ตอนที่ 483 สิ่งที่ทำให้เขาผิดหวัง

เมื่อได้ยินดังนั้นจินจิ่นหรานก็ใช้นิ้วเคาะบนโต๊ะโดยไม่ตั้งใจ "ฉันไม่รู้เรื่องราวเกี่ยวกับคนดังหรอกนะ แต่ฉันรู้เรื่องสุขภาพเป็นอย่างดี ฉันต้องเติมกำลังกายให้เต็มที่เพื่อการถ่ายทำงานในทุกๆเช้า"

หลิวเสี่ยวหนิงกลอกตามองชายตรงหน้าและต่อต้านการล่อลวงของอีกฝ่าย

งั้นคุณก็แอบจิบมันก็ได้ ฉันจะบังไม่ให้ใครเห็น และจะไม่ให้ผู้จัดการของคุณเห็นคุณแอบดื่มมันแน่นอน เป็นยังไงล่ะสนใจไหม?" จินจิ่นหรานพูดเบาๆออกมา

"งั้นก็จิบสักอึกนึงก็ได้" หลิวเสี่ยวหนิงเอื้อมมือไปหยิบน้ำผลไม้และเหลือบมองไปที่จินจิ่นหราน เธอดื่มน้ำผลไม้นั้นไปอึกใหญ่

ความรู้สึกอันแสนหวานได้เยียวยาหลิวเสี่ยวหนิงในทันที และรอยยิ้มที่พึงพอใจก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเธอ

เนื่องจากระยะห่างระหว่างหลิวเสี่ยวหนิงและจินจิ่นหรานนั้นค่อนข้างใกล้ เมื่อชายหนุ่มก้มศีรษะลงเขาจึงเห็นผมยาวสลวยของเธอซึ่งถูกย้อมกลับเป็นสีลูกพลับเข้มเนื่องจากต้องถ่ายโฆษณา

จินจิ่นหรานมองไปที่มัน และดวงตาของเขาก็อ่อนโยนขึ้นมาก

ไม่นานผู้กำกับก็นำอาหารกลางวันมาให้หลิวเสี่ยวหนิง เธอก็กินอาหารเหล่านั้นไปได้เพียงสองสามคำ เพราะเธอมีความยึดมั่นที่จะต้องการลดน้ำหนัก และจากนั้นการถ่ายทำโฆษณาก็เริ่มขึ้นอีกครั้งในเวลาต่อมา

เมื่อการถ่ายทำกำลังจะเริ่ม หลิวเสี่ยวหนิงพูดติดตลกและถามจินจิ่นหรานว่าเขาต้องการร่วมแสดงเป็นนักแสดงรับเชิญหรือไม่ แต่แน่นอนว่าจินจิ่นหรานปฏิเสธ

คราวนี้เป็นฉากใหญ่และมีการแสดงจากบุคคลมากมายเข้าร่วมได้ หลิวเสี่ยวหนิงปรับอารมณ์ความรู้สึกของตนเอง และดำเนินการถ่ายทำให้ผ่านพ้นไปอย่างราบรื่น

อย่างไรก็ตามในตอนท้ายเรื่องไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น

คุณยายชราที่ยืนอยู่บนถนนก็ล้มลงกับพื้นด้วยความเจ็บปวด ซึ่งภาพเหตุการณ์ตรงหน้าทำให้ทุกคนต่างพากันหวาดกลัว

คุณยายแก่หายใจไม่ออกและตัวสั่นไปทั้งตัว

"เกิดอะไรขึ้น?" หลิวเสี่ยวหนิงก้าวไปข้างหน้าอย่างเร่งรีบ และรู้สึกตกใจกับภาพตรงหน้า

ในเวลานี้จินจิ่นหรานผลักฝูงชนออกไปและเดินเข้ามา เมื่อเทียบความรู้ของเขากับความตื่นตระหนกของคนอื่นๆแล้วนั้น ถือว่าเขาสงบสติอารมณ์และความตื่นตระหนกได้ดีมาก

เขาย่อตัวลงและจับชีพจรของหญิงชราพลางพูดด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นว่า "หัวใจวาย"

"แล้วฉันควรทำอย่างไร?" หลิวเสี่ยวหนิงถามขึ้นอย่างประหม่า

เมื่อเธอมองไปยังหญิงชราที่นอนลงกับพื้นตรงหน้า หลิวเสี่ยวหนิงก็นึกถึงคุณยายของเธอขึ้นทันที

"โทรเรียกรถพยาบาล" จินจิ่นหรานพูดอย่างหนักแน่น ขณะที่พูดเขาก็ช่วยทำการปั๊มหัวใจให้กับคุณยาย

หลังจากฟังคำพูดของจินจิ่นหราน หลิวเสี่ยงหนิงและบรรดาผู้คนที่อยู่ในสถานที่เกิดเหตุต่างพากันต่อสายหารถพยาบาลกันทั่วหน้า

ไม่นาน รถพยาบาลก็มาถึง และเหล่าบรรดาคุณหมอก็อุ้มคุณยายขึ้นไปบนเปลหาม

"คุณยายอาการปกติดีใช่ไหม?" หลิวเสี่ยวหนิงถามขึ้นอย่างประหม่าและตกอกตกใจ

หมอส่งยิ้มให้เธอและกล่าวว่า "โชคดีที่ให้การช่วยเหลือได้ทันเวลาและไม่มีปัญหาร้ายแรงอะไรมาก แต่เรายังต้องส่งคุณยายไปโรงพยาบาลเพื่อทำการตรวจอย่างละเอียดอีกครั้ง"

หลิวเสี่ยวหนิงถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก และมองจินจิ่นหรานด้วยสายตาชื่นชม "ขอบคุณนะคุณ ไม่อย่างนั้นคุณยายคนนี้คงจะได้รับอันตรายเป็นอย่างมาก"

จินจิ่นหรานเผยอริมฝีปากของเขาขึ้นเพียงเล็กน้อย "มันเป็นหน้าที่ของแพทย์ทุกคนที่จะช่วยชีวิตและรักษาผู้บาดเจ็บ และฉันก็ไม่มีข้อยกเว้นที่จะไม่ช่วยเหลือ"

……