ตอนที่ 484 ผู้หญิงที่สวยที่สุด

สวีมู่หยางหันศีรษะมองสวีหว่านเอ๋อร์ด้วยความสับสนและเศร้า เขาพยายามจะอ้าปากโต้แย้งอีกฝ่ายแต่กลับพูดออกมาได้เพียงคำเดียว: "เธอ—"

เขาจะพูดอะไรได้? เธอเปลี่ยนไปแล้ว เธอทำให้พ่อแม่ผิดหวัง และน้องสาวของเขาไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อนเลย?

เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา

สวีหว่านเอ๋อร์มองมาที่เขาและยักคิ้ว "คุณคิดว่าฉันแปลกไปงั้นเหรอ? เมื่อก่อนพี่เป็นคนบอกกับฉันเองว่าฉันกับฮ่อหยุนเฉิงเราเหมาะสมกันดี ตอนนี้ฉันอยากจะแต่งงานกับเขา มันก็เป็นเรื่องที่ดีไม่ใช่เหรอ? พี่ต้องรีบจับซูฉิงมาไว้ในกำมือให้เร็วที่สุดนะ ฮ่อหยุนเฉิงจะได้ตกเป็นของฉันแต่เพียงผู้เดียว "

เมื่อเห็นท่าทางของสวีหว่านเอ๋อร์ที่เป็นเช่นนี้ สวีมู่หยางก็ไม่มีทางเลือกจริงๆ เขาจ้องไปที่สวีหว่านเอ๋อร์ และถือเป็นครั้งแรกที่เขาคิดว่าไม่อยากคุยกับเธอและตัดสินใจเดินกลับไปที่ห้องของเขา

……

หลิวเสี่ยวหนิงมองดูรถพยาบาลที่กำลังพาร่างของคุณยายออกไป และความตื่นตระหนกของเธอก็ค่อยๆหายตามไปด้วย

ผู้กำกับถอนหายใจด้วยความโล่งอกและขอให้ผู้ช่วยติดต่อครอบครัวของคุณยาย ทีมงานจึงตัดสินใจหยุดการถ่ายทำโฆษณาลงก่อน

"ขอบคุณนะ มิฉะนั้นคุณยายจะต้องตกอยู่ในอันตรายมากๆแน่" หลิวเสี่ยวหนิงมองไปที่จินจิ่นหรานซึ่งนั่งอยู่ตรงข้าม และทันใดนั้นเธอก็รู้สึกว่าภาพลักษณ์ของเขาแข็งแกร่งและดูดีขึ้น

"ฉันเป็นหมอ และนี่คือสิ่งที่ฉันควรทำ"

จินจิ่นหรานยิ้มออกมาอย่างเฉยเมย ราวกับว่าเรื่องการช่วยเหลือฟื้นคืนชีวิตคนให้กลับมานั้นเป็นเรื่องธรรมดาเรื่องหนึ่ง

"ตอนนั้นฉันกลัวมากจริงๆ ฉันทำตัวไม่ถูกเลย" หลิวเสี่ยวหนิงยังคงมีความกลัวอยู่เล็กน้อยเมื่อเธอนึกภาพที่คุณยายท่านนั้นล้มลงต่อหน้าเธอ

ถ้าจินจิ่นหรานไม่อยู่ในกองถ่ายวันนี้ หรือถ้าไม่มีใครรู้ปฐมพยาบาล...

สักครู่หลิวเสี่ยวหนิงรู้สึกว่ามือของเธอเย็นเฉียบขึ้นมาทันที

เมื่อเห็นใบหน้าซีดเซียวของหลิวเสี่ยวหนิง จินจิ่นหรานก็เดินไปหาเธอและพูดเบาๆ ว่า "เอาล่ะ หมอบอกแล้วไม่ใช่เหรอว่าคุณยายอยู่ในอาการปกติแล้ว"

"แต่…" หลิวเสี่ยวหนิงยังคงลังเล จึงถูกจินจิ่นหรานพูดขัดจังหวะขึ้น

"ไม่มีอะไรต้องกังวล ผู้กำกับได้ติดต่อครอบครัวของผู้ป่วยแล้ว และเรื่องค่ารักษาพยาบาลฉันจะเป็นคนจัดการเอง"

เมื่อเห็นรอยยิ้มของจินจิ่นหรานที่เผยออกมา หลิวเสี่ยวหนิงก็เกิดมั่นใจขึ้นไม่น้อย เธอกระพริบตาและมองลงไปที่โทรศัพท์ของเธอ

"เอ่อ...เวลามันผ่านไปแล้ว"

"เวลาอะไร?" จินจิ่นหรานถามอย่างสงสัย

หลิวเสี่ยวหนิงอธิบายว่า "มีรายการหนึ่งที่ถือเป็นรายการทานอาหารรายการโปรดของฉัน ที่จริงแล้วฉันสามารถดูรายการนี้ได้หลังจากถ่ายทำโฆษณาวันนี้เสร็จสิ้นลง แต่ตอนนี้ฉันพลาดมันไปแล้ว"

"รายการทานอาหาร?" จินจิ่นหรานถามกลับด้วยน้ำเสียงฉงนสงสัย และหลิวเสี่ยวหนิงจึงรีบอธิบายเพื่อคลายความสงสัยของอีกฝ่าย

"ฉันแค่คิดว่าถ้าฉันต้องการลดน้ำหนัก ฉันก็ไม่สามารถกินอาหารที่ฉันอยากกินได้ ฉะนั้นสิ่งที่ฉันทำได้ก็คือการดูคนอื่นกินเพื่อบรรเทาความอยากของฉัน" หลิวเสี่ยวหนิงกล่าวด้วยรอยยิ้มกว้าง

หลังจากนั้นหลิวเสี่ยวหนิงจึงค้นหารายการทานอาหารที่ว่าให้อีกฝ่ายดู ซึ่งเมื่อจินจิ่นหรานได้เห็นวิดิโอเหล่านั้นก็เผยรอยยิ้มขึ้นมาที่มุมปาก

"การอดอาหารเพื่อลดน้ำหนักมันไม่ดีต่อร่างกาย และคุณไม่รู้สึกหิวเหรอเมื่อดูรายการทานอาหารเหล่านี้?"

"คุณปลอบใจคนไม่เป็นเลยหรือไงเนี่ย แล้วคุณจะให้ฉันทำอย่างไร ใครให้ฉันเป็นดาราดังล่ะ"

"งั้นเอาแบบนี้ดีไหม ฉันจะจดรายการอาหารสำหรับลดน้ำหนักไว้ให้คุณ คุณจะได้กินทั้งอาหารลดน้ำหนักและอาหารที่คุณชอบได้โดยไม่รู้สึกผิด" จินจิ่นหรานยักคิ้วใส่หลิวเสี่ยวหนิงด้วยท่าทางเย้ยหยัน

"คุณทำแบบนั้นได้ด้วยเหรอ?" หลิวเสี่ยวหนิงหันศีรษะมองด้วยความประหลาดใจ