ตอนที่ 584 ปวดหัวจนแทบจะระเบิด

ทันทีที่ยวี๋น่าได้ยินชื่อหลินหนาน เธอก็รู้สึกกระสับกระส่ายอยู่ครู่หนึ่ง เธอมองไปที่ซูฉิง และต้องการบอกว่าเกิดอะไรขึ้นในเช้าวันนี้ แต่เธอกลัวว่าซูฉิงจะบอกหลินหนาน เพราะเหตุนี้ หลังจากที่คิดแล้วคิดอีก เธอก็ทนเก็บมันเอาไว้

ช่างมันเถอะ มันเป็นเรื่องระหว่างเธอกับหลินหนาน

“ไม่มีอะไรหรอก เมื่อวานฉันเหนื่อยนิดหน่อย เลยไม่มีสมาธิ ฉันนอนสักครู่หนึ่งเดี๋ยวก็หาย”

เมื่อชูฉิงเห็นยูนาแบบนี้ จึงไม่ค่อยสะดวกที่จะพูดอะไรอีก เธอเพียงแต่เกลี้ยกล่อมให้เธอให้ความสำคัญกับการพักผ่อนมากขึ้น เธอยังคอยจับตาดูอยู่แม้ออกไปข้างนอก เธอเดินไปที่ห้องนั่งเล่นที่ระเบียง ขมวดคิ้วและลดเสียงของเธอพูดกับหลินหนาน

“หลินหนาน เมื่อเร็ว ๆ นี้ เกิดอะไรขึ้นกับคุณและน่าน่า ทำไมเธอดูอารมณ์ไม่ดี คุณรังแกเธอเหรอ?”

หลินหนานก็กังวลมากเช่นกัน และตอนนี้ได้ยินคำพูดของซูฉิง เขาก็สับสน ส่ายหัวอย่างว่างเปล่า และพูดอย่างไร้เดียงสาว่า “ผมไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เมื่อผมกลับมาจากข้างนอกวันนี้ น่าน่าก็ดูไม่ค่อยสบายใจมาตลอด ผมถามเขาก็ไม่ได้ตอบอะไร”

"ฮึ……"

ซูฉิงถอนหายใจเบา ๆ และมองไปที่ใบหน้าของหลินหนานอีกครั้ง วันนี้ชายคนนี้แปลก แม้ว่าเธอจะเป็นคนนอก แต่ในเมื่อเกี่ยวกับเพื่อนสนิทของเธอ อะไรที่ควรพูดก็ต้องพูดออกมา

“หลินหนาน ยวี๋น่ากำลังตั้งท้องลูกของคุณอยู่ เธอกำลังท้อง มันเป็นเรื่องปกติสำหรับเธอที่จะมีอารมณ์ไม่มั่นคงในบางครั้ง ฉันขอบอกคุณว่าถ้าคุณมีความขัดแย้งใดๆ ให้แก้ไขโดยเร็วที่สุด อารมณ์ของเธอที่ไม่ดีก็เช่นกัน มันส่งผลต่อตัวเธอเอง ร่างกาย เธอตัดสินใจแต่งงานกับคุณ ไม่ใช่เพื่อจะให้อารมณ์ไม่ดีนะรู้ไหม?”

แม้ว่านี่จะฟังดูเป็นการพูดที่ไม่จริงจัง แต่ก็เป็นซูฉิงที่เตือนหลินหนาน ไม่เช่นนั้นยวี๋น่าก็ไม่รู้ว่าจะต้องเจอกับความคับข้องใจอะไรบ้าง

“ผมรู้ครับ พี่ฉิง ผมจะปฏิบัติต่อน่าน่าอย่างดี” หลินหนานพยักหน้า พูดอย่างจริงใจ

อย่างไรก็ตาม เมื่อคิดถึงเฉินซินอ้าย ก็ทำให้หลินหนานปวดหัว

เขาไม่รู้ว่าเมื่อคืนนี้เขาและเฉินซินอ้ายทำอะไรกัน

เมื่อเห็นท่าทีเฉินซินอ้ายแล้ว เธอบอกว่าเรื่องระหว่างพวกเขาสองคนสิ่งที่ควรจะเกิดขึ้น มันได้เกิดขึ้นหมดแล้ว

แต่ว่า หลินหนานกลับจำอะไรไม่ได้เลย

เมื่อเห็นว่าหลินหนานแสดงถึงความจริงใจ ซูฉิงก็พยักหน้าด้วยความพึงพอใจ

ซูฉิงยืนขึ้น "เอาล่ะ ถึงเวลาที่ฉันจะต้องกลับแล้ว ไม่รบกวนพวกนายแล้วล่ะ"

“ฉันไปส่งพี่นะคะ” บวี๋น่าก็ลุกขึ้นยืน ต้องการออกไปส่งซูฉิง

ซูฉิงรีบคว้าตัวยวี๋น่า "น่าน่า อย่าขยับ เธอต้องพักผ่อนให้มากกว่านี้"

ยวี๋น่าท้องได้นานกว่าหกเดือนแล้ว และท้องของเธอก็ดูใหญ่กว่าท้องของหญิงตั้งครรภ์ปกติที่อายุครรภ์ได้หกเดือน ดังนั้นจึงเคลื่อนไหวไม่ค่อยสะดวก

หลินหนานก็เข้าไปพยุงตัวยวี๋น่าอย่างรวดเร็ว "ใช่ น่าน่า รีบขึ้นไปนอนลงบนเตียงเถอะนะ"

“อย่ามาแตะต้องตัวฉันนะ” ยวี๋น่าผลักหลินหนานออกไป

หลินหนานตกใจ

"น่าน่า เป็นอะไรไป?" เมื่อเห็นยวี๋น่าเป็นแบบนี้ ซูฉิงก็รู้ไม่สบายใจที่จะจากไป

“ไม่มีอะไรหรอกค่ะ” เมื่อยวี๋น่านึกถึงโทรศัพท์ที่เฉินซินอ้ายโทรหาเธอ หัวใจของเธอก็ถูกปิดกั้น

แต่ว่า ต่อหน้าซูฉิงเธอไม่ต้องการที่จะแสดงให้เห็นเช่นกัน

เธอไม่ต้องการให้ซูฉิงมากังวลอะไรเกี่ยวกับเธอ

“ฉิงฉิง ถ้าพี่มีอะไรเร่งด่วนต้องทำก็กลับก่อนเถอะค่ะ ฉันไม่เป็นไร” ยวี๋น่าเม้มริมฝีปากของเธอแล้วพูดด้วยลมหายใจเข้าลึกๆ

ซูฉิงยังคงกังวลอยู่ ดังนั้นเธอจึงทำได้เพียงบอกให้หลินหนานดูแลยวี๋น่าให้เป็นอย่างดี

“พี่ฉิงบ ไม่ต้องห่วง ฉันจะดูแลน่าน่าอย่างดี” หลินหนานให้ความมั่นใจ

“งั้นก็ดี อีกไม่กี่วันฉันจะไปหาเธอนะน่าน่า พักผ่อนให้เพียงพอล่ะ” ซูฉิงพยักหน้าแล้วหันหลังเดินจากไป