ตอนที่ 568 กล้าดีจริงๆ

หลี่เยว่เห็นฉากดังกล่าวทันทีที่เขาเข้ามา มีความประหลาดใจปรากฏขึ้นในท่าทางของเขา แต่เขารู้สึกเสียใจมากกว่าที่เขาควรจะยืนอยู่ที่ประตูเพื่อถ่ายรูป แทนที่จะบุกเข้าไปโดยตรง

แต่การเข้ามาอย่างกะทันหันของเขาทำให้คนสองคนในห้องทำงานตกใจ ซูฉิงก็มองไปที่ประตู ใบหน้าของเธอเย็นชาและน่ากลัวมาก

“เข้ามาในห้องทำงานไม่เคาะประตูเหรอ?”

“ฉัน... เคาะประตูแล้ว…” หลี่เยว่ก้มหน้าทันทีและพูดอย่างลังเลว่า “ฉันจะเอากาแฟมาให้”

ขณะที่เขาพูด โจเซฟก็ยืนขึ้นแล้วเดินออกจากบริษัท ทิ้งประโยคไว้หนึ่งประโยคก่อนจะจากไป

"น่าเบื่อจริงๆ"

หลี่เยว่ได้ยิน ดวงตาของเขากลอกไปมาอย่างเงียบ ๆ เขาคิดว่าเรื่องเหล่านี้เป็นเรื่องไม่จริงมาก่อน แต่เขาไม่คิดเลยว่าจะเจอด้วยตัวเองในตอนนี้

เขาวางกาแฟลงบนโต๊ะซูฉิง โดยไม่เปลี่ยนหน้า และจากไปอย่างรวดเร็ว

ซูฉิงยกแก้มของเธอ มองดูกลิ่นหอมของกาแฟในถ้วย และรอยยิ้มจาง ๆ ก็ปรากฏขึ้นที่มุมริมฝีปากของเธอ

อย่างไรก็ตาม ในช่วงพักกลางวัน มีคนแอบเข้าไปในบริษัทอย่างเงียบๆ นั่นก็คือหลี่เยว่

“คุณซู?” เขาเคาะประตู และตะโกนเบาๆ เหลือบมองไปยังห้องทำงานที่ว่างเปล่าอีกครั้ง และเดินเข้าไปอย่างกล้าหาญ

“คุณซู?”

เขายกน้ำเสียงขึ้นเล็กน้อยและค้นหาตัวซูฉิง

เมื่อมองดูกาแฟที่ดื่มบนโต๊ะ ริมฝีปากของหลี่เยว่ก็โค้งเล็กน้อย

เมื่อเขาหันศีรษะ เขาก็เห็นห้องนั่งเล่นที่เปิดโล่งอยู่ด้านข้าง และซูฉิงกำลังนอนอยู่บนเตียง จากนั้น หลี่เยว่ก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอกจริงๆ และยืดเอวของเขาให้ตรง

เขาใส่ยานอนหลับลงในกาแฟของซูฉิง ตราบใดที่เธอดื่มเข้าไป เธอจะหมดสติทันที

เพื่อที่เขาจะได้ใช้โอกาสนี้มาที่ห้องทำงานของเธอเพื่อถ่ายรูป

น่าเสียดายที่เขาไม่ได้ถ่ายภาพชายในบริษัทของเธอ

หลี่เยว่ยกเท้าขึ้นและเดินเข้าไปในห้องนั่งเล่น มองลงไปที่ซูฉิงอย่างประจบสอพลอ เขาแตะคาง และสีหน้าของเขาดูน่าสมเพชขึ้นเล็กน้อย

“ฉันเห็นคุณทำหน้าเย็นชาทุกวัน ไม่คิดเลยว่าจะเล่นแบบเปิดเผยขนาดนี้”

ขณะที่เขาพูดอย่างนั้น เขาเห็นโทรศัพท์มือถือข้างเตียงและรีบเช็คดู บางทีเขาอาจจะพบบางสิ่งที่เป็นประโยชน์

อย่างไรก็ตาม หลังจากที่พยายามมาเป็นเวลานานก็ยังเปิดโทรศัพท์ไม่ได้ จากนั้นความอดทนของหลี่เยว่ก็หมดลง เขาโยนโทรศัพท์ทิ้งไปด้านข้าง และหันไปทางซิง

“มันจะไม่เสียเปล่าถ้าฉันไม่ฉวยโอกาสดีๆ แบบนี้ตอนนี้”

หลี่เยว่พูดยิ้ม ๆ แล้วหยิบกล้องสูญญากาศที่ติดอยู่กับเสื้อผ้าของเขาลง

เขาพบว่ามีตำแหน่งที่ดีที่จะติดกล้อง จากนั้นเขาก็เตรียมอุปกรณ์ และเริ่มถอดเสื้อผ้าตัวเอง

ในขณะนี้ โทรศัพท์มือถือของซูฉิงก็ดังขึ้น และมีข้อความส่งมา

หลี่เยว่ตกใจ แต่เขาเพียงแค่เหลือบมองและไม่ได้สนใจ

เมื่อมือของเขากำลังจะถึงคอของซูฉิง ดวงตาของซูฉิงก็เปิดขึ้นทันที

ใบหน้าของหลี่เยว่เปลี่ยนไปอย่างมาก และเขาไม่มีเวลาทำแผนต่อไป เขากัดฟัน และยื่นมือออกไปคว้าข้อมือของซูฉิง

อย่างไรก็ตาม ซูฉิงดื่มยานอนหลับไป และตอนนี้เธอไม่สามารถดิ้นรนที่จะต่อสู้แม้ว่ายาจะหมดฤทธิ์แล้ว

แต่แล้วเขาก็เห็นว่าข้อมือของซูฉิงสะบัดและเธอเตะท้องของหลี่เยว่ ทำให้เขาขดตัวบนพื้นด้วยความเจ็บปวด

"ช่างกล้าดีจริงๆ"

ดวงตาของซูฉิงเห็นชัดเจน และเธอดูไม่เหมือนว่ากินยานอนหลับเลย เธอมองลงไปที่หลี่เยว่และเห็นว่าเขากำลังดิ้นรนที่จะลุกขึ้น ดังนั้นเธอจึงก้าวไปอีกขั้นแล้วเหยียบบนหน้าอก ทำให้เขาไม่สามารถเคลื่อนไหวได้

“เธอ…” หลี่เยว่เพียงรู้สึกเจ็บแสบร้อนที่หน้าอกของเขา และเขาไม่สามารถพูดอะไรได้ แต่การแสดงออกในดวงตาของเขาดูตกตะลึงมาก

ด้วยรอยยิ้ม ซูฉิงก้มลงไปและมองเขาที่อยู่กับพื้น "คุณสงสัยไหมว่าทำไมฉันถึงไม่ดื่มยานอนหลับ?"

“เธอรู้เรื่องทั้งหมด!” หลี่เยว่อุทาน