ตอนที่ 598 ของกินก็กระตือรือร้นขนาดนั้น

เนื่องจากหวางเฉิงพูดถึงเรื่องอาหาร หลิวเสี่ยวหนิงจึงทานอาหารอย่างสบายใจ โดยที่ไม่ได้พูดถึงเรื่องงาน

อย่างไรก็ตามพอถึงเวลาชำระเงิน หวางเฉิงก็ยังไม่ได้พูดถึงอะไรเกี่ยวกับตัวละครในภาพยนตร์เลย

“ไม่เลวเลยจริงๆ คราวหน้าฉันจะพาเพื่อนมาด้วย” หวางเฉิงกล่าวด้วยรอยยิ้ม

"ที่จริงฉันแนะนำร้านฝั่งตรงข้ามให้ได้นะคะ ถึงแม้จะเล็ก แต่ก็มีของอร่อยเพียบ"

เมื่อพูดถึงเรื่องอาหารหลิวเสี่ยวหนิงก็เริ่มสนใจและได้แบ่งปันประสบการณ์ของเขาให้กับหวางเฉิงอย่างตื่นเต้น หวางเฉิงถือได้ว่าเป็นคนใจกว้างและทั้งสองได้พูดคุยกันอย่างจริงจัง

ความรอบคอบของการเจอกันครั้งแรกหายไป

ซูฉิงมองจากด้านข้างและส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้

จนถึงเวลาที่พวกเขาจะแยกจากกัน เมื่อหลิวเสี่ยวหนิงขึ้นรถพี่เลี้ยง การแสดงออกของเธอก็ยังดูจะไม่จบ

“ฉันไม่ได้คาดหวังว่าผู้กำกับหวางเฉิงจะจริงจังอย่างที่มีใครบอกไว้ แต่ฉันคิดว่าเขาเข้าถึงได้ง่ายมาก”

เมื่อได้ยินหลิวเสี่ยวหนิงพูดเช่นนี้ ซูฉิงก็ไม่ได้อ้าปากพูดอะไร แค่มองเธอด้วยท่าทางกอดอก

เมื่อสังเกตเห็นการจ้องมองของซูฉิง หลิวเสี่ยวหนิงก็ตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง และทันใดนั้นเธอก็ตบที่ต้นขาของเธอและทันใดนั้นก็จำสิ่งที่สำคัญกว่าได้ นั่นคือจุดประสงค์ของการมาเจอกับหวางเฉิงในวันนี้

“พี่เสี่ยวฉิง นี่หรือว่าฉันจบเห่แล้วเหรอ?” หลิวเสี่ยวหนิงกระพริบตาที่ซูฉิง

อย่างไรก็ตาม ท่าทางของอีกคนนั้นดูไม่แยแสเลย "เกิดอะไรขึ้น อาหารไม่อร่อยเหรอ?

ใบหน้าของหลิวเสี่ยวหนิงทรุดลงอย่างกะทันหัน เธอมองไปที่ซูฉิงอย่างไม่พอใจ เอื้อมมือออกไปและบีบที่มุมเสื้อผ้าของเธอเบา ๆ แล้วเขย่า

“พี่เสี่ยวฉิง ฉันคิดว่าฉันเหมือนเป็นคนโง่คนหนึ่งเลย พอเห็นของกินก็กระตือรือร้นขนาดนั้นแล้วเหรอนี่?”

ตอนนี้หลิวเสี่ยวหนิงเสียใจมาก ซึ่งเห็นได้ชัดว่าเป็นโอกาสที่สำคัญมาก แต่ตอนนี้เธอกำลังบินห่างออกไปเพราะอาหาร

หลิวเสี่ยวหนิงตั้งใจที่จะชกตัวเองอย่างหนัก แอบสาบานว่าจะลดน้ำหนักและลดน้ำหนักในอีกไม่กี่วันข้างหน้า

เมื่อเห็นการแสดงออกที่ทำอะไรไม่ถูกของหลิวเสี่ยวหนิง ซูฉิงรู้สึกหมดหนทาง เธอเอื้อมมือไปจิ้มหน้าผากของหลิวเสี่ยวหนิง

“เพิ่งจะจำได้ตอนนี้เหรอว่าเธอมาที่นี่เพื่ออะไร? ฉันคิดว่าเธอมีแค่ร้านอาหารในหัวของเธอซะอีก”

หลิวเสี่ยวหนิงเงยหน้าขึ้นมองซูฉิง "ฉันควรทำอย่างไรดีคะพี่เสี่ยวฉิง? นี่ฉันจะไม่ได้รับบทบาทนี้แล้วใช่ไหมคะ"

“ก่อนหน้านี้ดูเธอฉลาดมาก ทำไมตอนนี้เธอถึงซื่อบื้อแบบนี้ล่ะ? เธอคิดว่าถ้าผู้กำกับหวางเฉิงไม่ชอบเธอและไม่ต้องการมอบบทบาทนี้ให้กับเธอ เขาจะยังคุยกับเธอดีๆ แบบนี้อีกได้ไหม? "

“เอ๋?” หลิวเสี่ยวหนิงตกตะลึงครู่หนึ่ง “เขาไม่ได้คุยกับฉันเพราะเรื่องกินเหรอ?”

“กิน กิน และกิน” ซูฉิงมองที่หลิวเสี่ยวหนิงด้วยท่าทางที่สอนไม่ได้แล้ว

หลิวเสี่ยวหนิงทำหน้าบึ้งและดูว่างเปล่า โดยไม่สนใจสิ่งที่ซูฉิงพูดเลย "พี่เสี่ยวฉิง อย่าว่าฉันอีกเลย สรุปแล้วผู้กำกับหวางเฉิงกำลังคิดอะไรอยู่อย่างนั้งเหรอคะ?

“ฉันคิดว่าหลังจากอยู่ในวงการบันเทิงมาเป็นเวลานาน เธอก็คงจะรู้ถึงความซับซ้อนของโลกบ้าง แต่ไม่คิดว่าจะไร้เดียงสาขนาดนี้” ซูฉิงส่ายหัว

“เธอควรรู้จุดประสงค์ของการเลือกแผงขายอาหารของผู้กำกับหวางเฉิงใช่ไหม?” เมื่อได้ยินเช่นนี้ หลิวเสี่ยวหนิงก็พยักหน้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า