ตอนที่ 447 งานวันเกิด

"โอเค อย่างนั้นก็ดีเลยค่ะ" อู๋ชิงหร่านพยักหน้าอย่างตื่นเต้น และเมื่อเธอลืมตา สายตาก็ประกายไปด้วยความภูมิใจ ซูฉิงหนอซูฉิง ถึงเธอจะเข้มงวดแค่ไหน แต่อะไรที่ต้องรู้ก็ต้องรู้อยู่ดีไม่ใช่เหรอ?

พรุ่งนี้ไปบอกข่าวนี้กับซูซาน ถึงตอนนั้นก็มีอะไรสนุกๆ ดูแล้ว

วิลล่า

ซูฉิงเหลือบมองโทรศัพท์ คือตำแหน่งที่มิเชลส่งมา เธอมองฮ่อหยุนเฉิงที่นั่งอยู่ข้างๆ เธอ และเอ่ยเตือน "เมื่อกี้มิเชลส่งข้อความมาหาฉันว่าพรุ่งนี้ให้ไปงานวันเกิดของเธอตอนสองทุ่มน่ะ เหมือนว่าสถานที่นี้น่าจะเป็นวิลล่าเล็กๆ แถบชานเมือง ฉันเคยไปกับเธอแค่ครั้งเดียว"

ฮ่อหยุนเฉิงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง คิดว่าถ้าเขาตกลง ซูฉิงต้องหึงหวงแน่ ดังนั้นหาเรื่องให้ตัวน้อยลงดีกว่า

"โอ้" เขาพยักหน้า "งานคืนพรุ่งนี้... ฉันไม่ค่อยอยากไป แล้วก็ไม่รู้จักคุณมิเชลเท่าไรด้วย เธอไปเองดีกว่าไหม?"

ซูฉิงมองไปที่ฮ่อหยุนเฉิงก่อนจะเผยรอยยิ้ม เธอคิดว่าเธอรู้ว่าฮ่อหยุนเฉิงคิดอะไรอยู่

แม้ว่าตอนเจอมิเชลต้องปวดหัวแน่ แต่อย่างนั้นก็ดี

"โอเค ถ้างั้นฉันกลับดึกหน่อยนะ ถึงตอนนั้นเดี๋ยวจะโทรหา"

สองทุ่ม งานเลี้ยงวันเกิดมิเชล

เพื่อให้ลูกสาวมีความสุข เดอโกลจึงจัดงานเลี้ยงวันเกิดนี้ยิ่งใหญ่มาก ทุกคนที่ติดต่อกับตระกูลของมิเชลตั้งแต่เด็กและมีความสัมพันธ์ที่ดีกับเธอก็จะได้รับเชิญให้มา แต่เมื่อมิเชลเห็นก็เฉยๆ และทักทายสั้นๆ จากนั้นก็มองไปทางประตู

เธอกำลังรอฮ่อหยุนเฉิง

ประมาณครึ่งชั่วโมงต่อมา ซูฉิงก็มาถึงวิลล่าในย่านชานเมือง เมื่อเธอเข้ามา ดวงตาของมิเชลก็สว่างไสว แต่นอกจากซูฉิงแล้วก็ไม่เห็นใครเลย

【ฮ่อหยุนเฉิงไม่มาเหรอ...】

ในใจผู้หญิงผิดหวังอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ และรอยยิ้มในดวงตาของเธอก็หายไปอย่างรวดเร็ว และหลุบตาลงด้วยความโกรธ

ซูฉิงเห็นมิเชลได้ในแวบเดียว เมื่อเห็นว่าเธอดูมืดมนก็ถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะเดินเข้าไปราวกับไม่รู้อะไรเลย และยื่นถุงของขวัญในมือให้อีกคน "เป็นอะไรหรือเปล่า? วันนี้วันเกิดนะ ทำไมดูไม่มีความสุขเลย? อะ นี่ของขวัญวันเกิดนะ"

มิเชลที่ได้ยินเสียงก็เงยหน้าขึ้น ก่อนจะเห็นซูฉิงยืนอยู่ตรงหน้า และยิ่งอารมณ์เสียมากขึ้น สายตาหันไปมองที่ถุงของขวัญในมืออีกคน จะไม่ให้รับก็ไม่ได้

"ขอบคุณนะ ฉันชอบของที่เธอให้มาเสมอแหละ ฉันแค่เหนื่อยนิดหน่อย ไม่มีอะไรหรอก" เธอร่าเริงและยิ้ม แต่กลับปิดบังความในใจของตัวเองไว้

โจเซฟคนที่เป็นเพื่อนที่ดีกับมิเชลเสมอมา หยิบแชมเปญสองแก้วจากถาดที่บริกรถืออยู่และเดินผ่านฝูงชนเข้าไป ว่าจะเข้าไปดื่มกับมิเชล แต่ไม่ไกลกลับเจอซูฉิงที่อยู่ข้างๆ

โจเซฟตาตั้งขึ้นทันที

เขาสาบานว่าตัวเขาไม่เคยเห็นสาวสวยอ่อนโยนขนาดนี้มาก่อน ความรู้สึกที่โดนคิวปิดยิงเข้าที่หัวใจนั้น เขาได้ตระหนักก็ในวันนี้จริงๆ

【เอ๋? หญิงงามคนนี้ไม่มีแฟนอยู่ข้างๆ นี่】

โจเซฟครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง กระตุกรอยยิ้มและเดินเข้าไปพร้อมกับแชมเปญ มิเชลที่เงยหน้าเห็นเขาก็ไม่ได้พูดอะไร ซูฉิงรู้สึกงงงวยนึกว่ามาหามิเชลเลยจะลุกเดินออกไป