ตอนที่ 570 พวกแกทำต่อไป

เมื่อเห็นสิ่งนี้ ท่านผู้เฒ่าฮ่อก็เอามือไปข้างหลังแล้วพูดว่า “พวกแกทำต่อไป มองมาที่ฉันทำไม?”

“คุณปู่”

เสียงของฮ่อหยุนเฉิงเย็นลง เมื่อเห็นว่าสถานการณ์ไม่ถูกต้อง ท่านผู้เฒ่าฮ่อก็หันหลังกลับและเดินออกไป

“หนุ่มๆสมัยนี้ ไม่รู้จักปิดประตูให้แน่น”

ซูฉิงไม่เคยอายขนาดนี้มาก่อน เธอปิดหน้าและฝังตัวไว้ในอกของฮ่อหยุนเฉิง

ไม่รู้จะพูดอะไรเลยซักพัก

เธอค่อนๆใจเย็นลงแล้วลุกขึ้นและพูดว่า "ฉันจะไปอาบน้ำก่อน"

อย่างไรก็ตาม ซูฉิงเข้าไปในห้องน้ำด้วยเท้าหน้าของเธอ และในขณะที่เธอกำลังจะปิดประตู ก็มีมือวางอยู่บนวงกบประตู ซึ่งทำให้ซูฉิงตกใจ

“นายกำลังจะทำอะไร?” ซูฉิงมองที่แก้มของฮ่อหยุนเฉิงและถาม

ฮ่อหยุนเฉิงกัดมุมปากของเขาอย่างเงียบ ๆ และเบียดเข้าไปในห้องน้ำอย่างเป็นธรรมชาติโดยมองที่ซูฉิงอย่างไร้เดียงสา: "อาบน้ำซะ"

“นาย”

ซูฉิงมองผ่านฮ่อหยุนเฉิงอย่างรวดเร็วแล้วจึงทำในสิ่งที่เธอกำลังจะทำ เธอกระพริบตา หน้าแดงไม่จางหายไป และรูปลักษณ์ของสาวน้อยก็น่ารักมาก

“ฮ่อหยุนเฉิง! ถ้าอย่างนั้นนายก็อาบก่อน”

เธอเหลือบมองฮ่อหยุนเฉิงและกำลังจะหันหลังกลับและจากไปหลังจากพูด แต่ถูกฮ่อหยุนเฉิงคว้าเอวของเธอและหยุดพรางกอดเธอกลับมา

“คุณปู่ไม่ได้พูดเหรอ ให้เรามาทำงานกันให้หนักเพื่อจะได้หลานชายน่ารักๆให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ เธอชอบลูกชายหรือลูกสาว?”

ฮ่อหยุนเฉิงพูดอย่างหยาบคายในหูของซูฉิง หูของซูฉิงเปลี่ยนเป็นสีแดง เธอผลักฮ่หยุนเฉิงด้วยศอกของเธอ

“ฉันยังไม่ได้แต่งงานกับนาย”

“ไม่ช้าก็เร็ว เธอก็เป็นของฉัน” ขณะที่พูด เขากอดซูฉิง ซูฉิงอุทานและกอดคอของฮ่อหยุนเฉิง

“ฮ่อหยุนเฉิง เจ้าคนทะลึ่ง!”

ซูฉิงถูกฮ่อหยุนเฉิงทำให้เหนื่อยมาเกือบทั้งคืน ในตอนเช้า เธอรู้สึกถึงการเคลื่อนไหวของคนที่อยู่ข้างๆ ซูฉิงถอนหายใจเบา ๆ แต่ไม่ลืมตา

“ตื่นมาทานข้าวไหม?”

ฮ่อหยุนเฉิงจูบที่หน้าผากของซูฉิงอย่างอ่อนโยนและถามอย่างอ่อนโยน

ซูฉิงไม่ได้สนใจที่จะเปิดเปลือกตาของเธอด้วยซ้ำ เธอแค่ส่ายหัว เมื่อเห็นสิ่งนี้ ฮ่อหยุนเฉิงก็คลุมผ้าให้ซูฉิงและปล่อยให้เธอนอนต่อ

“อีกสักครู่ฉันจะไปประชุมที่บริษัท แล้วจะกลับมาเร็วๆ นี้ ถ้าเธอหิว ให้แม่หวางทำอาหารให้นะ”

ฮ่อหยุนเฉิงพูดที่หูของซูฉิง แต่ซูฉิงกำลังหลับปุ๋ยอยู่ เธอเพียงตอนเขาไปแบบส่งๆเท่านั้น ฮ่อหยุนเฉิงส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้แล้วหันหลังกลับ

อย่างไรก็ตามซูฉิงรู้สึกว่าเธอยังนอนไม่ได้นานเท่าไหร่ เมื่อประตูถูกเคาะอย่างหยาบคาย

หลังจากนั้นทันที ดูเหมือนว่ามีบางอย่างพุ่งเข้ามา และเสียงผลักประตูก็ปลุกซูฉิงตื่น

เธอลืมตาและพบว่าแม่ฮ่อเดินเข้ามาอย่างดุดัน

“ยังนอนอยู่อีกเหรอ นี่มันกี่โมงแล้ว?”

แม่ฮ่อมองดูดวงตาที่ง่วงนอนของซูฉิง และมีความรังเกียจเล็กน้อยก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเธอ

เธอมาหาซูฉิงหลังจากที่ฮ่อหยุนเฉิงออกไป

“ใครให้คุณเข้ามา?” น้ำเสียงของซูฉิงเย็นชา และเธอมองขึ้นไปที่แม่ฮ่อ

“กล้าดียังไงมาพูดกับฉันแบบนั้น!” เสียงของแม่ฮ่อก็แหลมขึ้นมา เธอมองที่ซูฉิงด้วยท่ากอดอก และเธอก็ดุไปโดยไม่รู้ว่าไปเอาความมั่นใจมาจากไหน

“ลุกขึ้นเร็ว มีหลายสิ่งหลายอย่างรอให้เธอทำที่บ้าน ตระกูลฮ่อของเราไม่ได้แต่งงานกับเทวดา!”