ตอนที่ 508 ต้องมีแรงกระตุ้น

ในตอนเย็นเมื่อฮ่อหยุนเฉิงกลับมาถึงบ้าน ซูฉิงก็อยู่ที่บ้านแล้ว ทั้งสองคลุกตัวอยู่บนโซฟา ฮ่อหยุนเฉิงนอนอยู่บนตักซูฉิง คิดอยู่สักพักถึงได้เอ่ยบอกเธอ "มิเชลมาที่เมือง A แล้ว เธอรู้ไหม?"

"หือ เธอมาที่เมือง A เหรอ?"

เมื่อซูฉิงได้ยินชื่อของมิเชล เธอก็ก้มศีรษะมองเข้าไปในดวงตาของฮ่อหยุนเฉิง เธอรู้ว่ามิเชลชอบฮ่อหยุนเฉิง "ฉันไม่รู้ เธออาจจะมาหานายล่ะมั้ง"

ฟังแล้วรู้สึกเจ็บจี๊ดนิดๆ

ฮ่อหยุนเฉิงเองก็ตระหนักได้ว่าซูฉิงอาจจะไม่ได้ดีใจ ดังนั้นเขาจึงตั้งใจจะหยอกล้อเธอ แต่เขาก็พูดความจริง

"ใช่แล้ว เขามาหาฉันจริงๆ วันนี้มาหาถึงบริษัทเลยนะ มาบอกว่าเขาชอบฉันเลยนะ มาบอกว่าเขาชอบฉันมาก อยากให้ฉันไปคบกับเขา"

มือของซูฉิงกำแน่นโดยไม่รู้ตัว กำแขนเสื้อของฮ่อหยุนเฉิงและรีบเอ่ยถาม "แล้วนายล่ะ นายตอบไปยังไง?"

ฮ่อหยุนเฉิงมองตาของซูฉิงอย่างจริงจังและยิ้มอย่างอ่อนโยน "ฉันบอกไปว่าฉันมีเธออยู่แล้ว อย่ามาล้อเล่นเลย แต่ก็แค่เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ อาจจะเพราะอารมณ์ชั่ววูบก็ได้"

ซูฉิงถึงได้แอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก แต่ในใจก็ยังคงหึงหวงมาก เธอจงใจหันหน้าไปด้านข้าง และพูดด้วยอารมณ์เล็กน้อย "เห็นไหมล่ะ ฉันรู้จักหล่อนดี หล่อนชอบใครก็ต้องตามจีบให้ได้ แต่คิดไม่ถึงเลยว่าเสน่ห์ของท่านประธานเราจะมากขนาดทำให้เจ้าหญิงน้อยจากฝรั่งเศสมาถึงจีนได้..."

ความหึงหวงในคำพูดไม่มีอะไรชัดเจนไปมากกว่านี้แล้ว ฮ่อหยุนเฉิงลุกขึ้นนั่ง มองซูฉิงเป็นเวลานาน และในที่สุดก็หัวเราะและพูดจงใจพูดล้อเล่น "เราสองคนก็เหมือนกันนั่นแหละ โจเซฟก็มาเพื่อจีบเธอไม่ใช่เหรอ? แถมมาเร็วกว่ามิเชลด้วย"

"นาย—" ซูฉิงสำลักไปครู่หนึ่ง เธอไม่คิดว่าฮ่อหยุนเฉิงราชาผู้อิจฉาริษยาแห่งเอเชียจะพูดถึงเรื่องนี้ในเวลานี้ เธอทั้งโกรธทั้งตลกในทันที ก่อนจะบีบแขนเขาเบาๆ

"นายนี่นะ ไม่คุยกับนายแล้ว"

ฮ่อหยุนเฉิงยิ้มและโอบตัวซูฉิงเอาไว้ เขามีท่าทีโลภมาก มองซูฉิงยิ้มและท่าทีใส่อารมณ์ของอีกคน ตราบใดที่เป็นเธอ ไม่ว่าอะไรก็ดีไปหมด

"เอาล่ะๆ อย่าโกรธเลยนะ เมื่อกี้ฉันแค่หยอกเล่น ตอนนี้ฉันอยากจะรีบไปถึงวันงานหมั้น เธอจะได้เป็นคู่หมั้นของฉันโดยสมบูรณ์ อุปสรรคทั้งหมดระหว่างเราจะได้หมดไป"

แต่ไม่นึกเลยว่าปัญหาจะยังมีอีก

ฮ่อหยุนเฉิงคิดจริงๆ ว่ามิเชลนั้นแค่คิดไปเองตามอารมณ์ชั่ววูบ แต่หลังจากนั้น เป็นเวลาห้าถึงหกวันเต็ม มิเชลก็เหมือนกับโจเซฟในตอนแรกที่ไม่ว่าจะช้าหรือเร็วก็มักจะมาปรากฏตัวหน้าห้องทำงานประธานในตระกูลฮ่อกรุ๊ป

"มิเชล คุณคิดจะทำอะไรกันแน่ครับ?"

ฮ่อหยุนเฉิงที่เห็นมิเชลก็ปวดหัวทันที แต่เขายังไม่ทันทำอะไร เพียงมองผู้หญิงตัวเล็กๆ ที่อยู่ตรงกันข้ามอย่างช่วยไม่ได้

มิเชลพูดพร้อมรอยยิ้ม "ไม่มีอะไรนี่คะ ฉันแค่อยากจีบคุณ ได้เห็นคนที่ชอบทุกวันก็จะได้มีความสุขไงคะ แล้วฉันก็พูดไปแล้วด้วยว่าต้องทำให้คุณรู้ให้ได้ว่ามีแค่ฉันที่เหมาะกับคุณที่สุด"

เธอพูดพร้อมกับก้าวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว ก่อนจะเดินอ้อมมาหลังโต๊ะ วางมือของเธอบนพนักเก้าอี้อย่างสบายๆ เอนตัวเข้าไปใกล้ฮ่อหยุนเฉิง และแกล้งทำเป็นจับแขนของอีกฝ่าย

"จริงสิ ได้ยินมาว่าช่วงนี้มีหนังน่าสนุกด้วย คุณไปดูกับฉันสิ ฉันว่าซูฉิงไม่ว่าอะไรหรอกค่ะ"

ร่างของฮ่อหยุนเฉิงเคลื่อนห่างจากมิเชลโดยไม่รู้ตัว มองลงไปที่มือของหญิงสาวแล้วค่อยๆ ดึงแขนของเขาออก