ตอนที่ 585 หนีงานเลี้ยงปิดกล้อง

ยวี๋น่าเดินไปตามถนนอย่างไร้จุดหมาย ฝีเท้าของเธอหนักผิดปกติ เธอลูบเด็กในครรภ์ของเธอ โดยไม่รู้ว่าเธอตัดสินใจถูกหรือผิดที่จะเก็บเด็กไว้

ถ้าไม่ใช่เพราะเด็กคนนี้ ตอนนี้เธอคงกลับไปปารีสแล้ว ยังคงอุทิศตนให้กับงานที่เธอรัก ช่วยซูฉิงดูแลลีโอสตูดิโอ

แต่ตอนนี้ เธออยู่ที่บ้านตระกูลหลินและถูกรังแกอยู่ทุกวัน

ในวันแบบนี้ ยวี๋น่าไม่อยากทนเลยแม้แต่วันเดียว

แต่ว่าเธอก็ไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรกับตัวเอง

เมื่อยวี๋น่ารู้สึกหดหู่มาก โทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้น

เป็นเบอร์ที่ไม่รู้จัก

ยวี๋น่าลังเลก่อนกดรับโทรศัพท์

“สวัสดีค่ะ นั่นใครคะ” ยวี๋น่าพูด

ปลายสายอีกด้านหนึ่งของโทรศัพท์เงียบลง

หัวใจของยวี๋น่าสั่นรัว

มีความรู้สึกแปลก ๆ ในหัวใจของเธอ

เขาคืออู๋เทียนเหอ

เธอมีความรู้สึกว่าปลายสายอีกด้านคืออู๋เทียนเหอ?

“เทียนเหอ นั่นคุณหรือเปล่า?” เสียงของยวี๋น่าสั่นเล็กน้อย

แต่อีกด้านหนึ่งของโทรศัพท์ยังคงเงียบ

เงียบ เงียบ...

ฉันไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ แต่หลังจากนั้นไม่นาน โทรศัพท์มือถือของยวี๋น่าก็แบตหมด ดังนั้นยวี๋น่าจึงเก็บโทรศัพท์มือถือของเธอด้วยความสิ้นหวัง

เธอรู้ว่าเมื่อครู่นี้ต้องเป็นอู๋เทียนเหอที่โทรมา

ตอนนี้อู๋เทียนเหออยู่ที่ไหน?

ขาของเขาฟื้นตัวเต็มที่หรือไม่?

เขา... โอเคไหม?

……

วันนี้เป็นวันที่เฉินจุนเหยียนและทีมงานของหลิวเสี่ยวหนิงถ่ายทำเสร็จแล้ว ซูฉิง ไปเยี่ยมที่กองและเห็นว่าทีมงานถ่ายทำเสร็จแล้ว

เดิมที ผู้กำกับต้องการเชิญเธอไปงานเลี้ยง แต่ซูฉิงคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วปฏิเสธไป อย่างไรก็ตาม บริษัทยังคงมีเรื่องบางอย่างที่ต้องจัดการ

ก่อนออกเดินทาง ซูฉิงยังสั่งผู้จัดการของหลิวเสี่ยวหนิงให้หลิวเสี่ยวหนิงดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์น้อยลง อย่างไรก็เถอะความสามารถในการดื่มของหลิวเสี่ยวหนิงนั้นแย่มาก และปาปารัสซี่จะติดตามการถ่ายทำงานเลี้ยง หากมีข่าวใด ๆ จะเสียหายได้ . . .

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ซูฉิงไม่คาดคิดก็คือหลิวเสี่ยวหนิงคิดที่จะหลบหนีจากงานเลี้ยงปิดกองมานานแล้ว

เพราะเธอสัญญากับจินจิ่นหรานว่าจะออกไปกับเขา หลิวเสี่ยวหนิงได้ดื่มไวน์ไปสองสามแก้วแล้วไม่นานหลังจากงานเลี้ยงเริ่มขึ้น เมื่อผู้จัดการเห็นก็เข้าไปหยุด แต่หลิวเสี่ยวหนิงกลับขยิบตาให้แล้วนั่งอยู่ข้างๆแสร้งทำเป็นว่าเมา

เขาลุกขึ้นและพยุงตัวหลิวเสี่ยวหนิง ผู้จัดการกล่าวขอโทษกับคนที่อยู่ ณ ที่นี้: “ฉันขอโทษนะคะ การดื่มของเสี่ยวหนิงมันแย่เกินไป ตอนนี้เธออาจจะเมานิดหน่อย ฉันจะให้เธอกลับไปพักผ่อนก่อน”

โชคดีที่ทั้งผู้กำกับและโปรดิวเซอร์คุยด้วยง่าย เมื่อเห็นดังนี้ เจ้าหน้าที่จึงขอให้ผู้จัดการพาหลิวเสี่ยวหนิงกลับไปพักผ่อน ผู้จัดการก็รีบพาหลิวเสี่ยวหนิงออกจากห้องส่วนตัว

อย่างไรก็ตาม หลิวเสี่ยวหนิงใช้เวลาไม่นานในการฟื้นตัวและเงยหน้าขึ้นในทันใด

“คุณกล้าหาญมาก คุณกล้าที่จะหนีแม้กระทั่งงานเลี้ยงปิดกล้อง” ผู้จัดการจิ้มหน้าผากของหลิวเสี่ยวหนิงอย่างอดไม่ได้

หลิวเสี่ยวหนิงปิดหน้าผากของเขาด้วยรอยยิ้มและพยายามหลีกเลี่ยง เขายิ้มให้ผู้จัดการแล้วพูดว่า "ก็... นี่เป็นสถานการณ์พิเศษไม่ใช่เหรอคะ?"

เมื่อเห็นเช่นนี้ ผู้จัดการก็พ่นลมหายใจและเหลือบมองนาฬิกาเรือนนั้น “ไปเดทกันเถอะ จำไว้นะว่าอย่าไปเล่นกันจนดึกดื่นล่ะ พรุ่งนี้มีงานแถลงข่าวที่ต้องไปอีก”