาลง มือกำโทรศัพท์โดยไม่รู้ตัวแล้วถามลองเชิง

คนที่โทรมาน่าจะเป็นอู๋เทียนเหอ

หลังจากที่ยวี๋น่าถามออกไป ก็ผ่านไปอีกสักพัก ทันใดนั้นสายก็ถูกตัดไป และตั้งแต่ต้นจนสายตัด อีกฝ่ายก็ไม่พูดอะไรเลยสักคำ

แต่นั่นไม่สำคัญอีกแล้ว

ใจเธอนั้นรู้ดี เธอลดมือลงและทันใดนั้นก็รู้สึกถึงความไร้กำลัง ผ่านไปนานแล้วชัดๆ แต่เธอกลับพึ่งได้รู้ว่าเธอยังคงคิดถึงอู๋เทียนเหอจนถึงตอนนี้

ยวี๋น่าหันหน้าไปมองทางประตู ด้านในมีแต่ความปิติยินดี ส่วนด้านนอกมีแต่ความหดหู่ใจ

ตอนนี้หัวใจของเธอเหมือนถูกหินหนักขวางกั้น เธอหายใจไม่ออกและอึดอัด และพูดอะไรไม่ออก หลังจากนั้นไม่กี่วินาที ยวี๋น่าก็หันหลังเปิดประตูเข้าไปในห้อง แต่ก็ยังมีสีหน้ากังวล

เธอเดินกลับไปนั่งที่หัวเตียง หลินหนานสังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงของเธอตั้งแต่เดินเข้ามา เมื่อเธอนั่ง หลินหนานก็เอียงหน้าก่อนจะเอื้อมมือไปจับมือเธอและถามเสียงเบา

"พี่เป็นอะไรหรือเปล่าครับ?"

"ไม่มีอะไรหรอก เมื่อกี้พวกเซลล์ขายน่ะ เธอพูดเยอะไปหน่อยเลยเหนื่อยน่ะ"

หลินหนานพยักหน้าอย่างครุ่นคิดครุ่นคิดบ่งบอกว่าเข้าใจแล้ว ก่อนจะจับมือยวี๋น่าอีกครั้ง "ช่วงนี้พี่ลำบากมากเลย อีกทั้ง...พี่ก็ยังท้องด้วย อย่าทำงานหนักเลยนะ รีบกลับไปพักผ่อนเถอะครับ"

"ไม่เป็นไร" ยวี๋น่าส่ายหัวฝืนยิ้ม และนั่งอยู่เป็นเพื่อนข้างหลินหนาน แต่เธอจะใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว เธอคอยแต่นึกถึงใบหน้าของอู๋เทียนเหอ

【ตอนนี้เขาจะสบายดีไหม?】

...

หลังจากที่หลินหนานฟื้น ยวี๋น่าก็ไปหาเขาที่โรงพยาบาลเกือบทุกวัน แม้แต่ท่าทีของแม่หลินที่มีต่อยวี๋น่าก็ยังอ่อนลง แม้ว่าโดยส่วนใหญ่จะไม่ได้ทำสีหน้าดีเท่าไร แต่ก็ยังดีที่พูดด้วยบ้าง

"เอาล่ะ ตอนนี้อาการของเขาปกติดีแล้ว ก่อนหน้านี้ที่ฟื้นมาได้ก็ถือว่าดวงแข็งมากแล้ว ให้น้ำเกลืออีกสองวันก็ออกจากโรงพยาบาลได้แล้วล่ะ แต่อย่าลืมล่ะว่าหลังจากออกจากโรงพยาบาลอย่าทำงานหนัก"

ฉียวี่ชูถอนหายใจที่หลินหนานเสร็จสิ้นการฝังเข็มแล้ว ก่อนใบหน้าจะเผยถึงรอยยิ้มผ่อนคลาย

ยวี๋น่าพยักหน้าย้ำๆ ใจหลินหนานเองก็รู้สึกเสียใจมาก ก่อนจะพยักหน้าและกล่าวว่า "ผมรู้แล้วครับ จะตั้งใจพักผ่อนเลยครับ ช่วงนี้ลำบากอาจารย์ฉีแล้ว ผมต้องขอโทษจริงๆ นะครับ"