ตอนที่ 616 ผู้ชายขี้หึง

เรื่องนี้ไม่โทษพ่อแม่ของจินจิ่นหราน เนื่องจากพวกเขาเป็นแฟนกัน พวกเขาจึงต้องค้นหารายงานเกี่ยวกับหลิวเสี่ยวหนิงบนอินเทอร์เน็ตมาก่อน แต่ผลลัพธ์ก็ไม่น่าพอใจเท่าไหร่

"ฉันเข้าใจแล้ว"

หลิวเสี่ยวหนิงหน้าแดงด้วยความเขินอาย ไม่รู้ว่าต้องทำอะไรอยู่พักใหญ่

“แต่นี่มันเรื่องของพวกเธอ ฉันแค่แสดงความคิดเห็นของฉันเท่านั้น”

แม่จินยิ้มอย่างสุภาพ และหลิวเสี่ยวหนิงเองก็ฟังออกถึงความหมายของคำเหล่านั้น

เห็นได้ชัดว่าพ่อแม่ของจินจิ่นหรานไม่ค่อยเห็นด้วยกับความสัมพันธ์ของพวกเขา และพ่อแม่ของหลิวเสี่ยวหนิงก็...

หลิวเสี่ยวหนิงเม้มปาก พ่อแม่ของเธอเคยบอกเธอมาก่อนว่าจินจิ่นหรานเป็นเศรษฐีรุ่นที่สอง แต่เธอมาจากครอบครัวธรรมดา ๆ เท่านั้น แม้ว่าเธอจะบอกว่าเธอโด่งดังมากในตอนนี้ แต่ก็ไม่มีอะไรดีพอในสายตาของพวกเขาได้

และพ่อแม่ของหลิวเสี่ยวหนิงก็กังวลเกี่ยวกับตัวตนของจินจิ่นหรานในฐานะเศรษฐีรุ่นที่สอง และ รอบตัวเขาก็เต็มไปด้วยสาวๆตามธรรมชาติ ดังนั้นเขาอาจจะไม่จริงจังกับหลิวเสี่ยวหนิง

จากนั้นทั้งสองก็ออกไป หลิวเสี่ยวหนิงเกาหัวคิดว่า ทำไมไม่ลองไปที่บ้านของเธอดูล่ะ?

ทันทีที่ทั้งสองก็เข้าไปในประตู พวกเขาถูกพ่อแม่ของหลิวเสี่ยวหนิงต่อต้าน

“คุณคือแฟนหนุ่มเศรษฐีรุ่นที่สองที่หลิวเสี่ยวหนิงกล่าวถึงงั้นเหรอ?”

แม่หลิวมองจินจิ่นหรานขึ้นๆ ลงๆ เธอเป็นเพียงคนธรรมดาคนหนึ่ง ดังนั้น เธอจึงไม่ได้อ่อนโยนเหมือนแม่จินเมื่อกี้

“แม่คะ คุณพูดอะไรของคุณนะ”

หลิวเสี่ยวหนิงแค่ขยิบตาให้แม่หลิว ซึ่งรู้ว่าแม่หลิวไม่สนใจเธอและทำหน้าจริงจังต่อไป

“เสี่ยวหรานสินะ ไม่ใช่ว่าป้าต้องการให้พวกเธอเลิกกันนะ แต่มันเป็นเพราะว่าตัวตนของคุณจริงๆ คุณและเสี่ยวหนิงของเราแตกต่างกันเกินไป”

หลิวเสี่ยวหนิงถูขมับของเธอและความกังวลก็ยังคงมี ในขณะที่จินจิ่นหรานนั่งข้าง ๆ และฟังอย่างระมัดระวัง

“ฉันรู้ว่าครอบครัวของคุณมีฐานะที่ดี ดังนั้นต้องมีผู้หญิงดีๆ อยู่รอบตัวคุณแน่นอนจริงไหม? เสี่ยวหนิงของฉันเป็นเพียงคนธรรมดาและฉันเองก็รู้สึกกลัวเช่นกัน”

สุดท้าย ทั้งสองก็เดินออกไปพร้อมกัน และพวกเขาก็มองหน้ากัน ดูเหมือนจะติดอยู่ในภาวะที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก

“เอ่อ ฉันควรทำยังไงดี”

หลิวเสี่ยวหนิงถอนหายใจเบา ๆ ยังคงไม่สามารถที่จะยอมรับผลดังกล่าวได้

“ไม่เป็นไร เมื่อเวลาผ่านไปทุกคนจะเข้าใจ ฉันเชื่อว่าคุณลุงและคุณป้าจะยอมรับฉัน”

จินจิ่นหรานจับมือเล็ก ๆ ของหลิวเสี่ยวหนิงไว้แน่น ดวงตาของเขาเป็นประกาย หลิวเสี่ยวหนิงมองไปที่รูปลักษณ์ที่มั่นใจของจินจิ่นหราน ซึ่งทำให้เธอรู้สึกปลอดภัยมาก

“อื้ม!” หลิวเสี่ยวหนิงพยักหน้า มองไปที่ดวงตาของจินจิ่นหรานเต็มไปด้วยการยืนยัน และเสริมความแข็งแกร่งของเธออย่างไม่ต้องสงสัย “งั้นฉันก็ต้องพยายามให้หนักเพื่อให้คุณลุงและคุณป้ายอมรับฉันให้ได้”

“อื้ม”

จินจิ่นหรานยิ้มอย่างอบอุ่นราวกับหยก และภายใต้แสงแดดอันอบอุ่น เขาก็ดูอ่อนโยนเป็นพิเศษ

จากนั้นหลิวเสี่ยวหนิงก็เงยศีรษะและคิดอยู่ครู่หนึ่ง เรื่องคาวๆเหล่านั้นถูกชะล้างโดยหนังเรื่องนี้ เมื่อคิดถึงสิ่งนี้แล้วเธอเองก็ต้องตั้งใจทำการแสดงให้ดี และถ้าหากเธอมีผลงานที่ดีมากกว่านี้ พ่อแม่ของจินจิ่นหรานก็จะยอมรับได้เอง

แต่ตอนนี้ มีเพียงซูฉิงเท่านั้นที่สามารถช่วยเธอให้พ้นจากสถานการณ์นี้ได้

“ไปหาพี่เสี่ยวฉิงกันเถอะ เธอช่วยพวกเราได้”

จากนั้น ทั้งสองจึงตรงไปที่บริษัทและไปหาซูฉิงที่ห้องทำงาน

"เกิดอะไรขึ้น?"

ณ เวลานี้ ซูฉิงยังคงจับตาดูแนวโน้มของบ็อกซ์ออฟฟิศ หากยังเป็นเช่นนี้ต่อไป บ็อกซ์ออฟฟิศอันดับหนึ่งในปีนี้คงจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากสตาร์เอ็นเตอร์เทนเมนท์

หลิวเสี่ยวหนิงบอกซูฉิงเกี่ยวกับความคิดเห็นของพ่อแม่ทั้งสอง ซูฉิงพยักหน้าและพบเหตุผลของเรื่องนี้ทันที

“ฉันเข้าใจแล้ว” เธอพยักหน้า “ไม่ต้องกังวล การช่วยเธอก็เหมือนช่วยบริษัท แล้วฉันจะคิดหาวิธีเอง”

“ขอบคุณนะคะ พี่เสี่ยวฉิง”