ตอนที่ 615 คอยสนับสนุน

ฮ่อหยุนเฉิงมองตาซูฉิงที่เต็มไปด้วยรัก ที่ไม่มีสายตาที่ไม่พอใจเหมือนมองสวีหว่านเอ๋อร์เมื่อกี้แล้ว

"ไม่น่าขำเลยหรอ"

ซูฉิงยิ้มให้กับฮ่อหยุนเฉิง ยิ้มนี้ทำให้ประทับใจฮ่อหยุนเฉิงมาก

"อืม น่าขำ"

ฮ่อหยุนเฉิงที่เห็นซูฉิงมีความสุขก็ยิ้มออกมา รอยยิ้มนี้ยิ้มอยู่นาน จนได้เสียงเสียงเคาะประตูทำลายความเงียบ

"ท่าประธาน ฉันเข้าไปได้มั้ยคะ"เลขาที่อยู่ข้างนอกส่งเสียงถาม

ซูฉิงขยิบตาให้กับเขา แล้วเขียนอะไรลงบนกระดาษ จากนั้นก็เดินออกไป

ในหมู่บ้าน ท่ามกลางหุบเขามีแม่น้ำล้อมรอบ ต้นไม้โบราณที่สูงตระหง่าน

หลิวเสี่ยวหนิงมองหุบเขาที่อยู่ตรงหน้า ไม่ทันไรเธอก็ได้มาถ่ายทำละครตัดขาดจากโลกภายนอกสามเดือนแล้ว

หมู่บ้านที่มีภูเขามีแม่น้ำลำบากมาก แต่ก็มีอากาศปลอดโปร่ง ไม่มีคอมเมนท์ด่าในโลกโซเชียล และก็ไม่มีคนพูดเสียดสี ทำให้หลิวเสี่ยวหนิงรู้สึกสงบใจมาก

ตอนนี้ถ่ายละครมาจนถึงฉากสุดท้ายแล้ว เธอก็ใกล้จะไปจากที่นี่แล้ว

มองดูภูเขาสลับซับซ้อนกันไปมา ก็รู้สึกคิดถึงไม่อยากกลับ

แต่ถึงยังไงก็ต้องกลับไป เธอยังมีงานที่ต้องทำ และยิ่งกว่านั้นก็ยังมีครอบครัวของเธอ

หลิวเสี่ยวหนิงสูดลมหายใจเข้าปอดลึก แล้วก็ขึ้นไปนั่งบนรถบัส เพื่อที่จะเดินทางกลับออกไปจากป่าเขียวชอุ่มนี้แล้ว

ซูฉิงที่กำลังยืนอยู่หน้าบริษัทเพื่อรอหลิวเสี่ยวหนิงกลับมา เธอที่พึ่งได้รับแจ้งข่าว แต่ครั้งนี้เข้าป่าไปไม่ไช่เรื่องง่ายเลย ไม่ว่ายังไงก็ต้องให้รางวัลเธอสักหน่อย

เห็นหลิวเสี่ยวหนิงเดินลงมาจากรถบัส ซูฉิงก็รีบเดินเข้าไปรับ :"ช่วงนี้ลำบากแล้ว ไปพักผ่อนเถอะ"

หลิวเสี่ยวหนิงที่ดูคล้ำลงไปเยอะ ดูแล้วน่าจะตากแดดมาก

"ฮือ ๆ พี่เสี่ยวฉิง ฉันคิดถึงพี่มากเลย"

หลิวเสี่ยวหนิงที่กำลังจะโผเข้ากอดซูฉิง แต่คิดไม่ถึงว่าซูฉิงจะเดินถอยหลังหลบ

"อย่าทำอย่างนี้ ฉันรับไม่ได้"

ทุกคนต่างก็สบตากันแล้วหัวเราะ ออกมา แล้วพาหลิวเสี่ยวหนิงกลับบริษัทไป

เพียงไม่นานหนังก็เข้าโรง

วันแรก ตั๋วหนังขายได้ไม่มาก เพราะหลิวเสี่ยวหนิงถือว่าเป็นมือใหม่ และยังได้เป็นนางรองอีก ก็ถือเป็นเรื่องปกติ

ซูฉิงมองหลิวเสี่ยวหนิงที่ทำหน้าท้อแท้ พร้อมกับตบไหล่เธอเบาๆ :"ไม่เป็นไรนะ นี่พึ่งเริ่มต้น ต่อไปยังมีโอกาสอีกเยอะ

หลิวเสี่ยวหนิงพยักหน้า แต่ก็ยังทำหน้าท้อแท้อยู่

เช้าวันต่อมา ซูฉิงตกใจกับจำนวนตั๋วที่ขายได้มากกว่าเมื่อวานมากกว่าที่หลายเท่า

เธอมองตัวเลขบนหน้าตัวอย่างเหลือเชื่อ จนถึงตอนนี้ ยังมีคนกำลังจองกันอยู่

หลิวเสี่ยวหนิงก็ตาค้าง มองดูตัวเลขบนหน้าจอที่ขยับขึ้นอย่างรวดเร็ว เธอถึงขั้นสงสัยว่าเปิดเว็บผิดรึเปล่า

"นี่ นี่เป็นจำนวนตั๋วหนังที่ฉันเล่นจริงหรอ"

"เด็กโง่ เธอเล่นนั่นแหละ"

ซูฉิงยิ้มกว้าง คิดไม่ถึงว่าการทำหนังครั้งนี้จะประสบความสำเร็จแล้ว

"พี่เสี่ยวฉิง พี่ดูสิ บนเวยป๋อมีแฟนคลับเยอะมากที่แนะนำหนังเรื่องนี้"

หลิวเสี่ยวหนิงยื่นโทรศัพท์ไปทางซูฉิง ซูฉิงก็ได้รู้ว่าเรื่องเป็นยังไง

ตอนแรกที่ทุกคนดูหนังเรื่องนี้ ไม่ได้มีความคาดหวังอะไรมาก คนดูก็ไม่มาก ที่มาก็เพราะคนพวกนั้นคลั่งอันลี่ ถึงได้มีคนมาดูมากในวันนี้

"ไม่เลวเลยนะหลิวเสี่ยวหนิง"

ซูฉิงพยักหน้าอย่างพอใจ:"เห็นว่าเธอทำงานได้ไม่เลว ฉันจะเพิ่มโบนัสให้เธอ"

"จริงหรอ ขอบคุณค่ะพี่เสี่ยวฉิง!"